NINETEEN
1328 Words
NINETEEN: Anya’s Arrival
Ilang araw na akong di nauwi at napasok sa office. Sinabihan ko yung secretary/assistant ko na tawagan ako kapag may client ako. Mula 5 ng umaga hanggang 7PM nagte-training ako physically and mentally minsan may emotion training kami. Ang lakas ng trip ni Kero kapag may emotion training kami. Ang lakas ng trip ni Kero kapag kapag may emotion training kami, kapag nakikita niyang medyo kaya ko na bigla niyang isisingit si Kuya Caleb.
Sa mga araw na iyondin kami naging mas close ni Anya. Tinext niya ako na nasa airport na siya kaya gumawa ako ng rason kay Kero para dalhin niya ako sa Airport kahit na 3AM palang. Nung nasa Airport na kami, nagpaiwan si Kero sa sasakyan.
Umupo ako sa may Arrival Area at tinawagan ko si Anya.
“Hello, Anya? Nasaan ka?” tanong ko the moment na saguting niya ang call
“Turn around.” sabi niya kaya napatingin ako sa likod
“Akiara.” Sabi niya kaya napatayo ako at niyakap siya
“So? Where’s Kero? DI sumama?” tanong niya at napasimangot kaya umiling ako
“Nasa sasakyan.” Sagot ko at lumabas kami papuntang Parking Lot. Pagdating namin doon, ako yung kumatok sa bintana. Nagulat si Kero nung makita niya si Anya.
Ako yung nasa backseat habang silang dalawa nasa unahan. Para akong thirdwheel sa kanila. Nagpahatid lang ako sa condo tapos umalis na sila pero bago yon may iniabot na papel si Anya sakin.
Nung nasa loob na ako ng condo saka ko lang binuksan yung papel. Cellphone number?
Tinawagan ko yun at pagkatapos ng ilang ring may sumagot na.
“Hello?” sabi ko. I wonder kung kaninong number tong binigay ni Anya.
“Kayshin?” parang nagtambol bigla ang dibbdib ko. Si Daddy...
“Daddy? Is it really you, Daddy?” parang batang tanong ko sa kabilang linya. Nakarinig ako ng mahinang tawa.
“Yes, it is me, Kayshin. Where did you get my number?” tanong niya.
Kay Anya nanggaling yung papel, ibig sabihin –
“Kay Anya po.” Sagot ko. I almost forgot Anya is Kero’s girlfriend. So it’s possible.
“Anya? You mean Katanya Monteverde?” tanong ni Daddy.
“Monteverde? How is she related to us? To Kero?” naguguluhang tanong ko
Diba girlfriend ni Kero si Anya? Bakit Monteverde?
“Katanya is Keiko’s wife. Haven’t they told you?” sabi ni Daddy sakin
“I didn’t ask them.” Sagot ko
“How are you, Akiara Kayshin?” tanong ni Daddy sakin
“I’m fine, Daddy. I want to be with you again.” Sagot ko kay Daddy
“Soon, Kayshin. Soon. For now, I want you to enjoy life.” Sabi ni Daddy
“Yes, Daddy.” Sagot ko sa kanya
“I have to go, Kayshin. I have business to attend to. Stay safe and healthy, my princess.” Sabi ni Daddy at ibinaba ang tawag. Tinawagan ko si Anya para magpasalamat.
“Thank you, Anya.” Sabi ko nang sagutin niya ang tawag
“You’re always welcome, Akiara.” Sabi niya at narinig kong humikab siya
“Good morning, by the way I just called to thank you. I finally have a way to contact my father.” Sabi ko. Narinig kong nagtatanong si Kero kung sinong tumawag.
“No worries.” Sabi niya at narinig kong naghikab siya.
“You should go to sleep again, Anya. Thank you again.” Sabi ko at ibinaba na ang tawag. Natulog ako dahil 4AM palang. Maya-maya mambubulabog na naman si Kero para sa training.
After an hour....
It’s a miracle. Wala pa rin si Kero. Bumaba ako at nag-commute papunta ng training area.
Pagdating ko doon ako na mismo ang nag-train sa sarili ko. 50 push–ups, 35 curl–ups at 10 minutes squat tapos training ng obstacle course. Medyo madali na yung barricades, sa mga ropes ako nahihirapan dahil sa grip ko. Madali na yung pangatlo pero slight na mahirap yung sa paggapang. Pagkaring ko ng bell, nag-stop na yung timer. Sobrang pre-occupied ang isip ko kaya di ko namalayan ang pagdating nina Kero at Anya.
“Nice. 45 minutes recorded time.” Sabi ni Kero
“Thanks. Before I forgot I would be in the Del Valle’s Ancestral Home starting tomorrow until New Year.” Sabi ko sa kanila
“Your mom’s family?” tanong ni Anya habang nagpupunas ako ng pawis.
