Marked by Salvatore

Chapter 3

"Here..." inabot ko kay Hailey ang bottled water na nakuha ko sa resto kahapon.

Bahagyang kumunot ang noo ni Hailey sa pagtataka. Nang ma realized kung saan galing ito ay agad din naman itong nag liwanag.

"Oh.My.Gosh. You did not!" sigaw nito habang inaalog alo ako.

"Yes I did.." Tipid kong sagot.

Ang tatlo namin kaibigan ay nakatitig lang na tila hindi nakukuha ang nangyayare.

"So what's with that bottle?" Bakas pa din ang pagtataka sa mata ni Stacey.

Gosh these three. Sasabog na ata ang utak ko sa tatlong ito.

"Kaya nga.. E wala naman laman iyan, Celeria." Now it was Margo.

Hindi talaga nila gets ang nangyayari sa ngayon. Kahit din naman ako hindi ko na talaga maintindihan lalo na itong si Hailey na ultimo mga gantong bagay pinapakuha pa.

"Duh.. Stupid nyo naman! It's not just a simple bottle!" Maarteng sagot ni Hailey.

"Ha? It is.. It's just a Evian bottled water. Bukod doon there's nothing special with that." Naguguluhanh sabi ni Rhian. "E mahal pa ata ang inumin ni Celeria jan the Beverly Hills 9OH2O, meron pa nga iyan na Luxury collection Diamond Edition."

Yes she was right. Noong nasa states ako ay yoon talaga amg tubig na iniinom ko but when I lived here nag Eevian naman ako o di kaya Svalbardi na mas mahal pa sa Evian. Ang hirap nalang kasing humagilap noon kaya Evian din nanan talaga iniinom ko.

Pero that's not the issue here. That bottle is important to her dahil Ininuman iyon ni Salvatore his crush!

"Yeah I know! pero ininuman ito ni Salvatore and Celeria here get this kahapon!" Maligayang sabi ni Hailey.

Nagkatinginan kaming lahat sa sinabi nito. Nanahimik nalang din ako sa aking kinalalagyan at hindi na sila pinansin ng mag simula sila sa bulong bulungan nila.

Dumating din naman ang prof at di kalaunan ay nag simula na ang aming klase.

"Celeria.. sige na! tutal nasimulan mo naman na din edi ituloy tuloy mo na diba?" Pangungulit saakin ni Hailey. Shwe was plotting another plan para makasagap ng kung anong information tungkol kay Salvatore.

I looked at her hesitant na sa isasagot ko sakanya. Nagpapaawa nanaman kasi siya sa harap ko. Nakaupo na kami sa loob ng cafeteria at ang tatlo ay abala na din sa pagkain.

"Please.." she said with pleading eyes.

Hindi naman nakakaawa.

"Can we just stop there? tutal naman nakakuha ka na ng information about him and also you have his water bottle na oh."

Pabalik balik na ang tingin ng tatlo pa naming mga kaibigan saakin at kay Hailey. Hindi ko na nga halos magalaw ang pagkain ko gayon din siya dahil sa pangungulit nito.

"You said we are friends!" She said. "Mukang hindi naman pala talaga kaibigan tingin mo samin dahil mas mayaman ka saamin no?"

Napatigil ako doon. I was genuine with my feelings at kung kakaibiganin kita ay hindi iyon dahil sa status nyo sa buhay o kung ano man iyon ay dahil gusto ko lang at wala nang iba.

I don't want to be labeled like that. Alam ko na mataas nga ang estado ko sa buhay kumpara sa iba dito sa school na may kaya din naman, kumpara sakanilang apat. Pero hindi kailan man naisip ko ang ganoong bagay.

"It's not like that, Hailey.." Marahan kong pag protesta.

"Then do it please.. We are friends you know"

"If Celeria doesn't want to do it, Hailey maybe we should respect it–" Nabitin ang sana sanay sasabihin ni Margo ng biglang nagsalita si Hailey.

Napatingin ako sa sinabi ni Margo bakas na din sa mga mata niya ang pag tutol.

"I respect her of course, pero kasi alam mo naman na hiling ko iyon diba? at pumayag na siya!"

"Uh.. oo nga naman Celeria. Pumayag ka na diba? at alam mo naman ang estado ni Hailey. May sakit siya. Pagbigyan mo na." Rhian said while eating her lunch.

"Uh ano pinaguusapan?" Tanong ni Stephanie na hindi nakakasunod sa usapan.

"Just eat Stephanie!" Hailey growled with anger. "Please, Celeria. Say yes. I promise na titigil naman ako pag sapat na yung mga makukuha natin from him. I mean pag satisfied na ako since maikli nalang ata ang life span ko.." Lumilit na boses na sabi ni Hailey.

"Don't say that Hailey." Margo said.

