Deception at the Altar

KABANATA 5

Naramdaman ko ang pag-init ng pisngi ko sa kanyang mga sinabi. Kakaibang saya ang hatid niyon sa puso ko. Ngumiti si James nang malawak at lumapit pa lalo sa akin.

"Isa kang hulog ng langit para sa akin, my wife," dagdag pa niya. "Hinding-hindi kita pakakawalan."

Hindi ko alam kung paano ako sasagot sa mga papuring iyon. Ramdam ko ang pag-init ng buong mukha ko, at ang puso ko ay tila sumasayaw sa saya.

"James..." mahinang tawag ko sa pangalan niya, hindi alam kung ano ang dapat kong sabihin.

Ngumiti lang siya at hinawakan ang magkabilang pisngi ko.

"Totoo ang mga sinasabi ko," sabi niya, may katiyakan sa boses niya. "Ikaw lang ang babaeng nakita kong karapat-dapat sa puso ko."

Sa mga sandaling iyon, parang ako'y nasa ulap, hindi na nagtataka kung bakit ang mga salita niya ay nagdudulot ng ganitong epekto sa akin.

"Mahal din kita," bulong ko sa wakas, ngumiti nang malambing.

Nakita ko ang pagliwanag ng mukha niya sa saya, at naramdaman ko ang mga braso niya na bumabalot sa akin sa isang mahigpit na yakap.

"Forever mo akong sasamahan, hindi ba?" tanong niya, may pag-aalala sa boses niya.

"Oo, forever," tugon ko, ngumiti rin sa kanya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa.

Matapos ang ilang sandali ng katahimikan, nagsalita si James.

"Gusto kong malaman mo na handa na ako para sa susunod na hakbang sa ating relasyon," sabi niya, may seryosong ekspresyon sa mukha niya.

"Anong ibig mong sabihin?" tanong ko, sinusubukang itago ang excitement sa boses ko.

"Gusto kong mag-asawa tayo," sabi niya, diretso ang tingin sa akin. "Gusto kong gawin kang legal na asawa ko, Clara. Gusto kong makasiguro na kami ni isa't isa sa mata ng batas at sa harap ng Diyos."

Hindi ko alam kung paano ako sasagot. Ang puso ko ay tumitibok nang mabilis, at ang isip ko ay puno ng mga katanungan at pagdududa. Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, ramdam ko ang pagmamahal at pag-aalala niya sa akin.

"Oo, gusto ko rin," sabi ko sa wakas, ngumiti nang malawak. "Gusto kong maging asawa mo, James."

Nakita ko ang pagliwanag ng mukha niya sa saya, at naramdaman ko ang mga braso niya na bumabalot sa akin sa isang mahigpit na yakap. "Talagang magtatrabaho ako nang mabuti para sa atin, Clara," bulong niya sa tenga ko. "Hindi kita bibiguin."

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa. Kami ay mag-asawa na, at ang hinaharap ay puno ng mga posibilidad at pag-ibig.

Nagsimula kaming mag-usap tungkol sa aming mga plano para sa kasal. Ang bawat detalye, mula sa venue hanggang sa mga bisita, ay pinag-uusapan namin nang mabuti upang masiguro na ang araw na iyon ay magiging espesyal para sa aming dalawa.

"Gusto kong magkaroon tayo ng isang intimate wedding," sabi ko, may excitement sa boses ko. "Gusto kong makasiguro na ang ating mga bisita ay mga taong talagang importante sa atin."

"Oo, gusto ko rin," tugon niya, ngumiti sa akin. "Gusto kong makasiguro na ang ating kasal ay magiging espesyal at memorable para sa atin."

Sa mga araw na sumunod, kami ay abala sa paghahanda para sa aming kasal. Ang bawat sandali na kami'y magkasama ay puno ng saya at pagmamahal. Kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap at plano para sa hinaharap.

Habang kami'y naghahanda para sa kasal, napansin ko ang pagbabago sa ugali ni James. Siya ay naging mas seryoso at may pag-aalala sa mukha niya.

"James, ano ang nangyayari?" tanong ko sa kanya isang araw habang kami'y nasa bahay. "Bakit ka parang may iniisip na hindi mo masabi sa akin?"

