Inirapan niya si Tristan ng umupo ito sa harapan niya sa hapag-kainan. Kababalik lang nito mula sa pakikipag-usap sa cellphone. It seems urgent kaya napilitan itong pakawalan siya kanina at hinayaan na lumabas ng kwarto. That's what she wanted him to do, but when he finally did it, a part of her couldn't help but feel annoyed.
"Someone's grumpy..." he teased, grabbing the rice served to them and putting some on her plate.
Hindi niya ito pinansin sa halip ay nagkunwaring hindi ito naririnig. Malapit na talaga niyang batukan ang lalaki, palagi na lang siyang iniinis nito.
"Don't worry. We have plenty of time for ourselves. Mamaya--"
"Anong sinasabi mo?!" Pagputol niya sa sinasabi nito bago pa nito matapos. Malakas ang pakiramdam niya na siya na naman ang talo sa usapan nila kapag hina
