Chapter 47

1108 Words

Hindi. Hindi puwede. Bakit siya? Akala ko ba si Aling Rona ang bago naming kapitbahay sa tapat? Umalis na naman? Hindi na naman talaga puwede! Parang kusang nanlamig ang katawan ko habang nakatitig doon sa lalaking nakasuot ng gray hoodie sa tapat ng bakanteng bahay. Mabagal siyang lumingon. At sa isang iglap— Bumungad sa akin ang pamilyar na mukha. Matangos na ilong. Mapupungay na mata. Makapal na kilay. At iyong nakakainis na mukhang laging may tinatagong kalokohan. Parang gusto kong mawalan ng malay. “...Chadri?” Nakita kong bahagyang nanlaki ang mga mata niya bago unti-unting gumuhit ang ngisi sa kaniyang labi. “Lawyer.” Punyemas. Iyong boses niya pa lang, nakakairita na agad. Napakurap ako nang ilang beses dahil hindi pa rin nagsi-sync sa utak ko ang nakikita ko. Bak

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD