CHAPTER 19

3098 Words
CHELLERINE Kailer attained atrabilious. Wala sa mood, but always been in cling. Beside me, pumunta siya sa bahay. May dala itong pagkain, he knew what my appetite bite in. I regulate my position through sitting in well. Yiden is still asleep, baka mamaya pa iyon babangon. Talagang singad ang ginawa niyang pag-trabaho. "Wala si Mama, kung siya ang hinahanap mo" Napatigil ito sa ginagawang paglingon sa kusina, sa hagdan nagba-bakasakaling bumaba si Mama. "Kakausapin ko siya para ikasal kana agad sa akin" Mabuti na lang wala si Mama. That may be not real and substantial but his expression telling wry. Not now Kailer. I don't like that idea or plan of yours. It's getting creepy. I want to distance myself farther from him. I don't want him reach me, I am not afraid to him but on what his abilities can do. Possibilities upon the things I am not into or planning to. Si Kailer lang ang kakaiba na kilala kong ganito agad ang mga ginagawa. "You're odd?" I sometimes don't want his presence here. As he laid his eye to me, that coquettish smirk of him never fade. Ang gag* lang. Nakakatakot ang mga nilalang na ganito umasta, laging naka-ngisi. "As how you. Kaya kinukuha na kita" Sumakay nga, nahulog na lang sana. I fervently move my feet to get rid near of him. Pakiramdam ko, hindi niya ako hahayaan na makalayo pa kapag nakalapit na ako sa kaniya. Mabilis siya, ang mahuli man lang ang kaniyang mga galaw ay mailap at mahirap mabasa. "Hindi ka papasok? Oras na" Maaga dapat sila ngayon. "I'm waiting you" Wala pa akong nagagawang kilos. Kababangon ko lang, dito agad ang diretso ko. Hindi pa ako nakakapag-mumog. Hindi naman iyon malaking bagay at kahihiyan, if I have a bad breath he will inform it. "Late kana. Sasabay ako kay Yiden" Tinulak-tulak ko pa ang katawan niyang hindi man nagpa-tinag. Hindi man naka-alis o gumalaw sa puwesto nito. "Sa akin ka sasabay" madiin niyang sabi. Another terrible words. How to win against him? "You seriously can sacrifice that reputation of yours just to wait for me? May mali na sa iyo" now frightful but not still enough to make me believe upon his words. I only need is assurance, dahil sa pag-uusap namin mas lalong humahaba at nasasayang ang oras. "You'll right me, you are my rights. Paanong naging mali ang paghihintay sa iyo kung kaya kong ihulog at isantabi ang sinasabi mong iyan" Umakyat na ako upang makaligo na. Yiden are still asleep, I'll just text him and remind we'll just wait for him over the school and just excuse him for the subject he'll missed. Bakit ang kulit mo Kailer? Para akong hahawa sa kaniya. My body just do what I'm usually doing every morning ahead. Pero mas mabilis ito ngayon, just like I can't stand him waiting for me for a long minute. Should I let this penetrate this into my wholeness, even my veins did not occupied by the irritated I was so often to be in conspiring. Always against on him, how just turn like this. Kung anuman ang dahilan, hindi na sana magtagal. Hindi dapat. Sa pag-aakalang naka-upo lang ito sa sofa ay nakita ko itong nakatayo habang tumitingin sa mga disenyo. Binili iyon nila Mama at Papa ng magka-sabay. "I guess you're done, kumain ka muna" Exposing his in ordered teeth, the warmness inside me. The sentimental of that simple moves are indeed have an effect to me. What now? "Ma-le-late kana tapos gusto mo kakain pa ako" I stood remaining where I encountered him looking and stay his eyes into the figurines display out there. Mga mata ko lang yata ang walang interes sa mga iyon. Lagi ko iyon na nakikita, hindi ko pinagmamasdan maaga akong nagsawa. Those horrible smirk of him showing another mean while suddenly pull my arm and settle to him. Even his bare face caused for too much break inside me. That was intense, mas inilapit pa nito ang kaniyang mukha. Sa pag-aakalang iba ang nasa isip nito inilalayo ko kung paano naman niya inilalapit ang kaniyang mukha. But throws just beside me, near to my ear. "Kakain ka" to my earlobe running until I can smell his scents. Bracing myself was nothing compare his scents now made me addicted. This particularly part of his my body likes why sometimes I can't even resist him, can't push him away, but approaching his deeds like how he is expecting. I feel flustered for myself. The wall I established for a long time was