Ebrar, abimgile yerleşmişti. Son iki aydır orada kalıyordu, aklınca Engin’den kaçıyordu. Ben artık hamilelikte 5 ayı bitirmek üzereyim. Beni evde kimse yalnız bırakmıyor, Gül abla sürekli evin içinde zaten. Akşama Melekgil’i yemeğe çağırdım, canım sıkılmıştı.
Mutfakta bir şeyler yapmak iyi gelmişti, tabii ki arada yediklerimi saymazsak. Alaz’ın yanıma geldiğinin farkına bile varmamıştım, bana sarılana kadar.
“Ne yapıyormuş benim tatlı ve hamile karım?” Ellerini karnımın üzerine koydu, arkadan sarıldı, boynuma öpücük kondurduu. Son iki aydır yaptığı başka bir şey de yoktu zaten. Çok sinir bozucu bir durumdu. Sinirlerim had safhada, hiç konuşmadan kollarının arasından sıyrıldım. Portakallı kurabiye yapmıştım, çok güzel olmuş. Hemen ağzıma bir tane attım.
“Yavrum, benimle neden konuşmuyors
