Marked by Salvatore

Chapter 5

"I'm at a party.." I said on the phone. "Yeah, and I'm with my dad." I groaned and holding my head while naglalakad palabas ng hotel room.

We checked in, in a hotel room kung saan gaganapin ang party na dadaluhan namin ni daddy. Sinama niya ako dito para may kasama daw siya dahil simula ng namatay si mommy ay wala na siyang ka date tuwing party.

"I can't leave my daddy here, Hailey."

I was okay if mag hahanap siya ng babae for himself or mag date naang from time to time. Pero siya mismo ang may sabing ayaw niya ito.

It's been 10 years since mommy died. Tanda ko pa noon. I hear gun shots from everywhere. Kasama ako ni mommy when our van got ambushed. Wala si daddy dahil nasa business trip ito.

I still remember how my mommy cover his body to protect me. Dahil doon sakanya lahat tumama ang mga bala.

"I love you my Celeria Lirienne... Mommy love you so much baby."

"Mommy! No!" I said screaming. Sobrang dami na ng dugo sa damit ko. But that wasn't mine it was all mommy's blood.

Halos maligo na kaing dalawa sa dugo niya na patuloy lumalabas sa katawan niya.

"Anak.. I'll do everything just to protect you."

I remember praying so hard na sana tumigil na sila sa pagpapaputok sa aming sasakyan. Even the body guards and the drivers are all dead.

"They are all lifeless." Dinig kong sigaw ng lalaking boses.

Iminulat ko ang mga mata ko pero binalingan ako ng lalaki at agad kong ipinikit ang mga mata.

"Anak let's go."

I don't know if that young man na tinawag ng kung sino na anak noticed if I'm still alive or not. Pero dahil tumalikod naman ito ay mukang hindi na niya ako napansin.

Who would have thought right I was also covered mom's blood.

I was so young back then, I was just 10 years old when it happened. I still have my night mares pero I kept on saying to myself that I should be tough.

Ayaw ko malungkot si daddy dahil nakikita niyang malungkot ako. Daddy spoiled me tho and hindi naman siya nag kukulang ng time saakin.

Nawala lang ang iniisip ko ng sumingaw saakin ang pamilyar na lalaki. He's wearing a black tuxedo. He was so manly. At sumisigaw ang karangyaan at kagwapuhan nito. Nagulat pa ako ng bahagya at natigil saaking kinakatayuan.

Bahagya akong tumikhim at naglakad papasok sa loob elevator ng tapunan ako nito ng tingin.

Sindya kong isiksik ang sarili ko sa may bandang likod para nakita ko na umilaw na ang floor na pupuntahan ko kaya hindi na ako nagabala na pumindot pa.

Tahimik ang buong elevator pero ng tumunog ng cellphone ko ay dali dali ko iyong Kinuha at sinagot.

"Yes?" Halos pabulong na iyon.

"I heard na hindi pala siya pumunta doon sa motor cross.. and I don't know why!"

I just rolled my eyes. Malamang hindi nga iyon makakapunta nandito siya sa elevator kasama ko and mukang naka formal attire so I don't know kung ano sadya niya dito.

Gusto ko iyong isatinig pero hindi ko ginawa mahahalata pag sinabi ko iyon.

"Well.. uhmm.. baka busy?" I said it. Bahagyang gumalaw ang lalaki na tila inaayos ang kanyang bow tie.

"What now? kung wala naman siya doon maybe I can enjoy my night?" Ibaba ko na sana iyon para maputol ang tawag ngunit agad naman itong umapila.

"Please.. alamin mo naman nasaan siya" Binalingan ko ang lalaking nasa unahan ko. Kating kati na talaga akong sabihin iyon kay Hailey para sana tantanan na ako.

"Okay.."

Dinig ko ang tuwa sakabilang linya. Ibinaba ko ang tawag at nilagay ang cellphone ko sa camera roll. I tried to take just one photo of para tantanan na niya.

Laking gulat ko when I clicked the capture at biglang umilaw ang cellphone ko.

Shit.

I didn't turn off the flash.

"Uh.." bahagya akong tumikhim. "Wow some one texted me." Palusot ko. well meron naman ganoon sa cellphone ko na kapag may nag text ay umiilaw.

Hindi naman ito kumibo pero pansin ko sa reflection niya ang pag iling. I even saw him. smiling? what? pero baka nag kakamali lang ako.

I was so happy ng tumunog ang elevator at iginaya kami sa kung nasaan ang party. Naunahan ko na ito sa paglabas dahil sa labis na pag mamadali. Nakakahiya.

Hindi ko na siya muling nilingon at hinanap nalang si Daddy sa dagat ng mga tao.

"Dad.."

"Ija.. buti at nandito ka na. Halika at ipapakilala na kita sa mga business partners ng kompanya." Hinawakan ako ni Daddy sa aking bewang para igaya sa mga business partner niya.

Inabala ko nalang ang sarili sa pagpapakilala. Nasend ko naman na kay Hailey ang picture at hindi na ito muli pang pinagtuunan ng pansin. Ang dai niyang message hindi ba siya makapag intay?

I put my phone in to Dnd. I should enjoy the night I guess.

"Wow, Rodolfo..Your daughter is so gorgeous!" bati ng ginang saakin.

"Ano pa nga ba, kanino pa nga ba mag mamana ang nag iisang anak ko.. Syempre kay Soledad!" Daddy chuckled. Nagtawanan na din ang mga business partner ni Daddy.

"Ikaw talaga, I thought you were gonna say na sayo nag mana ang bata."

"Oh no, Gloria. My wife has an ethereal beauty noong dalaga pa siya at lalo na ng nagpakasal kami kaya alam kong doon nagmana ang anak ko."

I was teary eyed ng sinabi iyon ni Daddy. Lalo ko tuloy na miss ang mommy.

"Dad.. syempre sayo din, hindi naman magugustuhan ni mommy kung hindi ka gwapo." I said na mas lalong ikinatawa ng mga business partner nito.

Bahagyang ginulo ni daddy ang aking buhok. Sa gitna ng pag kakatuwaan ay natanaw ko ang madilim na ekspresyon ni Salvatore. Bahagya akong nagulat pansin ko din naman ang pagkaiwas nito ng makita ako.

Ang table nila ay malapit saaming table na kinaroroonan. Medyo kinabahan ako. Did he realized na kinuhanan ko siya ng picture. Medyo pansin ko din ang mga pag tingin niya this past few days ng pag stalk ko.

Oh no.

"Ikaw ba Ija may boyfriend na?" Tanong saakin ng babaeng business partner ni daddy.

Napatikhim ako sa sinabing iyon. Hindi ko alam kung bakit medyo kinabahan ako sa tanong. I even see Salvatore fixing his bow once again.

"Wa-wala po." nauutal kong sagot.

Bakit ba ako nauutal. Binalingan ko ang kinalalagyan ni Salvatore. Napansn ko ang multo ng ngiti at ang pag liwanag ng mata niya.

I tilted my head confused. Tama ba iyong nakita ko?

Malamang mag iibang ang ekspresyon niya may kausap din siyang iba duh.

"Good thing! This is my dearest son, Rafael. I would be happy if you two get along.." Matamang sabi ng babae. Nahihiya na din na nag lahadng kamay ang lalaking anak nito.

He looks handsome. But, not my type.

"Hello." Tinanggap ko ang kamay nito. Ayaw ko din naman mapahiya ito kaya mas mabuti pang tanggapin ko iyon.

"Celeria.." pagpapakilala ko dito.

"They are so bagay, What do you think Rodolfo? maybe we can cook something?"

Umiiling na bumaling si daddy. Well alam ko na ito ilang beses na din ako or si daddy na inalok ng ganitong set up. To get married with some guy para sa pag merge ng company. Para mas lalong lumago.

"Ayon ay kung gusto ni Celeria, Gloria. I don't want to interfere with my daughter's love life I want her to choose freely."

Agad naman na bumusangot ang muka ng mag ina.

"I know, pero Ija alam mo magandang deal ito. Mas lalong makikilala at lalago ang kompanya sa ganitong paraan." Tiningnan lang ako ni Daddy at hinayaan na sumagot sa babae.

"Uh.. I know that tita pero Iam to you for marriage. I'm just 19 turning 20."

"Uso na iyan ngayon Ija, and besides hindi panaman agad kasal announcement palang ng engagement and may time to get to know my son." positibong sagot ng ginang.