Agad akong napaisip sa sinabi niya. Hindi ko alam kung bakit pero nakita ko nalang ang sarili ko na pumapayag sa kahilingan ni Hailey.

"Fine.." Marahan kong sagot na nagpaliwanag sa mga mata ni Hailey.

Tuwang tuwa din naman si Rhian na kahit si Stephanie na hindi naman naiintindihan ang nangyayari ay pumapalakpak na din. Margo just looking at us habang umiiling na parang hindi siya talagang sang ayon sa nangyayari.

"But promise me Hailey.. If you are satisfied titigil na natin ito o di kaya'y pag hindi na maganda ang nangyayari ay titigil nanatin ito."

"Promise, Celeria. Aghh you're the best."

Nagpromise naman siya na titigil na ito pag satisfied baman siya or pag may nakikita na akong hindi maganda sa mga ginagawa namin.

Sana lamang talaga ay totohanin niya ito.

Sinabi na din niya saakin ang mga sunod kong gagawin. Nakakagulat lang talaga dito kay Hailey dahil sa alam niya ang mga bagay na pinagkakaabalahan daw ng crush niya lately.

Napapaisip nga ako na kung alam na niya ito, bakit kailangan niya pa ako utusan. Bakit hindi nalamang siya.

Muka naman kabisado na niya ang lalaking ito dahil sa daming impormasyon na alam niya. Nakakapag taka lang din na sa sobrang dami ng mga nakaaligid kay Salvatore kung minsan ay nakakagulat na nalalaman niya ito. Hindi ba dapat mas pribado iyon?

"You need to go on this location." Hailey said habang pinapakita saakin ang location at picture ng pupuntahan ko after class.

Isang subject nalang at uuwi na kami. Naghihintay nalamang kami ng pag dating ng prof. Kanina pang late ang prof bamin sa subject na ito kaya mukang wala kaming magiging klase dahil kung 15 mins na ang nakakalipas at wala pa ang ito namin ay pwede na kami umuwi.

"Is this where car racing happens?" Nakukunot noo kong tanong kay Hailey.

It was obviously a field where car racing happened pero inulit ko iyon paramasigurado.

"Yes, why di ka pa nakakapunta jan?" She asked.

Well nakapunta ba ako jan noon pero sandali lang yon nung sinamahan ko ang pinsan ko dahil isa siya sa makikipag karera pero hindi ko din natagalan dahil natatakot ako na baka may maaksidente kaya umuwi nalang ako.

"Uh.. been there one time."

"Good. So Celeria all you have to do is take a picture and know if sino mananalo sa race. Salvatore will be one of the racers." Pag eexplain nito. "Just took a lot of picture and send it to me. And also see if may mag checheer pa sakanyang babae. I mean baka may girlfriend or may dadalhin bang babae after the race. Pag meron siguraduhin mong hindi matutuloy"

Laglag panga ako sa sinabi ni Hailey. At ano naman ang gagawin ko kung meron na pipigilan ko para di matuloy? ano ako baliw?

Hindi ko din alam sa sarili ko pero nakita ko nalang ang sarili ko na umuwi sa bahay at nag ayos na. Nagpaalam ako kay Daddy na may pupuntahan lang at agad naman itong pumayag. Busy din kasi siya kaya hindi na ako masyadong napag tuunan ng pansin.

I'm just wearing a denim skirt at tube top na pinatungan ko ng denim jacket. I also wear a cap para compliment sa suot ko and a white sneakers. I want to wear a heels pero sinadya kong hindi na. Nakalugay lang ang buhok ko at bahagyang kinulot ang dulo nito.

Sumakay na ako sa SUV at nagpahatid na sa driver.

Nang palinga linga ako ng makadating kami sa location na biniga ni Hailey.

"Maiwan ko na po ba kayo Ma'am or maghihintay po ako dito sa parking?" Manong Nilo ask.

"Ah.. I'll just text ou nalang po pag magpapasundo na ako."

Tumango nalang ito at tinahak na ang paalis sa lugar na iyon. Bahagyang nagpaligasahan ang puso ko ng dahil sa kaba. Hindi ako sanay nananonood ng ganito lalo na ng walang kasama. Picture lang naman kaya mabilis lang ito Celeria.

Naglakad na ako papasok sa venue.

Grabe, ang daming tao. As in, parang buong elite society ng lungsod ay naroon—others ay mga naka-designer outfits pa. Hindi ko halos makilala ang karamihan. May ilan lang na medyo pamilyar, siguro dahil sa mga past gatherings na naattendan ko with mommy and daddy before.

Dahan-dahan akong tumahak papunta sa reserved seats malapit sa view ng starting line.

“Excuse me please… oh sorry…” paulit-ulit kong bulong habang pilit na umiiwas sa mga siksikan. Ang hirap—parang isang maliit na maze. And Gosh sobrang init hindi magandang Idea ang denim jacket na ito.