Tumingin siya sa akin, may pag-aalinlangan sa mga mata niya. "Wala naman, Clara. Huwag kang mag-alala," sabi niya, ngunit ramdam ko ang hindi kumbinsi sa boses niya.

"Huwag mo akong lokohin, James," sabi ko, may pagmamahal ngunit may pagtatampo sa boses ko. "Alam kong may nangyayari sa iyo. Sabihin mo sa akin."

Nakita ko ang pagbabago sa ekspresyon niya, parang may halo nang pagdududa at pag-aalala. "Clara, may isang bagay na gusto kong sabihin sa iyo," sabi niya, may pag-aalinlangan sa boses niya. "Pero hindi ko alam kung paano ko sasabihin."

"Ano iyon?" tanong ko, may pagmamahal at pag-aalala sa boses ko.

Huminga siya nang malalim bago nagsalita.

"Tungkol ito sa aking nakaraan," sabi niya. "May isang bagay na hindi ko sinabi sa iyo, at gusto kong malaman mo bago tayo mag-asawa."

Nakita ko ang pag-aalala sa mga mata ni James, at ramdam ko ang kaba sa puso ko. "Anong klaseng bagay?" tanong ko, sinusubukang itago ang pag-aalala sa boses ko.

Huminga siya nang malalim bago nagsalita. "Tungkol ito sa aking pamilya," sabi niya. "May isang sekreto kami na hindi ko sinabi sa iyo, at gusto kong malaman mo bago tayo mag-asawa."

Naramdaman ko ang pagtaas ng kilay ko sa pagtataka. "Anong sekreto?" tanong ko, may pagmamahal at pag-aalala sa boses ko.

Tumingin siya sa malayo, parang may iniisip na hindi niya masabi. "Clara, hindi ko alam kung paano ko sasabihin ito," sabi niya, may pag-aalinlangan sa boses niya. "Pero gusto kong malaman mo ang totoo bago tayo magpakasal."

Nakita ko ang pagdududa sa mga mata niya, at ramdam ko ang pag-aalala sa puso ko.

"James, anuman ang sekreto mo, handa akong makinig at tanggapin ka," sabi ko, may pagmamahal sa boses ko. "Gusto kong malaman mo na mahal kita, at handa akong harapin ang anumang pagsubok na darating sa atin."

Naramdaman ko ang pagbabago sa ekspresyon niya, parang may halo nang pag-asa at pagdududa.

"Salamat, Clara," sabi niya, may pasasalamat sa boses niya. "Gusto kong malaman mo na mahal din kita, at handa akong sabihin sa iyo ang totoo."

Naramdaman ko ang pag-aalala sa puso ko habang hinihintay ko si James na sabihin ang sekreto niya. Ang mga mata niya ay tila may dalang mga lihim na hindi ko alam, at ramdam ko ang kaba sa dibdib ko.

"James, anuman ang sekreto mo, handa akong makinig at tanggapin ka," sabi ko ulit, sinusubukang bigyan siya ng lakas ng loob. "Gusto kong malaman mo na mahal kita, at handa akong harapin ang anumang pagsubok na darating sa atin."

Tumingin siya sa akin, may pag-aalinlangan sa mga mata niya. "Clara, hindi ko alam kung paano ko sasabihin ito," sabi niya, may pagdududa sa boses niya. "Pero gusto kong malaman mo ang totoo bago tayo magpakasal."

Huminga siya nang malalim bago nagsimulang magkuwento. "Clara, may isang bagay sa aking nakaraan na hindi ko sinabi sa iyo," sabi niya. "Tungkol ito sa aking pamilya at sa isang desisyong ginawa ko noon."

Naramdaman ko ang pagtaas ng kilay ko sa pagtataka. "Anong desisyong iyon?" tanong ko, may pagmamahal at pag-aalala sa boses ko.

"Clara, ako ay may kapatid na lalaki na hindi mo alam," sabi niya, may lungkot sa boses niya. "Siya ay nawala noong kami ay bata pa, at ang pamilya ko ay hindi na nakakita sa kanya mula noon."

Naramdaman ko ang pagkabigla sa balita niya. Hindi ko alam na may kapatid si James na nawala. "Ano ang nangyari sa kanya?" tanong ko, may pag-aalala sa boses ko.

"Hindi ko alam," sabi niya, may lungkot sa mga mata niya. "Ang alam ko lang ay nawala siya, at ang pamilya ko ay hindi na nakakita sa kanya mula noon."

Naramdaman ko ang pagmamahal sa puso ko para kay James. Alam ko na ang pagkawala ng isang mahal sa buhay ay hindi madaling harapin. "James, sorry," sabi ko, may pagmamahal sa boses ko. "Alam ko na hindi madaling harapin ang pagkawala ng isang mahal sa buhay."

Tumingin siya sa akin, may pasasalamat sa mga mata niya. "Salamat, Clara," sabi niya. "Gusto kong malaman mo na mahal din kita, at handa akong harapin ang anumang pagsubok na darating sa atin."

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang pagmamahal at pagtanggap sa puso ko para kay James. Alam ko na ang sekreto niya ay hindi magbabago sa pagmamahal ko sa kanya.

"James, handa akong harapin ang anumang pagsubok na darating sa atin," sabi ko, may pagmamahal sa boses ko. "Gusto kong malaman mo na mahal kita, at handa akong makipag-usap sa iyo tungkol sa anumang bagay na gusto mong sabihin sa akin."

Naramdaman ko ang pagbabago sa ekspresyon niya, parang may halo nang pag-asa at pagmamahal. "Salamat, Clara," sabi niya, may pasasalamat sa boses niya. "Mahal din kita."

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa. Kami ay handa nang harapin ang anumang pagsubok na darating sa amin, at kami ay magtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap.

Sa mga araw na sumunod, kami ni James ay patuloy na naghahanda para sa aming kasal. Ang bawat detalye ay pinag-uusapan namin nang mabuti upang masiguro na ang araw na iyon ay magiging espesyal para sa aming dalawa.

Isang araw, habang kami'y nasa isang boutique na nagbebenta ng mga damit pangkasal, bigla kong nakita ang isang damit na nakahain sa isang manekin. Ang damit ay puti at may disenyo na elegante at simple. Nakita ko ang paghanga sa mga mata ni James nang makita niya ito.

"Clara, bagay sa iyo ang damit na iyan," sabi niya, may paghanga sa boses niya. "Gusto kong suotin mo ito sa ating kasal."

Ngumiti ako at lumapit sa damit. "Gusto ko rin," sabi ko, may excitement sa boses ko. "Pero kailangan ko munang subukan ito."

Pinahintulutan ng saleslady na subukan ko ang damit. Nang makita ko ang aking sarili sa salamin, ramdam ko ang pagiging reyna sa damit na iyon. Ang damit ay akma sa aking katawan, at ang disenyo nito ay nagdagdag ng kagandahan sa aking itsura.

"James, tingnan mo," tawag ko sa kanya, lumabas sa fitting room. Nang makita niya ako, ramdam ko ang paghanga sa mga mata niya.

"Clara, napakaganda mo," sabi niya, may paghanga sa boses niya. "Gusto kong suotin mo ito sa ating kasal."

Ngumiti ako at lumapit sa kanya. "Gusto ko rin," sabi ko, may pagmamahal sa boses ko. "Salamat sa paghanga mo sa akin."

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang pagmamahal at paghanga sa puso ko para kay James. Alam ko na kami ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang kasal namin ay magiging espesyal at memorable.

Matapos ang ilang sandali ng pag-uusap, nagpasya kami na kunin ang damit na iyon para sa kasal. Kami ay nagpatuloy sa paghahanda para sa aming espesyal na araw, at kami ay handa nang harapin ang anumang pagsubok na darating sa amin.

Matapos ang ilang linggo ng paghahanda, ang araw ng kasal namin ni James ay dumating na. Kami ay nagising nang maaga upang maghanda para sa espesyal na araw na ito.

