"Good morning mom, morning dad.." I greeted both my parents as I kissed their cheeks.
It was a peaceful morning breakfast for all of us.
"Morning baby.." I smiled sweetly to my mom.
"How's your morning, Princess?" Dad said while eating his food.
Our helper put some food on my plates.
"Good I guess?"
"Why?" my dad raised a brow curious of my answer. "There's something wrong?"
"Ohh no nothing.. It's just about the schools." I lied, I don't want him to know kung ano ang gustong mangyare ni Hailey. I don't want them to think about this. Napakaliit lang na problem nito compare sa problema ng company.
After I finished our breakfast ay nagpahatid na din ako sa driver ko papunta sa school. Hindi palang ako nakakapasok sa aming room ay hinarangan na agad ako ni Hailey.
"Yes?" I asked. Hindi kasi ito umaalis sa pintuan.
"Remember what you promised?" She said giving me a soft smile. Halata mong may kailangan lang talaga kaya ganyan makangiti.
"Are you really sure about this Hailey?"
May dumaan na galit sakanyang mga mata ng sinabi ko iyon. Agad din naman niya itong pinawala at pinaltan ng mapangmanipulang ngiti.
"You cannot back down now, Celeria... Remember this is my one and only wish. You don't want me sad right? Especially when I'm sick.."
Pagpaaawa pa nito. Hindi ko maintindihan ang mararamdaman ko. Ayaw ko naman sana pero naaawa ako sakanya. What if It is really true na may sakit siya.
"Fine... I'll do it"
"Yey! I know you won't say no.. thanks Celeria."
Diniscuss niya saakin lahat, pati ang whereabouts ni Salvatore ay alam na alam niya. Ang gusto lang naman daw niya ay take photos at malaman kung saan ito nag pupupunta. Dati daw niya itong gawain pero nung nagkasakit siya ay hindi na niya nagagawa, kaya she needs my help daw.
"So for your info mag gagather ata sila sa isang restaurant."
"With who?" I asked. Syempre kailangan ko din malaman iyon. Baka mamaya mapanganib na yung place tapos pumunta pa ako mas maganda na yung sigurado.
"I don't know.. maybe friends. Ayon nga yung kailangan mo malaman baka kasi mamaya niyan ay may kasama na siyang girlfriend that would break my heart. I'm fragile you know.."
Hindi ko din maintindihan dito kay Hailey bakr patay na patay siya sa lalaking ito. Yes, He's handsome base sa mga picture na pinakita niya and yes hot siya pero if masama naman ang ugali edi ekis pa din. Sabi nila ruthless daw ito at part ng isang mafia group.
Susundin ko nalang din yung gusto niya at pupunta ako sa restaurant kung saan si Salvatore mamayang gabi. It was a fancy Hotel restaurant, madalas din kami dito nila daddy at mommy pag nag fafamily dinner. May hotel room din kami dito na pag mamayari nanamin. It was on the last floor.
Nagpaalam nalang din ako kela mommy na dito nalang ako kakain balak ko na nga din na dito nalang mag stay para kung gagabihin man ako sa pinag gagagawa ko ay hindi masyadong hussle.
I wore a simple dress at nag pahatid na sa location. Dumiretso ako sa reception para ipalinis ang room ko dahil matagal tagal din nung huling punta ko dito. Pinataas ko naman sa helper ko ang gamit ko bago dumiretso sa restaurant.
Nagpalinga linga ako para hanapin ang lalaking sinadya ko dito. And there I saw him wearing his black coat with a blue neck tie. Seryoso siyang nakikipag usap sa iba pa niyang mga kasama. Base sa tindig nila mukang lahat naman sila doon ay may ikabubuga.
"This way, Ma'am Celeria." Sabi saakin ng isang receptionist. Nakilala na din niya ako dahil nga part si daddy ng membership dito.
Nakaupo ako sa hindi kalayuan sa long table kung saan naandoon ang grupo nila Salvatore.
"What would you like to order Ma'am?" agad naman tanong saakin ng waitress ng makaupo ako.
"Uhh.. just give me the usual." tumango naman ito at inayos ang aking lamesa.
"Anything else?"
"Uh.. wala na.." paalis na sana ito ng muli ako mag salita. "Yung kabilang table.. Uh.. Ano.. anong meron bakit sobrang daming tao. Not that I'm nosy of what.. Just curious." mautal utal ko tanong. Why am I even stuttering.
Malamang Celeria, you're being a stalker. Malamang kakabahan ka.
The waiter chuckle dahil na din siguro sa pag uutal utal ko kanina.
