When The Beauty Hides The Beast Seeks

Chapter 2

WARNING SPG!

__Belleyel's POV__

NAPAMULAT ako nang masinagan ng nakapikit kong mata ng araw. I groaned and turned my head to the side as I struggled to open my eyes. Hinila ko yung kumot ko at inangat yon para ikumot pa sa sarili ko ng maigi. Babalik na sana ako sa pagtulog ngunit hindi iyon natuloy nang maalala ko kung ano ang nangyari kagabi.

Nanlalaki ang mga matang bumangon ako at nilibot ang paningin sa silid kung nasan ako. Nagtaka ako nang makita kong nasa condo ko na pala ako.

Tinignan ko rin ang suot ko na damit at nakita kong naka-night gown na pala ako.

"Anong nangyari?" Tanong ko sa sarili ko at tumingin sa bintana kong bukas. Kumunot yung noo ko nang makita ko na ang laki ng pagkakabukas no'n.

Hindi ako yung tipong hinahayaang bukas yung bintana ng kwarto niya kaya agad akong tumayo at tinungo yung bintana nang may maalala ako patungkol sa nangyari sa akin kagabi. My body trembled as the images of yesterday came flashing back in my mind.

My professor just tried to rape me last night. Napaupo ako sa kama at tinignan iyon, base sa kumot at laki niyon ay nasa kwarto ko naman ako, this is not a strangers bed.

Pero paano ako nakapunta rito? At saka paanong nakabihis na ako kaagad?

Saka ko lang napansin ang uniporme ko na nasa may lamesa ko. Dali-dali ko yong nilapitan at ininspeksyun. Something caught my eye. There is a red stain on my collar and the torso part. And I realized that, that stain is blood.

Nanlalaki ang matang pinakaramdaman ko ang gitna ng hita ko. Did I really lose it?

Bumalik ang paningin ko sa uniporme upang kumpirmahin kung ito nga ba ang nasa kamay ko. I wasn't hallucinating, these were my uniform, blood-stained...and undressed from my body.

I woke up with my pajama on and with my uniform off. Who did this?

And what happened last night?

PUMASOK pa rin ako sa school kahit na parang ayaw ko dahil sa pagtangkang paggahasa sa akin ng professor ko. Nirerespetong guro ko pa naman si Professor Pascual pero dapat pala pandirihan ang isang tulad niya. At bago pa siya makakabiktima ng ibang students ay ire-report ko na siya sa mga pulis.

Natigilan ako sa paglalakad nang makita kong nagkumpol-kumpol yung mga kaklase ko sa labas ng school namin. Naririnig ko rin ang sigawan nila at pag-iyak nila. May mga ilang nagsusuka at yung iba ay halos hindi na makagalaw.

Kumunot yung noo ko at pumunta doon sa direksyon na iyon.

"Oh my gosh! Belleyel! You should see this!" Nakita ko si Real sa mga nag-kukumpolang mga tao doon at hinila niya ako. Nagpatianod ako sa paghila niya.

"Ano bang—" Nanlaki mata ko nang makita ko na ang gustong ipakita sa akin ni Real.

Professor Pascual was now lying on the ground, lifeless. At naliligo siya sa sarili niyang dugo. Ngunit hindi iyon ang nakakagulat. Ang nakakagulat ay ang paraan ng pagkapatay sa kanya.

Nakakapanindig balahibo nang mamataan ko na ang ulo niya na nakahiwalay sa katawan niya, nakalagay ito di kalayuan sa nahiwalay nitong katawan. Ang ulo at panga nito ay warak na warak, duguan din ang mukha nito. At makikita mo rin sa napunit na laman ng leeg niya ay malalaman mong hindi hiniwa ang ulo kundi ay sapilitan lang na inalis. Nakita ko rin ang madaming saksak sa iba't-ibang bahagi ng katawan niya at sa palagay ko ay lahat ng ito ay sobrang lalim.

Naputol-putol rin ang dalawa niyang kamay at ang isa niyang paa. Nanlaki mata ko nang makita ko ang dugo sa maselang bahagi ng katawan niya at ang putol niyang ari.

Hindi ko na nakayanan ang nakikita ko kaya tumakbo ako paalis sa mga nag-kukumpulang mga mag-aaral at doon sa bathroom ay nag-suka ako.

I know that he tried to rape me and he deserved to be punished but he doesn't deserve to die.

Napasuka ulit ako nang maalala ko ang brutal na pagpatay sa professor namin. Halatang galit na galit at nanggigigil yung nagpatay sa kanya. And I can't get it off my system.

Pero sino naman ang gagawa no'n sa kanya?

Sa pagkakaalam ko ay kilala siya bilang mabait at mapagkumbaba na guro, syempre hindi na ako maniniwala doon kung hindi lang nga niya ako sinubukang galawin. Pero dahil nga sa pinapakita niyang kabaitan ay malabong may magtatangkang pumatay sa kanya.

Paano kung...siya?

Umiling-iling ako sa pinagiisip ko. Imposible kasi na mahahanap niya ako kaagad.

BLAG!

Bigla akong natigilan sa pagpupunas ng labi ko nang makarinig ako ng balibag sa bathroom naming na kinalalagyan ko.

"S-sino yan?!" Tanong ko. Ngunit wala akong natanggap na sagot. Dahan-dahan kong binuksan yung pintuan ng cubicle at sumilip sa gilid ko. Napahinga ako nang makita kong walang tao.

Ngunit agad akong natigilan nang sa pagtingin ko sa salamin ay may nakasulat doon na dalawang salita. At dugo ang pinanggamit niya doon.

'YOU'RE MINE'

No! No! This can't be! Hindi pwedeng nahanap na niya ako ng ganitong kabilis lang! How many months has it been since I left him? Three months?