Nang makita ko si James sa harapan ko, ramdam ko ang pagmamahal at paghanga sa puso ko. Siya ay nakasuot ng isang elegante at simple na damit na bagay sa kanya.

"James, napakaganda mo," sabi ko, may paghanga sa boses ko.

Ngumiti siya at lumapit sa akin. "Clara, napakaganda mo rin," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Kami ay naglakad patungo sa altar, kung saan kami ay magpapakasal sa harapan ng aming mga kaibigan at pamilya. Ang seremonya ay simple ngunit elegante, at kami ay nagpalitan ng mga sumpa at singsing sa harapan ng aming mga bisita.

Nang matapos ang seremonya, kami ay tinawag na Mr. at Mrs. James. Kami ay nagpalitan ng halik, at ang mga bisita namin ay nag-aplaud sa amin.

Matapos ang seremonya, kami ay nagpunta sa reception area upang magdiwang sa aming mga bisita. Kami ay nagkainan, nag-inuman, at nagsayaw sa musika.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang saya at pagmamahal sa puso ko. Alam ko na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang kasal namin ay magiging espesyal at memorable.

"James, salamat sa lahat," sabi ko, may pagmamahal sa boses ko.

Ngumiti siya at lumapit sa akin. "Clara, salamat rin sa iyo," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya. "Mahal kita."

"Mahal din kita," sabi ko, may pagmamahal sa boses ko.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa. Kami ay handa nang harapin ang anumang pagsubok na darating sa amin, at kami ay magtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap.

Matapos ang kasal, kami ni James ay nagpunta sa aming honeymoon destination sa isang magandang beach resort. Kami ay nagpalipas ng mga araw na magkasama, naglalakad sa beach, naglalangoy, at nag-eenjoy sa mga aktibidad na pwede naming gawin doon.

Isang araw, habang kami'y naglalakad sa beach, bigla kong nakita ang isang grupo ng mga bata na naglalaro sa buhangin. Nakita ko ang saya sa mga mukha nila, at ramdam ko ang pagmamahal sa puso ko.

"James, tingnan mo," tawag ko sa kanya, tumingin sa direksyon ng mga bata. "Gusto kong magkaroon tayo ng mga anak balang araw."

Tumingin siya sa akin, may pagngiti sa mukha niya. "Gusto ko rin," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya. "Gusto kong makita kang may dalang anak natin."

Naramdaman ko ang pag-init ng puso ko sa mga salita niya. Alam ko na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang mga anak namin ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Sa mga araw na sumunod, kami ay nagpatuloy sa aming honeymoon, nag-eenjoy sa mga aktibidad na pwede naming gawin, at naglalakas ng aming pagmamahal sa isa't isa.

Matapos ang honeymoon, kami ay nagbalik sa aming buhay sa siyudad, at nagsimula nang magplano para sa aming mga anak. Kami ay nag-usap tungkol sa mga pangalan, mga kulay ng kwarto, at mga bagay na gusto naming gawin para sa aming mga anak.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang mga anak namin ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Sa mga buwan na sumunod, kami ni James ay nagpatuloy sa aming buhay mag-asawa. Kami ay nagtrabaho nang mabuti, nag-eenjoy sa mga aktibidad na pwede naming gawin sa labas, at naglalakas ng amingo ng aming pagmamahal sa isa't isa.

Kami ay nag-usap tungkol sa aming mga pangarap at mga plano para sa hinaharap. Kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap, at kami ay nagmamahal sa isa't isa nang higit pa.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa. Kami ay handa nang harapin ang anumang pagsubok na darating sa amin, at kami ay magtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap.

Isang araw, habang kami'y nasa bahay, bigla kong nakita ang isang positibong pregnancy test. Nakita ko ang saya sa mga mata ko, at ramdam ko ang pagmamahal sa puso ko.

"James, buntis ako," sabi ko, may excitement sa boses ko.

Tumingin siya sa akin, may pagngiti sa mukha niya. "Talagang magiging magulang tayo," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Naramdaman ko ang pag-init ng puso ko sa mga salita niya. Alam ko na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Sa mga buwan na sumunod, kami ni James ay naghanda para sa pagdating ng aming anak. Kami ay nagpunta sa mga doktor, nag-usap tungkol sa mga pangalan, at nagplano para sa mga kailangan ng aming anak.

Kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa aming anak. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, tulad ng pagmamahal, paggalang, at pagtutulungan.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Nang dumating ang araw ng panganganak, kami ay handa na. Kami ay nagpunta sa ospital, at kami ay naghintay sa pagdating ng aming anak.

Nang makita ko ang aking anak sa unang pagkakataon, ramdam ko ang pagmamahal sa puso ko. Ang aking anak ay napakaganda, at nakita ko ang pagmamahal sa mga mata ni James.

"James, siya ang ating anak," sabi ko, may pagmamahal sa boses ko.

Tumingin siya sa akin, may pagngiti sa mukha niya. "Oo, siya ang ating anak," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Kami ay nag-alaga sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa kanya. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Ang aming anak ay lumaki nang malusog at masaya, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa kanya. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Sa mga taon na lumipas, kami ni James ay patuloy na nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa aming anak. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Ang aming anak ay lumaki nang malusog at masaya, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa kanya. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Isang araw, habang kami'y nasa bahay, bigla kong nakita ang aking anak na naglalaro sa labas. Nakita ko ang saya sa mga mata niya, at ramdam ko ang pagmamahal sa puso ko.

"James, tingnan mo," tawag ko sa kanya, tumingin sa direksyon ng aming anak. "Siya ay lumalaki nang malusog at masaya."

Tumingin siya sa akin, may pagngiti sa mukha niya. "Oo, siya ay lumalaki nang malusog at masaya," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa aming anak. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Ang aming buhay mag-asawa ay puno ng pagmamahal at pagtutulungan. Kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap, at kami ay nagmamahal sa isa't isa nang higit pa.

Sa mga taon na lumipas, kami ni James ay patuloy na nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa aming anak. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Ang aming anak ay lumaki nang malusog at masaya, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa kanya. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Isang araw, habang kami'y nasa bahay, bigla kong nakita ang aking anak na naglalaro sa labas. Nakita ko ang saya sa mga mata niya, at ramdam ko ang pagmamahal sa puso ko.

"James, tingnan mo," tawag ko sa kanya, tumingin sa direksyon ng aming anak. "Siya ay lumalaki nang malusog at masaya."

Tumingin siya sa akin, may pagngiti sa mukha niya. "Oo, siya ay lumalaki nang malusog at masaya," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Ang aming buhay mag-asawa ay puno ng pagmamahal at pagtutulungan. Kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap, at kami ay nagmamahal sa isa't isa nang higit pa.

Habang kami ay patuloy na nagtutulungan, kami ay nakakita ng mga pagbabago sa aming anak. Siya ay lumalaki nang malusog at masaya, at kami ay nakakita ng mga tanda ng kanyang pag-unlad.

Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming gawin para sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito. Kami ay nagplano ng mga aktibidad na pwede naming gawin kasama ang aming anak, at kami ay nag-enjoy sa mga sandaling kasama namin siya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Sa mga taon na lumipas, kami ni James ay patuloy na nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa aming anak. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Ang aming anak ay lumaki nang malusog at masaya, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap para sa kanya. Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming ituro sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito.

Isang araw, habang kami'y nasa bahay, bigla kong nakita ang aking anak na naglalaro sa labas. Nakita ko ang saya sa mga mata niya, at ramdam ko ang pagmamahal sa puso ko.

"James, tingnan mo," tawag ko sa kanya, tumingin sa direksyon ng aming anak. "Siya ay lumalaki nang malusog at masaya."

Tumingin siya sa akin, may pagngiti sa mukha niya. "Oo, siya ay lumalaki nang malusog at masaya," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Ang aming buhay mag-asawa ay puno ng pagmamahal at pagtutulungan. Kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang aming mga pangarap, at kami ay nagmamahal sa isa't isa nang higit pa.

Habang kami ay patuloy na nagtutulungan, kami ay nakakita ng mga pagbabago sa aming anak. Siya ay lumalaki nang malusog at masaya, at kami ay nakakita ng mga tanda ng kanyang pag-unlad.

Kami ay nag-usap tungkol sa mga bagay na gusto naming gawin para sa aming anak, at kami ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang mga ito. Kami ay nagplano ng mga aktibidad na pwede naming gawin kasama ang aming anak, at kami ay nag-enjoy sa mga sandaling kasama namin siya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

At sa wakas, kami ni James ay nakaranas ng isang espesyal na sandali. Kami ay nag-celebrate ng aming anibersaryo, at kami ay nag-enjoy sa mga sandaling kasama namin ang aming anak.

"James, mahal kita," sabi ko, may pagmamahal sa boses ko.

"Mahal din kita," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ko ang katiyakan na kami ni James ay magtatagal sa pagmamahal namin sa isa't isa, at ang aming anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

"James, ano ang gusto mong gawin para sa kaarawan ng ating anak?" tanong ni Clara.

"Gusto kong magkaroon ng isang malaking party sa bahay natin," sagot ni James. "Mag-iinvite tayo ng mga kaibigan at pamilya natin, at magkakaroon tayo ng mga laro at mga pagkain na gusto ng ating anak."

"Ang galing!" sabi ni Clara. "Gusto ko rin iyon. Magtutulungan tayo upang maisakatuparan ang ating mga plano."

At sa araw ng kaarawan ng kanilang anak, sila ay naghanda ng isang malaking party sa bahay nila. Sila ay nag-ayos ng mga dekorasyon, nagluto ng mga pagkain, at naghanda ng mga regalo para sa kanilang anak.

Nang dumating ang mga bisita, sila ay nag-enjoy sa mga laro at mga pagkain. Ang kanilang anak ay napakaganda at masigla, at siya ay nag-enjoy sa mga regalo at mga atensiyon na natanggap niya.

"James, ang galing ng party na ito!" sabi ni Clara. "Ang saya ng ating anak."

"Oo, talagang masaya siya," sagot ni James. "At masaya rin ako dahil kasama kita at ang ating anak sa espesyal na okasyon na ito."

Sa mga sandaling iyon, ramdam ni Clara ang katiyakan na sila ni James ay magtatagal sa pagmamahal nila sa isa't isa, at ang kanilang anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Sa paglipas ng panahon, ang anak nina Clara at James ay patuloy na lumalaki at lumalawak ang kanyang kaalaman at kakayahan. Sila ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang kanilang mga pangarap para sa kanilang anak.

Isang araw, habang sila ay nasa bahay, bigla nilang nakita ang kanilang anak na naglalaro sa labas. Nakita nila ang saya sa mga mata niya, at ramdam nila ang pagmamahal sa puso nila.

"James, tingnan mo," tawag ni Clara sa kanya, tumingin sa direksyon ng kanilang anak. "Siya ay lumalaki nang malusog at masaya."

Tumingin si James sa kanya, may pagngiti sa mukha niya. "Oo, siya ay lumalaki nang malusog at masaya," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ni Clara ang katiyakan na sila ni James ay magtatagal sa pagmamahal nila sa isa't isa, at ang kanilang anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

At sa paglipas ng panahon, ang kanilang anak ay patuloy na lumalaki at lumalawak ang kanyang kaalaman at kakayahan. Sila ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang kanilang mga pangarap para sa kanilang anak.

Sa paglipas ng panahon, ang kanilang anak ay patuloy na lumalaki at lumalawak ang kanyang kaalaman at kakayahan. Sila ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang kanilang mga pangarap para sa kanilang anak, at ang kanilang pagmamahal sa isa't isa ay patuloy na lumalalim.

Isang araw, habang sila ay nasa bahay, bigla nilang nakita ang kanilang anak na naglalaro sa labas. Nakita nila ang saya sa mga mata niya, at ang pagmamahal sa puso nila.

"James, tingnan mo," tawag ni Clara sa kanya, tumingin sa direksyon ng kanilang anak. "Siya ay lumalaki nang malusog at masaya."

