Maxine Avila’s POV
“Ahhh!” Napapangiwi na sabi ni Enzo na nakahawak sa kamay ko at pinipigilan pa na muling madampian ang mukha niya. Mas humihigpit naman ang paghapit ng isa niyang kamay sa beywang ko na may kasamang himas pa.
“Wait, babe ko.” Sambit ko. “’Wag kang malikot.” Nasa couch kami ngayon at magkatabing nakaupo na sobrang lapit na sa isa’t isa. Hindi tuloy ako makaporma sa ginagawa kong panggagamot sa mga sugat nito dahil pinipilit niyang isiksik ang sarili sa akin.
Hindi ko mapigilan na hindi matawa sa itsura ni Enzo na nasasaktan dahil dinadampian ko ng bulak na may alcohol ang ilang sugat niya. Sa tingin ko naman ay hindi na iyon ganoong kasakit. Kaunting kirot lang ay nasasaktan na siya at halatang nagpapapansin lang sa akin… samantalang kanina lang ay walang kapaguran niy
