หวัดดีฉัน ชื่อไวน์ อายุ20ปี สูง163น้ำหนัก55 กำลังอวบอิ่มเลย ผิวสีน้ำผึ้ง หน้าคมๆ กำลังสวย^_^ ฉันเรียนมหาลัยปี2 มหาลัยฉันก็ถือติด

หวัดดีฉัน ชื่อไวน์ อายุ20ปี สูง163น้ำหนัก55 กำลังอวบอิ่มเลย ผิวสีน้ำผึ้ง หน้าคมๆ กำลังสวย^_^ ฉันเรียนมหาลัยปี2 มหาลัยฉันก็ถือติดอันดับนะ 1ใน5จองประเทศเลยแหละ ฉันมีเพื่อนสาว2คนชื่อ แดนนี่และทีนนี่ มีชะนีอีก1คนมีชื่อว่า เฟ

เรารู้กันมาตั้งม.ต้น แน่นอนว่าไม่พลาดที่จะสอบชิงทุนกันเพราะที่บ้านเราไม่มีรวยขนาดจะส่งลูกเรียนค่าเทอม30000-40000ได้เป็นเวลา4ปี ยกเว้นอิแดนนี่บ้านมันเป็นระบบกงสีอย่างกับหนังจีน แหละวันนี้ก็เปิดเรียนวันแรก ฉันนั้งรอเพื่อนอยู่ใต้ตึกคณะอุตสาหกรรมสิ่งทอ

"Hi ชะนีดอกทง มาเร็วนะแก" แดนนี่มันทักฉัน "ก็สวยอ่ะ รีบมาอวยให้หนุ่มวิศวะ แซวเล่น" ฉันสวนกลับ แดนนี่เบะปากมองบนเล็กน้อย ส่วน ทีนนี่กับเฟตามกันติดๆ

"หวัดดี หอยหลอด รอนานมั้ยจ้ะ"เฟทักไปยิ้มไป "ไม่นานย่ะ"แดนนี่สวนกลับ ระหว่างที่เรานั้งเม้ามอยกันอยู่ กลุ่มที่ไม่ค่อยลงรอยกัยก็เดินผ่าน ดอกทงหน้าอย่างกับตีนนะแต่ละคน ซึ่งก็มี ฟีน แพร พลอย รุ่ง แน่นอนเค้าคือแก็งนางฟ้าหน้าหมอทำ กันทั้งหมด บ้านเค้ารวยพวกเธอ

"รุ่ง วันนี้เหม็นว่ะ เปิดเทอมวันแรกก็เหม็นกลิ่นคนจนเลยแก ยังมีปัญญาหาเงินมาเรียนได้อีกนะเนี้ย " อิพลอยเริ่มเลยก่อนจะชำเลืองมาทางพวกฉัน

ฉันขำดังขึ้น "ขำอะไร หอยหลอดมันด่าเราอยู่นะ"เฟทำหน้าไม่พอใจ

"ไปเรียนคาบแรกกันเถอะแก วันนี้ฉันก็เหม็นอะ เหม็นคนรวยปากหมาว่ะ แล้วไม่ใช่หมาธรรมดานะ"

"หมาอะไรว่ะ "แดนนี่ถามไปยิ้มไป

"หมาขี้เรื้อนไง "555555 เสียงหัวเราะดังขึ้น จนยัยพลอยหน้าเสียไปเลย

กรี๊ด.... กูเอาคือมึงแน่อิไวน์

พวกเราเดินเข้าไปเรียน ก่อนจะเข้าห้องฉันมั่วแต่หาชีทอยู่ โครม!! เหี้ยกูเดินชนอะไรว่ะเนี้ย เงยหน้าขึ้นมอง หล่อชิบหาย ขาว สูง หล่อมากแม่ แต่ เค้าเหมือนจะโกรธฉันมากด้วย

"ขอโทษค่ะ เป็นอะไรไม่ค่ะ เจ็บตรงไหนมั้ย" ฉันรีบขอโทษรั่วไปเลย

"เป็นสิ เสื้อฉันตัวเป็นหมื่น เปื้อนกาแฟหมดแล้ว ยัยโง่" อ้าว สวยพี่สวยคนเค้าไม่ได้ตั้งใจนะเว้ย

"นี่ เสื้อเปื้อนแค่ถึงกับต้องด่ากันเลยหรอ ไอ้ปากเสีย" สู้เค้าอิหญิง อย่าไปยอมนะ ถ้าคนอย่างอิไวน์ยอมให้ไอ้หน้าหล่อนี่ด่านี้หมดกันเลยนะ

"น้ำหน้าอย่างเธอ ไม่มีปัญญาซื้อคืนฉันแน่" ยังค่ะ มันยังไม่จบ

"บ้านนายไม่มีเครื่องซักผ้าหรอ เรื่องแค่นี้ทำโง่ไปได้ " พูดเสร็จฉันก็เดิน เข้าห้องเรียนเลย ไม่ได้สนใจไอ้ผู้ชายปากเสียที่ยืนอยู่หน้าห้อง

"แกทะเลาะกับใครอ่ะ หอยหลอด" เฟถามทุกคนไม่ต้องสงสัยนะคะ อิเฟมันเรียกฉันว่าหอยหลอดมาตั้งแต่ม.ต้นแล้ว

"ไอ้ปากหมาที่ไหนก็ไม่รู้ ฉันเดินชนเค้าแล้วก็ขอโทษ ยังจะมาด่าฉันอีก" อารมณ์เสียชิบหาย

[side : Big]

ยัยโง่ ผมก้มลงไปเก็บโทรศัพท์ของ ยัยนั้น ฮื่อออ สวยใช้ได้เลยนะคะ ต้องทดลองให้คุ้มกับที่เธอผมหน่อย

ผมอารมณ์เสียมากนะยอมรับเสื้อเปื้อนแล้วยังจะมาด่าผมอีก ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าด่าผมเลยนะเนี่ย มีแต่ปฏิเสธผมไม่ลงทั้งนั้น

"ไอ้บิ๊ก เสื้อมึงไปโดนอะไรมาว่ะ" ไอ้เมฆเพื่อนผมเอง

"กูเจอคนน่าสนใจว่ะ น่าลองชิบหาย"

ผมยิ้มเจ้าเล่ห์ให้ไอ้เมฆ แน่นอนครับมันเจ้าใจสิ่งที่ผมพูด ผมก้มมองโทรศัพท์เธอคนอะไรอวดดีจริงๆ ต้องลองแล้วแหละว่าจะดีสมกับอวดหรือป่าว

[ side : Wine ]

จบคาบสอนแล้วฉันกำลังจะลงไปกินข้าว เลยจะเอาโทรศัพท์มาเปิดดูร้านอร่อยไปสักหน่อย

"เห้ย โทรศัพท์หายว่ะ "ฉันทำหน้าตกใจเล็กน้อย

"หาดีๆดิ แก ในกระเป๋านั้นแหละ" พวกเพื่อนๆเดินมาดู

"ไม่มีแก ไม่มี สงสัยต้องหล่นตอนชนกับไอ้ปากหมานั้นแน่เลยอ่าาา" อะไรมันจะซวยขนาดนั้นว่ะ

"ฉันขอยืมโทรศัพท์หน่อยดิเฟ"

เฟมันกดเบอร์แล้วโทรให้

ตู๊ด......ตู้ด....

(สวัสดีคับ) รับแล้ว

"เอ่อ คือหนูเป็นเจ้าของโทรศัพท์เครื่องที่พี่เก็บได้อะค่ะ"

(อ่อออ น้องเจ้าของโทรศัพท์)

"เอ่อ หนูไปเอาโทรศัพท์คืนที่ไหนได้บ้างค่ะ"

ฉันลุ้นมาก ขอให้ไม่ใช่ไอ้ปากหมานั้นด้วยเถอะ

(หน้าคณะวิศวะเลยครับ พี่รออยู่)

"ได้ค่ะ หนูไปตอนนี้เลยนะคะ"