just easily destructed by his simple mean doings. His fervent yet too horrible chuckles, persuade me to move and be with a flow to let him be, running my breath like death is behind me whenever he seized my lips. "I can't stop myself near you to do this for repeatedly" I won't wonder he is saying me these. The chance of him suddenly occupied. Conquest me while rubbing his arm behind me, manage to handle me, my weight. I'm at all of his, he did not complain but really okay with him without telling by him. Blast and sprinkle my lips with full of his, only that. Be made wet and too enough for passing he want to water my lips and just saved from dryness. Napahawak ako mula sa kaniyang braso nang mas hinapit pa ako nito palapit sa kaniya. His directions kept moving bearing with my body now obeying and flooded by his kisses. Crawling to my spine, leaving it hanging craving for his hand touching my skin. Without any permission his wet kisses turn over gradually to my jaws. My hands roam to his nape making sure to not break the tie knot onto each other. I grunt in a sudden move applied by his frisky lips sucking my neck. As he bite it my body controlled to lose any groan. Just a rein, I remain close my mouth minding Yiden might hear me. "You always making me feel as titleholder" Hinaplos nito ang bahagi ng ulo kong nakalukob ngayon sa kaniyang katawan. "Inaantok pa ako, pero hindi ako nananaginip. Putangina, si Kailer Vainne Ortega talaga ang nakikita ko" I just grin from that playful for me but chaos for Yiden's mind who just a newly wake. "Mauuna na kami ng asawa ko" That was fictionuous. His mien destructing my emotional health. Iwasan ko man ang mapatingin sa kaniya sadiyang kinukuha lang nito ang atensiyon ko na dapat masa librong hawak ko. We arrived here without hearing him saying nasty words towards many guys around me. He is tough once he can say any informal, I will pinch his cheeks, his f*cking arm to the peak. Kaibigan ko ang mga iyon. "Kindly call Mr. Atienza Ziddy" Utos ni Kailer sa assistant nito. Humarap lang ako sa lalaking sumunod sa inuutos ni Kailer na ngayon ay papalabas na. Binalingan ko ito pagkarinig ng pintong naisara na. Wondering why this Kailer have that guts to summoned that guy. Naalala ko pa ang lalaking iyon, he is one who bravely face Roy's useless underlings. Gusto ko ring kausapin ang lalaking, gusto kong alamin ang kaniyang dahilan upang patulan ang mga grupong iyon na siya lang mag-isa. That's really what I mean bravery. He can face those people with mayhem mind. Familiar lang ako sa itsura niya, hindi sa pangalan. "Can I know his name?" Puno ng pag-asa kong tanong sa katabi ko. "You need something from him?" Even more. I need to hear his reasons, how his dignity been be in one just to fight those dumbass trash. "Hmm.." I hum, my lazy mouth keep in shut not to force to blurt a single word. He blabbered in acense but I did not mind that at all. My mind are all that certain person callled by him Mr. Atienza. Hindi ko siya kilala by in actual. Hinihintay kong dumating iyong pinatawag niyang lalaki, it's confusing me. For the f*cking sake, his arm bound on my waist for any time by now. "You'll talk to him.. but with me" That's a private! "Hindi ako magtatagal" kontra ko sa sinabi niya. I need a f*cking enough and a sure time just to have a small talk with that person. "You don't want me to be with you" just his greedy arm did not filled his satisfaction I want to burn. Of course.. I don't want to Tumayo ako matapos kong kalasin ang pagkakahawak nito sa bewang ko. It is not as tight as how he detain me on jail. He is with me while Jiara are on her class studying for her future. Napabayaan na ng tuluyan ang kinabukasan ko nang dahil sa pag-agaw ng lalaking ito ng oras ko. Pati ang pagpasok sa klase kinukuha pa niya. Is the time he is spending and wasting to drive way going to our house is not that sufficient? "Kakausapin ko siya" sumunod ako sa lalaling inutusan niya papalabas. I saw him coming along that student behind him. Taimtim lang itong nakasunod sa likod niya, para talaga itong may kusa na sumunod. "I'm bringing him Ziddy just for a while, sinabi ko na kay Kailer" kinuha ko ang braso ng lalaking nasa likuran niya at isinabay sa paglalakad. Kung mananarili kami roon, siguradong makikinig si Kailer. Malalaman