TWENTY: Positive!
Buong maghapon, mula pa kahapon ako naiyak. Akala ko dati unreasonable na umiyak ng todo dahil sa heartbreak at break-up.
I’m taking it back, totoo pala na malalaman mo lang kung totoo kapag naranasan mo na.
“Akiara, stop crying. Andito lang kami.” Sabi ni Anya mula sa labas ng pinto ng kwarto. Tumayo ako at lumapit sa pinto at binuksan iyon.
“Anya...” sabi ko at yumakap sa kanya. Di ko napigilan na mapahikbi.
“How are you? Obviously, you haven’t been eating.” Sabi ni Kero at umiling ako
“I eat.” Sabi ko dahil totoo naman
Kahit na nasasaktan ako I still eat dahil yun ang isa sa laging reminders ni Mommy sa akin. No matter what I’m feeling I should never forget to take care fo my health.
“Come on, Akiara, let’s go shopping and prove that Caleb what a douchebag he i
