“Bakit ba kasi sa dinami-rami ng tao sa office ako pa ang napili mong kulitin?” tanong ko sa kanya.
Nandito kasi kami ngayon sa fastfood chain na malapit lang din sa office. Isa kasi ‘to sa mga araw na kailangan kong ilibre si Bryan dahil nga nag-promise ako sa kanya na sagot ko lunch niya kapag tinulungan niya ako.
Ayaw niya pa nga rito no’ng una, buti na lang at napilit ko rin siya sa huli. May gusto kasi siyang i-suggest na lugar pero tumanggi talaga ako dahil alam ko na mahal ‘yong pupuntahan namin. Buti rito kahit marami siyang kainin ay hindi sobrang mahal ng magagastos ko.
Sobra-sobra na nga gastos ko sa isang buwan na budget ko lang dapat. Kaya naman todo tipid din ako para mabawi ko ‘yong mga sobrang gastos ko nitong buwan.
“’Yan talaga ang tanong mo sa akin?” balik na tanong