Pagkaupo ko, agad akong nag-scan ng paligid. Nasaan kaya yon?

Sabi ni Hailey, kasali raw siya sa race. Kaya tumingin ako sa hanay ng mga nakaparadang sasakyan. Hindi pa nagsisimula ang karera, pero ramdam mo na ang tensyon—ang tunog ng makina, ang amoy ng gasolina, ang kilig ng paparating na adrenaline.

Then I saw him.

Leaning casually in his Blue Aston Martin Valkyrie.

Omy..

I heard it's expensive.

He was wearing a racing suit na parang sinadya talagang i-highlight ang broad shoulders niya. Pero ang mas nakahuli ng atensyon ko ay ang mga mata niya. Bahagya siyang tumingin sa direksyon ko. At doon, nagtagpo ang mga mata namin.

“Oh shoot.” Bahagya akong nataranta sa pag kagulat. Agad akong napaiwas ng tingin. Kinabahan ako. Parang may kuryenteng dumaan sa katawan ko. Bakit ganon?

Ofcourse Celeria, you are a stalker malamang kakabahan ka.

Pagbalik ng tingin ko, wala na. Hindi na siya nakatingin. Baka naman namalikmata lang ako. Or baka hindi naman talaga ako ang tinitingnan niya.

Right. Hindi nga niya ako kilala.

Nang makabawi sa pagkagulat ko I Immediately dukot my cellphone at tinapat sa direksyon niya. Just one photo and a video of him racing tapos na ang mission mo.

Clinick ko ang capture. Isa. Dalawa. Tatlo. Nakakailan na ako nang bigla siyang tumingin. Diretso. Sa camera ko.

Namilog ang mga mata ko. Oh no.

At hindi siya umiwas. Hindi rin siya ngumiti. Pero may kung anong intensity sa mga mata niya—parang sinasabi niyang alam niyang pinapanood ko siya. At hindi siya tutol.

Dahan-dahan kong ibinaba ang phone. Celeria, anong ginagawa mo?

Pero hindi ko rin mapigilan ang sarili kong tumitig pabalik.

I was startled ng biglang may sumagi saakin. Naputol ang titigan namin at don ko lang din narealized na mag sisimula na ang race.

Their cars are now lining up.

Isa-isa na silang pumapasok sa kani-kanilang sasakyan. Hindi ito F1 type na karera, pero karera pa rin—isang high-stakes na pustahan ng mga mayayamang walang magawa sa sobrang dami ng pera.

"It's starting, omaygosh!" Rinig ko ang tili ng mga babae sa likod ko.

Ramdam ko ang kabog ng dibdib ko—parang may sariling rhythm, sabay sa ingay ng mga makina. Ang iba sa paligid ay nag-uusap na kung kanino sila pumusta.

"I am sure that Salvatore would win this," sabi ng isang babae sa tabi ko, confident na confident. She was even biting her lips, eyes glued to his car. "Aghh… can't wait to be with him later. Kanina he was looking at me pa."

Napalingon ako. Wait lang… siya ba talaga ang tinitingnan ni Salvatore kanina?

Was I being assuming?

And—magsasama sila later?

"Yes girl… I’m so inggit to hear na magda-date kayo ni Salvatore. Grrr. Saan kayo nyan mamaya?"

"I don’t know, maybe sa condo niya? Or baka sa mansion…"

Ha? Condo? Mansion?

Bakit hindi nalang sa resto?

Well, sabagay… baka ganon na ang amats ng generation nila. Kasi sa mga youngsters like me, resto ang date. Ew, condo?

Wait—so kailangan ko ba pigilan ang date na mangyayari na ‘yon? Dahil ‘yon ang utos ni Hailey?

Bombarded ako ng thoughts. Parang ang dami kong gustong itanong, gustong pigilan, gustong klaruhin. Pero bago pa ako makapag-isip ng maayos—

BANG!

Narinig ko ang gunshot signal. The race has officially started.

The cars roared to life, sabay-sabay na sumugod sa track. Dust flew. Tires screeched. The crowd erupted.

Salvatore’s Aston Martin Valkyrie surged forward, sleek and aggressive. Parang hayop na pinakawalan—mabilis, matalim, walang takot. Tumigil ang mundo ko for a second habang pinapanood ko siyang mag-maniobra, parang sinasayaw ang sasakyan sa bawat liko.

May isang kotse na halos sumabay sa kanya—isang blood-red Ferrari na mukhang hindi rin basta-basta. Nagkakabuntot sila, palitan ng posisyon. The tension was insane.

"Go Salvatore!" sigaw ng babae sa tabi ko, halos tumayo na sa upuan.

I was silent sa sobra kaba, I was even closing my eyes pag nakakaramdam ng takot. I'm not used to pano kung nay masaktan. Pero sa loob ko, I want to watch him but how can I.