"Well uh.. I don't know tita. It was just so sudden and our family is not known for fixed marriage thing po."

"Tama nga din naman siya, Gloria. I remember when Rodolfo and Soledad choose each other freely. Sa side ni Soledad noon may fix marriage pero kay Rodolfo wala. Kaya I understand na hindi sanay ang bata at kahit mismo si Rodolfo." natatawang singit ng isang matandang lalaki. "I used to offer her marriage sa anak kong panganay kaso ayaw din e." napapakamot na dugtong ng lalaki.

"Well, if magbago isip. I mean diba pwede kayong mag usap ngayon bakasakali."

Medyo makulit si tita Gloria good thing at inawat ito ng anak niya.

"Ma.. tama na po. Celeria seems to be not so comfortable sa usapan. And she's right Tito Rodolfo is also right kahit ako man ay hindi sasang ayon kung ipapakasal ako sa taong hindi ko pa kilala at gusto." Bahagya akong napatingin kay Rafael. I smiled at him gave me an apologetic smile.

"Uh... I need to go to the ladies room daddy." paalam ko para ma excuse ang sarili.

Naglalakadna ako palayo ng mapansin ang pag sunod ni Rafael.

"Celeria!" tawa nito saakin.

"I'm very sorry.. to what my mom said."

Hindi naman niya kasalanan iyon pero ang bait niya para siya ang mag sorry.

"It's okay.. there's no problem with that." akma na sanaako aalis ng hinawakan niya muli ang aking palapulsuhan.

"Uh.. samahan na kita?"

Tumango nalang ako at ayaw na sana makipag talo kaya hinayaan ko na siya na samahan ako.

On our way to the ladies room ay tahimik lang naman si Rafael at kung minsan ay may kinukwentong random things. I find it a little bit awkward pero hinayaan ko nalang din siya.

Nang makadating sa comfort room ay nag paalam ako sakanya. Ayaw ko na sana pa mag pa intay pero nag insist siya.

"Ikaw bahala.." tanging nasabi ko.

I just checked on t self at agad din naman lumabas para hindi na mapatagal ang pag iintay ni Rafael sa labas.

Nang makalabas ako ay wala na doon si Rafael. Nagpalinga lingapa ako para siguraduhin panget naman kuhg aalis nalang ako bigla e nandon naman pala siya.

Nang makumpirmsng wala nga siya doon ay naglakad nalang ako papuntang venue. I saw Rafael on our table already.

Weird. Ang sabi nito iintayin daw niya ako.

"Uh.. hinanap kita akala ko nandon ka pa." tanging sabi ko dahil pansin ko ang pag tingin niya.

"Uh.. pinaalis ako-" nabitin ang dapat sanang sasabihin nito ng tinawag ito ng matandang lalaki. Maybe it's his dad.

Nang kinagabihan din naman ay nag pasya na akobg pumunta nalamang sa room kung saan kaki ng check in ni dad. I even get dad's key card room para ayusin na ang gamit niya dahil abala pa ito sa party.

Wala kaming maids at tanging body guard lang ang kasama kaya expected ko na na ako ang gagawa ng mga ito. Hindi naman gaanong magulo ang room ni Daddy kaya ayos lang.

Matapos ko imisin ay agad ko tong Hinila hila sa room ko ang mgagamit ni daddy. Nakalagay kasi iyon sa isang hand carry luggage. Medyo nahihirapan ako dahil sa heels na hindi ko pa nahuhubad. Ang buhok ay bahagyang tumatabon na din saaking muka dahil pinipilit kong tanggalin ang strap ng heels ko while walking.

Malapit lang naman sana dahil kabilang room lang at kauti lang ang agwat pero natagalan ako dahil nasabit sa dress ko ang takong.

"Let me help you." I heard some one from behind.

"Yes please... thanks!" hindi pa ako nakakalingon dahil sa pag kakaabala ko pa din sa pag tanggal ng strap ng heels ko.

But it was probably our mens.

Nang maapos sa ginagawa ay nag angat na ako ng tingin at nakitang nakalagay na sa tapat ng pintuan ng hotel room ko ang luggage ni Daddy.

Naglalakad na din ang lalaking tumulong saakin. I try to called him pero hindi na ito lumingon.

Wait he's not our men?

Then who is he?