“Yep. Brielle and the rest of my girl cousins planned it. Well di na ako nagtataka.” Sabi ko at nginisian ako ni Kero
“Well you didn’t show up for 7 years.” Pagpapaalala ni Kero kaya napa iling ako
“Well Ken’s worser, isn’t he, Kero?” tanong ni Anya kaya napatingin ako sa kanya
“He’d glare at you if he heard that.” Natatawang sabi ni Kero dahilan para tawanan siya ni Anya. I wonder who that Ken is.
“Come on, Akiara. Let’s go shopping.” Sabi ni Anya at hinigit ako papaalis
“Anya, I’m not wearing a proper attire and I’m sweaty.” Sabi ko at tumigil kami
“Fine. Do you have clothes in your condo?” tanong ni Anya at napatampal ako sa noo ko. Oh Yeah. I forgot about that LITTLE information.
“Come on, girls. I’ll drive you there.” Sabi ni Kero. Pumunta kami sa sasakyan ni Kero at sumakay. Habang nasa byahe nagke-kwentuhan kaming tatlo.
Pagdating sa bahay, si Anya ang kasama kong pumasok sa loob at mag-impake.
“Where did all of these dress came from? Infairness ang gaganda ah.” Komento ni Anya habang nag-iimpake ng mga damit mula sa box.
“Daddy.” Maiksing sagot ko habang kumukuha ng mga damit sa drawer at cabinet ko. Narinig kong natawa si Anya kaya tiningnan ko kung anong dahilan, yung photo album lang pala.
“You’re so cute.” Sabi niya at natawa habang tinitingnan ang mga picture namin.
“You know, that photo album is the only thing that survived the fire.” Sabi ko at napatigil siya sa pagtawa. Napaseryoso siya ng tingin at nakita kong nalungkot siya.
“Kero told me about it. You’re a fighter, Akiara.” Sabi niya at inilagay sa maleta yung photo album kasam ang iba ko pang gamit like laptop, charger and such.
“So, my prodigal sister came back home, eh.” Muntik na akong mawalan ng balanse nang marinig ko ang boses na iyon. Damn ba’t nakalimutan kong isara ang pinto?
“Kuya Caleb...” sabi ko at hinarap siya. Naalala kong nandito nga pala si Anya kaya lumapit ako sa pwesto niya at ako na mismo ang nagsara ng maleta.
“Bumalik ka lang para kuhanin ang damit mo? Akiara, let’s talk.” Sabi ni Kuya Caleb sa seryosong tono. Hindi ko siya pinansin at isinara nalang ang drawer at cabinet.
“Ahm Anya, kita nalang tayo sa kotse.” Sabi ko kay Anya
“Alright. We’ll wait for you.” Sabi niya tapos bumulong ng “Goodluck.” at lumabas.
“What is this, Akiara Kayshin?! Halos isang linggo kang di umuwi tapos ngayon nag-eempake ka na. Ano lalayas ka?” sermon niya sakin
“Kuya Caleb, malaki na ako. Alam ko ang ginagawa ko. Hindi na ako bata, Kuya.” Sagot ko sa kanya. Nakakapanghina ang pakikipagtalo sa kanya.
“Bakit? Bakit mo ba ito ginagawa? Is it because of Olive? You attacked her first, Akiara.” Sabi niya kaya mapait akong napangiti. Oh Well ano bang bago?
“So siya lang ang paniniwalaan mo? Kuya Caleb naman, ako yung kasama mong lumaki for 15 years but you’re doubting me for a girl you haven’t been with for too long. ” Sabi ko sa kanya. I feel so desperate.
“Then tell me what’s happening. Don’t make me look like a goddamn fool, confused why you’re acting this way.” Sabi niya at tumingin sakin na naguguluhan
Nilampasan ko siya habang hila-hila ang maleta pero bago pa ako makalabas ng bahay ay hinila niya ang braso ko at pinaharap sa kanya.
“AKIARA KAYSHIN! For goddamn sake, stop acting childish! Stop this for f*ck sake! Ipaliwanag mo sa akin kung bakit ka nagkakaganyan dahil for goddamn sake hindi kita maintindihan. Hindi ko alam kung bakit ka nagkakaganyan.” Sabi niya habang hawak hawak ang dalawang balikat ko. Binitawan niya ang balikat ko nang harapin ko siya ng may luha sa mga mata ko. Masakit na kasi.
“You don’t give damn, Caleb!” galit kong sigaw sa kanya
“Stop this bratty attitude of yours. Stop being a goddamn brat!” sermon niya sa akin
“Bakit, ba? Maniniwala kaba?” tanong ko na ikinatahimik niya. Mapait naman akong napangiti.
“Never mind.” Sabi ko at tinalikuran siya
Sa pagtalikod ko ay tuluyan nang bumagsak ang mga luha mula sa mga mata ko.
This time, ako nalang ang lalayo. Nakakapagod pala ang magmahal.
Hinila ko ang maleta ko at lumabas na ng bahay papunta sa gate. Doon ko ibinuhos lahat ng iyak ko.
- Writer
