Marked by Salvatore

Chapter 1

"I told you guys... I am sick."

Ayon ang bumungad saakin ng umagang pumasok ako sa school. Nakita kong nag kukumpulan ang mga kaklase ko sa table na malapit saakin.

It was Hailey bragging about his so-called sakit. Ewan ko ba diyan mas gusto pa atang may sakit siya kesa iyong healthy siya.

"Kawawa naman siya, Celeria right?" Stacy said. I just looked at her bago balingan ng tingin si Hailey na iniintay ang magiging sagot ko.

"Yeah.." tamad kong sagot. I even fake my smile para tantanan na nila ako.

We've been friends since high school. Apat silang pasunod lamang noon saakin hanggang sa tinuring ko na din naman silang kaibigan. Hailey, Stacey, Margo, and Rhian.

"See guys.. even Celeria. Alam niya na may sakit ako."

They always include me sa mga ganap nila so para saakin kaibigan ko na sila.

"Hey, Celeria.." bulong saakin ni Hailey. For g sake for sure guguluhin nanaman ako nito.

"Yes?"

"About my request..." And here we go again.

"I told you.. I can't do that. Bakit kasi hindi nalang ikaw ang gumawa noon." I said to stop her sa mga susunod pa niyang sasabihin.

"Because I'm.. sick" She even faked her cough.

"What was that?" pang uusisa pa ni Rhian. Kahit ata may professor ay hi di nag papatinag ang mga ito.

"Celeria doesn't want to do me a favor." At talagang nag maktol pa. G.. What is happening.

"Is this still about Salvatore?" Rhian exclaimed. Nadinig na din ito ng dalawa at agad na bumaling saamin.

"What about Salvatore? ano yan bakit hindi ata kami kasama?" Stacey said. Si Margo naman ay nakatitig lang mukang hindi alam ang nangyayari.

"Celeria doesn't want to do it.." pagdadrama pa ni Hailey. "I mean I am sick and it's my wish hindi mo ba ako pagbibigyan? Ako na kaibigan mo"

Nakatingin lang ang tatlo naninimbang ng tingin. Hindi naman talaga nagsasalita ang mga ito dahil na din sa takot. My family is better known than their families. Lahat ng gusto ko ay mangyayare sa isang salita ko lamang kay mommy lalong lalo na kay daddy.

"Uh... Hailey you better find another wish nalang siguro." Rhian said.

"But I want that wish. Diba kaya mo naman lahat gawin Celeria. Your family is well known than our. You are spoiled lahat malulusutan mo so bakit hindi mo ito gawin. Just for me please?"

"Isn't it the Romano's are known for being nakakatakot. Baka mapahamak pa si Celeria Hailey if she'd do it." nag aalalang bulalas ni Margo.

"Mag tatake lang naman siya ng photo, Margo. And knowing Celeria, She can do what ever she wants. She can even manipulate the whole school if she wants to. Diba?" Hailey still provoking me.

"Uh.. Hailey has a point nga naman. Why don't you give it to her just photo lang pala and some other things na pagmanay ari ni Salvatore ang kukunin mo, Celeria." Pang gagatong pa ni Stacey. She doesn't dare to butt in like that pero dahil sa so called sakit ni Hailey parang bigla nalang siyang nadadala.

Well to be honest naaawa din ako kay Hailey dahil sa sinasabi niyang sakit niya. Hindi niya sinasabi kung ano iyon madalas lang niyang pinagkakalat na malala na ito. Even the fame na nasaakin ay madalas nakukuha niya lalo na pag ikukwento na niya ang about sa sakit niya.

"We are friends Celeria.. right?" Tiningnan ko siya at huminga ng malalim. "Just think of it us my dying wish."

"Fine.. I'll do it."

Tuwang tuwa siya at nagpapapalakpak pa. Kahit ang tatlo ay natutuwa na din kahit di margo na hindi naman alam ang nangyayari.

"But... Don't let me do things na hindi na tama. And when I wanted to stop, I will stop."

"Yeah right... Celeria." She answered not minding what I'm saying. "So your first task.."

Tuloy tuloy lang siya sa pag bubungangang hindi ko naman maintindihan. Ending imbis na makinig kami sa prof namin ay nandito kami para pag planuhan ang unang mission ko daw na gagawin.

"Can we eat first?" basag ko sa sasabihin sana ni Hailey.

"Oo nga, mommy doesn't want me to talk while I'm chewing." Margo said

"Hindi kanaman kasi kasali." Pagmamaldita pa ni Hailey.

"Let's just eat first. Makakapaghintay naman yan diba?" Wala nalang din nagawa si Hailey kundi kumain. She even glanced at me ng may nangingilang mga lalaki ang lumalapit sa table namin para abutan ako ng drink or even a chocolates. Hindi panaman sa a Valentine's day peri ang dami na nito.

"Wow, ang dami naman niyan. You're so popular talaga sa school. Kainggit"

"Ofcourse Margo.. She's the Queen B kaya." Rhian said.

"Even my crush from the basketball team ay sayo ata may gusto.. hmmp."

"I don't like him, Stacey. I even turn him down remember?" And because of that her smile even grow wider. Hindi ko naman talaga type ang mga iyon. Duh.

Nananahimik lamang sa gilid si Hailey at mukang nag mamasid. He even give me daggers of her looks. Ganyan na talaga iyan nasasanay nalang din ako.

"Is that a guy from a soccer team?" Stacey said. Agad naman nila iyon tiningnan to confirm

"Yeah, omg diba it's your crush Hailey?"

"Mukang lalapt siya dito to give chocolates to Celeri ah." Margo even pointed the chocolates that the man is holding. Hindi nga naman siya nag kamali at papalapit na saamin ang sinasabi nilang captain ball ng soccer team.

A guy was about to approach me when suddenly Hailey began coughing while hitting his chest. Ang pag aabot ng pagkain saakin ng lalaki ay hindi na natuloy ng dahil sa ginawang eksena ni Hailey.

"Is she okay?" The captain ball from the soccer team ask.

"Hailey?" tumayo na din ako para daluhan siya. I even pat his back just to help him to whatever she's feeling. "Do you want us to go to the clinic?"

"I don't think I can walk" She said while looking to the man beside me. Nailapag na nito ang bottled water at chocolates ba ibibigay niya saakin dapat kanina.

"Should I carry her?" tanong saakin ng lalaki from soccer team. James ata pangalan nito or what.

"You.. you should" Hailey manages to answer that. Tiningnan muna ako ng lalaki tinanguan ko naman ito bago niya tuluyang binuhat si Hailey. They ran towards the clinic building. Nakasunod naman kami sakanila. Pag dating namin doon ay chineck lang si Hailey ng nurse.

The Nurse even said na ayos lang naman daw ang lagay ni Hailey.

"Uh.. thanks.."

"James. My name's James" James offer his hands to me. Bago ko pa iyon maabot ay agad naman na umubo ng malakas si Hailey na nakapagpalingon saamin.

"Are you okay?" I asked.

"Uh.. medyo nahihili lang, Celeria. But I'm fine. You guys should go back to class kasi diba may klase pa tayo."

It is true na may klase pa kami. Hindi lang kami makabalik dahil nag aalala pa din kami sakanya hanggang ngayon.

"How about you?"

"Uhh.. I need a little help pero hindi byo naman ako jaya buhatin e. Baka yung guy from the soccer team can?" She said. I looked at her deeply. Ng mahalata ay hinawakan niya ang dib dib niya at bahagyang nanghina.

"I mean if you can tell him to stay for a moment... para makabalik na din kayo. You know. Masyado na din crowded here e."

I just get my bag and give him some medicine na sinabi saamin ng nurse kanina.

"Take this if you need to. Just contact us if your okay.. Babalik na kami sa room"

I was about to walk away ng hinatak ni Hailey ang kamay ko.

"Can you tell him to help me here for a moment? Please, Celeria?" Tanging tango nalang ang naisagot ko sakanya. Agad namang lumiwanag ang mga mata nito halatang natutuwa sa nangyayare.

"Thank you..."

Kinausal ko muna si James bago kami tuluyan umalis apat.