-AHU SANCAR
Onun elini tutarken bütün vücudum sıcacık olmuştu. Kalbim artık bedenimden ayrılmak için hazırdı. Sanki yerinden çıkıpta onun kalbine sarılmak istiyordu. Onun kalbide beni biliyordu ama zihninde hiçbir zerrem yoktu... Elini sardığı belim bütün sarılmaların en kırılganını yaşıyordu. Bu bizim ilk dans edişimiz değildi ama muhtemelen sondu. Çünkü bir sonraki dansı düğün dansı olacaktı. Bir an için hiçbir şeyi umursamadan baktım gözlerine.
" Kalp atışlarımı duyuyor musun? " diye sordum. O kadar üzgündüm ki...
" Hayır... Benimkinin sesinden duyamıyorum " dedi. Yutkunmuştu. O da kötü görünüyordu. İkimizde birbirimizi bırakıp masaya geçebilirdik. Şuan birlikte dans etmemiz için hiçbir sebep yoktu. Sadece acıyla birbirimize bakıyorduk.
" Hala beni rüyalarında görüyor musun? "