(ครับ) แล้วเค้าก็ตัดสายไป

ฉันรีบเดินไปเอาโทรศัพท์ก่อนเลย ปล่อยให้เพื่อนเลิฟ3คนไปกินข้าวก่อน

ถึงหน้าคณะ นึกใจใน อิเหี้ยยยย

ใช่ จริงๆด้วยมึง เค้ายืมยิ้มอยู่เลย ตายแน่ๆ

"มาเอาสิ โทรศัพท์เธอไง" ใบหน้ายิ้มแย้มมากแม่

"เอ่ออ ขอบคุณนะคะ" ฉันเอื้อมมือไปรับโทรศัพท์แต่เค้าดึงกลับ นั้นไงกูว่าแล้วว

" พี่มีอะไรรึป่าวค่ะ ถ้าไม่มีหนูขอโทรศัพท์หนูคืนได้มั้ย" อิไวน์เสียงอ่อยเลยนะมึง ตอนด่าเค้าล่ะไม่คิด

"ได้ แต่ต้องแลกไลน์กัน "นั้นไง กูว่าแล้ว ยิ่งไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับอิตาคนนี้อยู่ด้วย

"เอ่อ ออ" ฉันไปไม่ถูกเลย

"ถ้าไม่ได้คงต้องไว้ครา"

"ได้ค่ะ เอามาแลกกันเลย" เค้าพูดไม่ทันจบฉันตัดบทเลย เอาว่ะค่อยบล๊อกเอาก็ได้ อิตานี้ยิ้มใหญ่เลย

"แล้วเจอกันอีกนะ ยัยโง่" ปากนะนั้น

ฉันพุ่งไปโรงอาหารด้วยความเร็วสูง พร้อมกับอารมณ์ที่หงุดหงิดที่สุดคนอะไรแค่เจอกันครั้งแรกก็ไม่ได้แล้วยังจะมาขอไลน์อีก

ตัดกลับมาตอนเลิกเรียนเลยแล้วกัน

ฉันแยกกับเพื่อนที่หน้าม. ยังไม่ทันจะขึ้นเลย มีรถหรูมาก ย้ำนะหรูมาก มาจนข้างหน้าฉัน ซึ่งบรรยากาศด้านคือ ถนนที่มีรถติดเยอะมาก รถหจคันนั้นลดกระจกลง

เป็นอิตานั้นไง

" ขึ้นรถ " ห๊ะเค้าสั้งให้ฉันขึ้นรถ

"ยืมเซ่ออยู่ทำไมรถติดจะตายอยู่ไม่เห็นหรอ " เค้าตะโกนออกมาทั้งๆที่ฉันกำลังอึ้งอยู่ แต่ก็ขึ้นรถไปกับเค้า

" พี่จะพาหนูไปไหนเนี่ย" ฉันถามออกไป

"ไปส่งที่บ้าน" ห๊ะ ได้ไง

"เห้ย ได้ไงพี่ พี่รู้จักบ้านหนูหรอ"

"บอกทางมาดิ" ตีมึนมากแม่

ฉันก็บอกทางเค้าไปแล้ว เค้าไปส่งฉันจริงๆ ส่งที่บ้านเลยแก

ถึงหน้าบ้านก่อนลงจะรถ

"ถึงบ้านแล้วจะไลน์" เอ้า คืองงมาก แล้วเค้าก็ขับรถออกไปหน้าตาเฉยมาก ทิ้งฉันให้งง เป็นไก่ตาแตกเลย

ฉันเดินเข้าบ้าน อยากจะบอกว่าฉันอยู่บ้านคนเดียวเพราะพ่อกับแม่อยู่ต่างจังหวัด ใช้ค่ะบ้านชั้นเดียวมีบริเวณบ้านนิดหน่อยไว้ปลูกดอกไม้ ฉันเข้าบ้านพร้อมอาบน้ำทำกับข้าว แล้วไลน์ก็ดังขึ้น

ติ้ง~

บิ๊ก: ทำไรอยู่ ฉันถึงบ้านแล้วนะ

ฉันตอบกลับว่าโอเค หลังจากนั้นก็ไม่ได้ตอบออะไรเค้าไปอีกเลย ซึ่งแน่นอนฉันไม่ได้สนใจขนาดนั้น

เช้าวันต่อมา อาบน้ำแต่งตัวกำลังจะไปเรียน เค้า