niya ang pag-uusapan namin na hindi man related sa kaniya. "Kindly tell your reason why you just beat them by yourself" I did said please over this guy. This this once I let myself to act as humble. "Are you even related to that person why now that look of yours just show the interest upon it?" The answer given wasn't been granted but just asked back. Ganito ba talaga ang mga taong tatanungin ko ng diretso, I don't want to exposed my mouth open for too long and elaborate the details he is minding. "I have a reasons too, I need your reasons I need to kill that guy as soon as I have an enough required reasons in my hand to slap to his unforgiven face" Sabi ko ngunit sa paghihintay sa masabi na nito ang kaniyang dahilan, iyon na rin ang umpisa ng aking paggalaw. I need to be aware, let my companion know about this. They are my fellow. The comrade I need to be with, as we are one we need to have a force not in physical but in our mental, planning for about a not that long time but just in a right time. "He killed my brother" Sumama ako kina Yiden, Yish at Hievi papunta sa laban. Wala si Roy doon. I am not expecting him to be there, South we're now heading there. Just waiting for the assaulting process we're working now. Gustong malibang ng mga mata ko sa laban na gaganapin, kung mayroon man. I take this as a rest day. Maaga kaming nagtungo, maaga naman ang mga iyon na nagsisimula. Six thirty in evening is too early for that fight hour. "Pang-ilan ma na nga bang punta ito Erine?" Just count Yiden. I don't care for that f*cking matters you now taking in. Nahawa na kay Kailer, mga pakialamero na gag*. "Sumama ka ba para magbilang? Kung ikaw kaya ilaban namin doon, laspag iyang katawan mong bulok" Yish mocked Yiden, these two aren't going well. Always fought, trearing each as a foe. They never been in congenial in one thing. "Sumama ako para kay Erine, ikaw narito ka ba para awayin ako?" that was a childish acted Yiden. Mga batang nagbabangayan, iniwas ko ang aking pandinig sa kanilang mga maiingay na bunganga. Gusto kong tahi-in para maramdaman nilang ayaw ko silang marinig. Maaari silang mag-away huwag lang sa harap ko. It makes me more annoy, naiinis na rin ako sa taong narito. Hindi ako baguhan dito, just a counted time for being here. "Ayus-ayusin ang pagsasalita mo, mapapalaban tayo Yiden" No one Hievi, no one will have their will to fight us. Isang madiin at magigil na bulong ni Hievi sa katabing si Yiden. Kinukurot na lang ni Yish si Yiden upang mamalipit naman ito sa sakit. That's for being noisy. "Belvolded Aghast" sambit ni Hievi upang kami'y kanilang papasukin. This South is my most hated place, ngunit ang pagpunta ko ngayon ay hindi pa rin nababago ang katotohanan na sinusumpa ko ang lugar na ito. Ang pangalan ni Roy, ang kaniyang mga uto-u***g mga tauhan na napulot lamang dahil sa banta niya. Aghast, many are still working why we're here. The presence of us now here with a completed member. Not a member but only an acquaintance, we need to do some lies-entire lie to make our masked stay. "The King Emperor will be here tonight, ready yourself guys" pagpapaalal ni Hievi sa amin. Wala sa isip ko ang isang iyon, hindi ako gaanong pumupunta dito dahil wala namang bago. Nakakabagot, puro poot na rin ng mga kalaban ni Roy ang madalas kong mabalitaan sa bibig ng mga kasama ko. Umupo kami, hindi sa unahin. We are located at the place where we can clearly see the whole site of the arena. This is not as aren-look like, just an old warehouse but vast. Maayos ito hindi katulad ng mga bodegang marumi at halatang gamit na gamit na. Parang sinadiya itong ipatayo para sa mga taong ganito na talaga ang hilig, maliban na lang kay Roy, ang nag-iisang taliwas ang mithi. "Fover Hoils, will be the first one who'll taken the first battle for this night" iyon ang ipinahayag ni Hievi habang nakatutok ang mga mata sa gitna kung saan wala pang mga grupo ang dapat na mag-lalaban ngayon. While waiting for them, I bite my lips for feeling it about to dry. I need to remain myself loosen from that dryness, kung hindi ako magtatagal masasayang ang oras ko dito. Nagpunta ako ng hindi nila nagagamit ang kanilang pagpilit. "I have water Erine" iniabot sa akin ni Yish ang dalang naka-container na tubig. Kaagad ko itong ininom dahil sa tuyo na ang aking kalamnam. My