And there is no way that he would bother to find me...right?

Napatingin ako sa sahig kung saan may mga patak ng dugo. Nanginginig ang katawan ko habang nilalapitan ang isang cubicle doon. Maging ang kamay ko ay walang tigil sa paggalaw habang sinusubukan kong buksan iyon.

Pikit mata kong binuksan iyon at pagdilat ko ay parang babaliktad na naman yung sikmura ko sa nakita.

Tatlong katawan ng tao ang nakita ko sa harapan ko. Mga lalaki ito. At namumukahaan ko sila. Sila yung ilan sa mga taong nag-confess sa akin kahapon!

Umatras ako hanggang sa maramdaman ko nalang ang pagbangga ko sa isang matigas na katawan sa likuran ko. Nanlamig ako at napako ako sa kinakatayuan ko.

It's not him!

But the familiar beat in my heart started drumming in a pace that I don't want to feel anymore.

Unti-unti akong lumingon sa likod ko.

Nanlaki mata ko nang makumpirma ko na tama nga ang hinala ko. He's here! Duguan yung mukha niya at nakita kong nagliliyab sa apoy ang kanyang itim na itim na mata. May dugo-dugo rin ang uniporme nito.

At doon ko nalaman na siya ang pumatay sa tatlong estudyante sa cubicle at sa propesor ko.

Napaatras ako nang unti-unti siyang lumapit sa akin. Ngunit mabilis siya at maagap niya akong nailapit sa katawan niya. Hinawakan niya ang beywang ko at idiniin pa ako sa kanya.

Kinabahan ako at sobra-sobra na ang panginginig ko.

"Trying to f*ck*ng escape from me again?!" Napakislot ako nang marinig ko na naman ang boses niya at ang matatas sa ingles na salita niya. His voice were harsh and I know he could hurt me with his anger.

Umiling-iling ako na parang ayaw tanggapin na totoong nandito siya.

"P-paano mo ako nahanap—"

"Hell, I can find you wherever the freaking hell you chose to f*ck*n hide!"

Isinandal niya ako sa dingding sanhi para maglapit pa lalo an gaming katawan, I am almost crushed in between him and the wall. At sa munting paglalapit namin na iyon ay agad na naglitawan sa utak ko ang nakaraan namin na dapat ko nang kalimutan.

Ang mga araw na iyon...ang pagsamba niya sa katawan ko. Ang mga halik niya na minamarkahan ako at sinasabing sa kanya lang ako. Ang bawat hawak niya na nakakapaso at napakainit.

And then I felt it. The familiar feeling that I felt for him that I taught I'll never feel again.

Pero pilit ko iyong nilalabanan dahil mali, mali itong nararamdaman ko.

"What a-are you g-going to do to me?" I asked with trembling voice. After seeing him for three months I feel happy but at the same time scared.

Scared?

If my calcualations are right, I remembered trembling around him means only two things, it is either I am afraid or he is making me nervous, a different kind of nervousness.

Naramdaman ko ang pagsuklay niya sa buhok ko gamit ang daliri niya, saka niya iyon inaamoy-amoy.

"Wanna know what's on my f*cking mind now?" I trembled as I felt his breath fanned my ears. I hate to admit it but I miss this feeling, having his breath fanning in my skin. "I wanna f*ck*n strip your clothes off, wanna f*ck*n touch you, taste you, kiss you, lick you, bite you and I wanna f*ck*n make love to you until you can't even leave me again!"

Nangilabot ako bigla sa sinabi niya. Pakiramdam ko ay matutumba na ako dahil nanghihina yung tuhod ko.

"I-I told you that you don't have to l-look for me—"

"F*ck those goodbyes! Don't even decide what's best for me!" Napakislot ako nang bigla niyang sinuntok ying pader sa likod ko. "I tried hard to control myself when I'am around you. But now I will not control myself anymore and I'm gonna f*ck*n f*ck you. 'Cause your about to experience a very f*ck*n angry Beast!"

He kissed me roughly as I felt his hands all over me, touching me in not so gentle way. Though I missed these, I still can't help but to get hurt. He is being rough to me now.

Kinagat niya yung ibabang labi ko nang hindi ko binubuka ang bibig ko. Napadaing ako kaya naipasok niya ang mapusok niyang dila. His tongue found mine and he played with it. I tried to push him away but he just pinned my wrist above me with his one hand, imprisoning me in the cage of his arms. The gush of heat formed inside my body and settled in between my legs, awakening forbidden desires.

Then I felt him stop. His stares is bearing in my soul and body. At parang sa paraan ng pagkakatitig niya ay pinahihina na niya ako. I almost forgot that once I look again at those dark eyes of his, I'll be drawn back at his his world, and right now, all I want to do is drive my way inside his arms.

Nagulat ako nang bigla niyang tinapalan ng panyo ang bibig ko saka ako itinalikod at pinosasan ang dalawa kong kamay patalikod.

"You left me with no choice Belle." Mas lalong nanlaki ang mga mata ko nang bigla niya akong binuhat sa balikat niya. "You made my life a living sh*t, and I don't want to go through that hell again. I am gonna get you. And no one's gonna f*ck*n stop me."

Nakita ko ang paghugot niya sa baril niya. Kinasa niya iyon at sinipa ang pintuan sa banyo at inilabas na niya ako.

Of course he can succesfuly kidnap me, doing this crime are nothing to him like killing a person is not a big deal to him.

Wala na akong nagawa. Napapikit ako hang marinig ko ang pagpapaputok niya sa mga taong nagkakagulo nang makita nilang kinikidnap niya ako.

So the Beast arrived to take his Beauty again...