"Sila Sir, Salvatore po iyon. Hindi ko po sigurado kung ano pinaguusapan nila pero mukang business po. Hindi din naman po ako pwedeng makinig doon dahil baka magalit po si Sir."
Pagpapaliwanag pa nito. Tinanguan ko naman siya at nag paalam na din. What Am I even thinking malamang business nga ang pag uusapa nila ano pa ba?
Inilabas ko ang aking cellphone to take a picture para may ma isend naman ako kay Hailey.
Habang hindi pa dumadating ang order ko ay panay lang ang pag linga linga ko sa gawi nila.
"I need to hear what they are talking about.." bulong ko sa sarili ko. Pero pano?
I was fidgeting ny finger thinking kung paano ako makakalapit doon. Kahit ang pag inom ata nito ay binabantayan ko na din. Mukang wala naman mali.
At ano ba kasi talaga ang kailangan ko makuha. I check on my phone the checklist na ibinigay saakin ni Hailey. Mga bagay daw na need ko ma accomplish.
Okay.. I need to see how many are they.
"10.." nilagay ko iyon at chineck. Means finished na. Next is there a girl na kasama si Salvatore. "Mukang wala naman so.. None." check na din.
Inilapag na saaking table ang order ko. Ji hindi ko na tinapunan ng tingin ang nag serve ng pagkain ko dahil super busy ako mag update sa checklist.
"Take a photo.. Done." ai continue scrolling.
"Omy..." sabi ko ng makita ang mga sumunod sa checklist. Get the table napking that he uses, know what they are talking about, and get the knife that Salvatore used. "That crazy b***h, How Am I suppose to do this..." I blurted out. Medyo napalakas ata dahil ang daming nag tinginan saakin.
I apologize sa mga nasa paligid ko, and ng tumingin ako sa gawi nila Salvatore ay muntikan na ako mapatalon ng makitang nakatingin din siya sa gawi ko.
Agad akong nag iwas ng tingin at nagpanggap na hindi ko intensyon mapatingin sa gawi nila. Kahit ang totoo ay kanina pa ako nag mamasid sakanila/sakaniya.
"I need to make a plan.." Kahit anong isipin plano ko ay wala talaga. Sino banaman ang matino na bigla nalang kukunin ang utensils sa isang restaurant, even the table napkin ha.
I look at their pwesto again and I saw that he is drinking at can of water. Sparkling water ata if I'm not mistaken. Agad akong natuwa. That, pwede ko pa yan makuha.
Pero pano naman ako makakalapit doon. Hindi ko ata talaga magagawa ito. Ginulo gulo ko ang buhok ko mababaliw na ata ako. Mawawalan na sana ako ng pagasa when I saw a familiar man coming.
"Celeria?" The man said.
"Tito?" agad ako tumayo to greet him. I call him tito kahit hindi naman kami relatives It is because business partners din siya ni daddy.
"Alone?"
"Yes po, How about you po tito." I asked I even offer him to sit down pero tinangihan niya iyon.
"I was going to that table, Business meeting." Tinuro niya ang table kung nasaan si Salvatore. Tiningnan ko iyon at nakita ang madilim na tingin ni Salvatore sa gawi namin.
Am I hallucinating or nakatingin talaga siya dito. Agad ako nag iwas. Lumiwanag naman ang aking muka na parang nag karoon ako ng pag asa. Right if tito is with them then mag kakaroon ako ng reason para pumunta doon at makuha kahit yung can nalang. Hindi ko na din kailangan makinig sa pag uusapan nila dahil pwede ko naman itanong.
"Uh.. anong business po tito?" Tanong ko.
"It was a big business Ija.. And sobrang haba kung ieexplain ko. Little princess like you won't understand either. Baka ma stress kalang Ija." I pouted when I hear it. There's no chance para malaman ko.
"But if you want a clue.. It was a big project shipment project." sabi ni tito at tinapik ang balikat ko bago pumunta sa long table kung saan sila Salvatore.
"Shipment.. pwede na siguro yon."
I checked the remaining yung gamit nalang niya ang kailangan kong asikasuhin.
When I notice that he is not paying attention that much. I try to come closer to the table.
Nakita ko sa peripheral vision ko ang pag tayo niya at bahagyang sumenyas sa mga kausap nito. Titi was still talking while my hand reached for the bottled water na iniinuman niya kanina. Agad ko itong kinuha at itinago sa likuran ko.
Wala naman nakakita diba?
right wala!
"Uhh.. thanks for the info tito.. You're right sasakit lamang ang ulo ko about that kind of discussion. I need to go po.."
Hindi ko na ito inintay na magsalita pa. I walked fast as I could para makaalis na sa lugar na ito.