-AHU SANCAR
Başımı masaya koymuş duvarda gece 12'yi gösteren saate bakıyordum. Ruhum daralmıştı. Galiba yerimi yadırgamıştım. Hiç iyi hissetmememin yanında birde oldukça sıkıcı bir gün geçirmiştim. Feride Hanım bir daha benimle hiç konuşmamıştı. Yalın Bey de neredeyse çalışma odasından hiç çıkmamıştı. Gözüme uyku girmiyordu ve gece 3 de tekrar Feride Hanımı kontrol etmem gerekiyordu. Başımı masadan kaldırdım ve açık duran romanımı kapattıktan sonra ayağa kalktım. Pencereye doğru gittim ve perdeyi araladım. Tam o sırada beyaz ışığın altında, elleri cebinde benim pencereme bakan Yalın Bey'i gördüm. Neredeyse göz göze gelecektik ama ben bir an şaşırdım ve kendimi biraz geriye doğru çektim. Hala uyumamıştı ve sanırım benimde uyumadığımı biliyordu. Bir süre pencereme bakmaya devam etti. Ben de