throat becoming more dry but prevent for making it worst as Yish gave that tumbler. Just glad for her, she is always ready. Ang buong akala ko ay may dala ang isa kina Yiden at Hievi. Naubos ko ang kaninang dala ko, iniwan ko na rin ang galong dala upang hindi na maka-sagabal pa. Hinawakan ko ito at hindi na muli pang isinauli kay Yish. My throat easily can feel the dryness why I do always with a bottled of water beside me nor my companion. The relieve I release was only for loosen to that dryness. "Let's now proceed to the battle will now occur by our both contender. Forver Hoils versus Hollow Chasm.. we will witness who is much braver that we think who will it be among them, just trust their fast mindset" As that announced the contestants come to the mid. Both of them having a fiercely deep stare to each other. Throwing a knives through their visible smirk but not wholly. The Forver Hoils, wear their armour as always. They have their own metal but crystal colors, each of them has their own characteristics. I know them for being with us, they are with us not for fight but for becoming friends too. Hindi kami ganoon na nagkikita dahil na rin sa hindi kami sa iisang eskuwelahan na pumapasok, may inaasikaso rin ang bawat isa sa kanila na hindi ko matukoy. Their katana will be surprise where will it strike into the opponents body part. That's the exciting things I want to see, their mask are always unbreakable it's as cool as how their suits is. Yung mga panangga nila na nasa kamay nila na kulay maitim na abo, uling na mapino. Wala ailang ikinakabit na kahit na anong pangangga sa kanilang ulo, but the syringe are always ready for the unexpected injury are trouble any of them will be in. Naging kulay kahel ang ilaw, nag-sisimula na ang laban. Ang kanilang matutulis na mga titig sa bawat isa ay talagang nakaka-abang kung sino ang mauunang tumira. Kung sino ang mauunang mapabagsak, mapuruhan, sumuko at at matalo. Killings are preventing, we obey that one. Hindi kami kasali, we never put ourselves onto that matter even our lives need to sacrifice just to treat as a tittleholder. "We need to go" Malalim na ang gabi. Hahanapin na ako nila Mama. Naunan akong naglakad sa kanila, dala ang tumbler mula sa kaliwang kamay ay ipinuwesto ko ito mula sa likuran ko upang hindi makasagabal sa aming pagtawid mula sa mga taong busog ang mga matang nakatingin at naka-abang sa bawat nagsalang na atake ng dalawang magkalaban na grupo. Hinintah ko sila sa baba nang makababa ako ng tuluyan. Hindi man namin na-istorbo ang mga taong busy sa panonood ay parang napako naman ang aking nararamdaman dahil sa kakaibang klasw ng pakiramdam na parang pinipilit ako nitong humarap mula sa likuran ko. That was horrible o look at, especially I don't know what's with that certain feelings from behind me. That sudden strange feelings makes me turn my back and face it. Muntik ko nang mabitawan ang pagkakahawak ko mula sa tumbler nang dahil sa lakas ng pakiramdam kong may kakaiba sa taong nadaanan lang ako, he even turn his sharp eye towards my direction as I move my feet backwards. Kakaiba siya, ngayon ko lang siya nakita. Maraming panahon na rin ang nakalipas kaya imposibleng walang bagong miyembro ang pumasok. Lumukob sa loob ko ang kabang nang makalapit ito sa akin, mariin na napahawak ako sa tumbler at sa kamao kong napasakmal na lang. "You're my baby" Rinig ko ang pagsambit nito ng salita ngunit hindi ko makuha ang mga inilabas nito. Something is coming up, who's him? Base sa suot nitong mala-dugong kulay na kapa ana may halong kaunting kaitiman na maskara. Wala akong nakikita sa kaniyang mukha, napaka-secure nito. Samantalang ang nakatakip lang sa akin ay ang aking bibig, I unbother to cover up my whole face. They don't know me, no one know me. How this guy just come near me and retorted some unintelligible words. "Who the f*ck are you?" sa lapit niya at sa distansiyang kaniyang hinayaan ay maririnig niya ang tanong ko. "F*ck confirmed, you're my baby" another one came again. Mas ginulo lang nito ang utak ko, nagtanong ako ngunit iba ang sinagot. "Tara na" Hinila na ako ni Yiden at mabilis na isinabay sa mga hakbang nito. Who are that certain guy just came near me and just saying unintelligible words in front of me?
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD