Maxine Avila’s POV
Nang makalagpas lang ng kaunti sa may lugar ng kaguluhan ay doon ko lang inagaw ang braso ko mula kay Enzo. May mga estudyante pa rin na pinagtitinginan kami, especially ay na kay Enzo ang atensyon at nagtataka siguro kung bakit bugbog sarado ang mukha nito.
“Bab… I mean, Maxine!” Mariing sambit ni Enzo nang inunahan ko na ito at lakad takbo na ang ginawa ko hanggang sa makarating sa may entrance ng school.
Mukhang ngayon ay ginagamit na ni Enzo ang utak at nagtitimpi na lang. Siguro ay gusto na niya akong hilahin at kausapin agad pero hindi na ito nagtangka na hawakan muna ako. Sa bawat lakad ko ay alam kong isang dipa lang ang layo niya sa likod ko.
Patuloy naman na gumugulo sa isip ko ang nangyari sa araw na ito. Ano kaya ang iniisip ng mga classmate ko? Si Klea,
