Called Unexpectedly
1112 Words
Arvie's Point of View
"Please clean it, Sir," pang-gagaya ni Steve sa janitress. Sinundan pa niya ito ng nagpipigil na tawa.
"Shut your mouth," bulong ko na may halong pagbabanta ngunit hindi pa rin natinag.
"Mr. Capistrano, pasensya na po sa inasal ng kasamahan ko. Bago lang po kasi siya at hindi pa pamilyar sa mga tao rito. 'Wag niyo po sana siyang sesantihin," pakiusap ng ginang na ito.
Ngumiti ako habang inaabot sa kanya ang mop. "Hindi po ako gano'n, pero sana po sa susunod mag-doble ingat po tayo," tugon ko na ikinapagpasalamat naman niya.
Mabilis kaming tumungo ni Steve sa conference hall kung saan gaganapin ang meeting. Habang nagsasalita si Mr. Sanchez, hindi mawala sa isip ko ang babaeng 'yon.
Makinis naman ang balat niya, mukhang mamahalin ang relo niya, at mukhang hindi sanay maglinis. Englishera pa. Mukha ngang dayuhan na naubusan ng pera kaya hindi makauwi.
Maganda rin.
Mariin akong napapikit at mabilis na napailing. "Nonsense!"
Natigilan ako nang mapansin na nakatingin sila sa'kin. "What's the matter, Mr. Capistrano?" nalilitong tanong ni Mr. Sanchez.
"Oh, Sorry. Please continue," seryosong wika ko at pinilit na mag-focus sa kanyang sinasabi.
Kunwari'y busy ako sa aking phone, pero ang totoo halos isumpa ko na ang mukha ng babaeng 'yon dahil hindi na maalis sa isip ko.
Nakatanggap ako ng message mula kay Steve. (Please focus, Sir.)
Agad ko siyang tiningnan ng masama na nasa tabi ko lang. Pasimple siyang nagtakip ng mukha gamit ang folder at tumatawa ng walang ingay habang nakatingin sa'kin.
Pinanlakihan ko siya ng mata bago ko ayusin ang upo ko. "Well, Mr. Sanchez I am interested in your proposal. Please send the details to my Secretary and we'll give you a feedback within thee days. I am glad to meet you," magalang kong sinabi at nakipag-shake hands.
"It's my pleasure to discuss it with you," tugon naman niya.
Hinatid namin sila hanggang sa pintuan ng hall. Papasok na sana ako sa loob nang mapansin ko na naman ang babaeng yun habang tinutulak ang cart ng mga materials. Nabangga niya si Mr. Sanchez.
Napasapo na lang ako sa aking ulo. "Isa na namang katangahan."
Anika's Point of View
"Good thing na hindi malala ang paso mo. You should get some rest for a while. Tutulungan ko muna si Ate Luz." Inaabutan ko siya ng maligamgam na tubig upang inumin niya.
"Thank you, Ate Anika." She smiled at inayos ang kanyang pagkakahiga.
"I will be here at lunch. I'll gonna apply an ointment later to lessen the soreness." Bilin ko that made her confused.
"Ate, 'wag mo naman po akong Ini-English. Hindi ko po kasi gaanong maintindihan," nahihiyang wika niya.
"Ah! Pasensya ka na. Nasanay lang kasi ako." Kinurot ko ang pisngi niya. "Magpahinga ka muna. Babalik ako mamayang lunch para asikasuhin kita."
Umayon naman siya habang nakangiti. I went outside the clinic and I saw Ate Luz heading back on the second floor.
"Ako na pong magtutuloy 'don," prisinta ko.
"Sumama ka na lang sa'kin," tugon niya. Kinuha ko ang cart at ako na ang nagtutulak habang naglalakad kami. Malinis na kung saan natapon ang kape kanina.
Kinamusta ni Ate Luz si Mae at sinabi ko naman ang kanyang kalagayan.
While we are talking, I felt that I bumped someone thru my cart. I was surprised when I saw his face.
It's Daddy! What does he doing here?
Nagulat din siyang makita ako yet he knows that I am working here. How about him? I don't know why he's here unless it's about business.
"Sorry po, Sir! Sorry po!" maagap kong wika para hindi nila malaman na anak niya ako. Ayaw kong may makakilala sa'kin although medyo kilala ako pero walang mag-iisip na ako ito kung ganito ang suot ko.
Lalong nasurprise si Daddy but he understood the assignment.
"No problem, miss." he answered.
Binilisan kong maglakad para makalayo kay Daddy. Hindi pa man ako nakakalayo gaano nang may humarang sa'kin.
"Yes, Sir?" I sincerely smiled to build my good reputation but this guy is the one that I met earlier.
"Wear your mask. I don't want to see you randomly smiling. You may have it outside the company," makahulugang wika niya bago ako lampasan.
Nag-gesture naman ng 'lagot ka' sa'kin ang lalaki na sumusunod sa kanya.
His line is familiar. Where did I hear...did I say it to him?
"Next time, don't walk randomly while having a coffee. You may have it at home. Thank you again!"
"You!" sigaw ko sabay duro sa kanya ngunit agad ko ring binawi. I looked around to know if other staff saw us but no one interfered.
"Ang bilis mo namang maglakad, iha," reklamo ni Ate Luz nang maabutan niya ako.
Oh no! I almost forgot that I'm with her.
"Sorry po," I apologized. We start doing our job and we talk a little.
At home, Mom and Dad are sitting on the sofa.
"So, how is your first day there?" nakangiting bungad sa akin ni Dad.
"I am more than happy, Sir," I joked. We all laughed and hugged each other.
"You smell different," natatawag kumento ni Mom, so I smelled myself.
"Of course, it's my job. Dad, you witnessed it earlier," nagpa-cute ako kay Daddy para ipagtanggol niya ako.
"Right, sweetheart. Talagang pursigido ang anak natin. If only you were there too, you will be proud of her," segunda ni Dad.
"Fine, I will pretend that I smelled nothing. Let's eat!" Mom held my arm and lead us to the dining area.
It's so tiring, yet so refreshing!
Arvie's Point of View
Ngayon ang birthday ni Reign at inimbitahan niya ako dito sa malaking pavillion. It's her 29th birthday actually at kasama ko ngayon si Steve dahil sa'kin.
They've been dating for years pero hindi pa rin legal sa part ni Reign. It is because of their status. Reign has a higher social status and has her own small business compared to Steve who earns money by being my secretary.
"Ms. Reign, I know this might be personal but I just wanna ask something." Naagaw ng pansin ko ang isa sa master of ceremonies. Umayos naman ng tayo si Steve na nasa gilid ko lang.
"Go on, please," mahinhing wika niya.
"Given that Mr. Arvie is here, and the marriage contract was cancelled for years, do you have someone in your heart now?"
The crowd agreed and wanted to know who it is. Little did they know that the one they are looking for is beside me.
"Actually," Tumingin si Reign sa gawi ko at sigurado akong kay Steve siya nakatingin. "he's here."
Ang lahat ay tumingin sa gawi ko.
"Mr. Arvie Johnson Capistrano," pagtawag niya sa buong pangalan ko.
- Writer