Tumingin si James sa kanya, may pagngiti sa mukha niya. "Oo, siya ay lumalaki nang malusog at masaya," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ni Clara ang katiyakan na sila ni James ay magtatagal sa pagmamahal nila sa isa't isa, at ang kanilang anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

At sa pagtatapos ng araw na iyon, sila ni James ay nag-usap tungkol sa kanilang mga plano para sa hinaharap. Sila ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang kanilang mga pangarap para sa kanilang anak, at ang kanilang pagmamahal sa isa't isa ay patuloy na lumalalim.

"James, mahal kita," sabi ni Clara, may pagmamahal sa boses niya.

"Mahal din kita," sabi ni James, may pagmamahal sa boses niya.

Sa paglipas ng panahon, ang kanilang anak ay patuloy na lumalaki at lumalawak ang kanyang kaalaman at kakayahan. Sila ni James ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang kanilang mga pangarap para sa kanilang anak, at ang kanilang pagmamahal sa isa't isa ay patuloy na lumalalim.

Isang araw, habang sila ay nasa bahay, bigla nilang nakita ang kanilang anak na naglalaro sa labas kasama ang mga kaibigan niya. Nakita nila ang saya sa mga mata niya, at ang pagmamahal sa puso nila.

"James, tingnan mo," tawag ni Clara sa kanya, tumingin sa direksyon ng kanilang anak. "Siya ay lumalaki nang malusog at masaya, at siya ay may mga kaibigan na."

Tumingin si James sa kanya, may pagngiti sa mukha niya. "Oo, siya ay lumalaki nang malusog at masaya," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya. "At siya ay natututo ng mga mahahalagang bagay sa buhay."

Sa mga sandaling iyon, ramdam ni Clara ang katiyakan na sila ni James ay magtatagal sa pagmamahal nila sa isa't isa, at ang kanilang anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

At sa pagtatapos ng araw na iyon, sila ni James ay nag-usap tungkol sa kanilang mga plano para sa hinaharap. Sila ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang kanilang mga pangarap para sa kanilang anak, at ang kanilang pagmamahal sa isa't isa ay patuloy na lumalalim.

"James, anong gusto mong gawin natin para sa ating anak sa mga susunod na taon?" tanong ni Clara.

"Gusto kong makita siya na nagtatapos sa kolehiyo at nagiging matagumpay sa kanyang buhay," sagot ni James. "At gusto kong makita siya na masaya at may mga pangarap na maisasakatuparan."

"Oo, gusto ko rin iyon," sabi ni Clara. "Magtutulungan tayo upang maisakatuparan ang ating mga pangarap para sa ating anak."

Sa mga sandaling iyon, ramdam ni Clara ang katiyakan na sila ni James ay magtatagal sa pagmamahal nila sa isa't isa, at ang kanilang anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

Sa paglipas ng panahon, ang kanilang anak ay patuloy na lumalaki at lumalawak ang kanyang kaalaman at kakayahan. Sila ni James ay nagtutulungan upang maisakatuparan ang kanilang mga pangarap para sa kanilang anak, at ang kanilang pagmamahal sa isa't isa ay patuloy na lumalalim.

Isang araw, habang sila ay nasa bahay, bigla nilang nakita ang kanilang anak na nagbabasa ng isang libro sa kanyang kwarto. Nakita nila ang pagmamahal sa mga mata niya sa pagbabasa, at ang pagmamahal sa puso nila.

"James, tingnan mo," tawag ni Clara sa kanya, tumingin sa direksyon ng kanilang anak. "Siya ay nagbabasa ng libro niya, at siya ay masaya."

Tumingin si James sa kanya, may pagngiti sa mukha niya. "Oo, siya ay nagbabasa ng libro niya, at siya ay natututo ng mga bagong bagay," sabi niya, may pagmamahal sa boses niya.

Sa mga sandaling iyon, ramdam ni Clara ang katiyakan na sila ni James ay magtatagal sa pagmamahal nila sa isa't isa, at ang kanilang anak ay magiging bahagi ng pagmamahal na ito.

At sa pagtatapos ng araw na iyon, sila ni James ay nag-usap tungkol sa kanilang mga plano para sa hinaharap. Sila ay nagtutulungan upang maisakatuparan.