“ALAAAZ!” feryadım yankılandı. Çarpan araçlardan birisi Alaz’a aitti ve paramparça olmuştu…
Her şey durdu, bütün sesler gitti, karanlık hâkim oldu etrafa. Çığlıklarımı duymuyor…
Hurdaya dönmüş arabanın içinden çıkarttılar Alaz’ı, her yeri kan içindeydi. Dokunmaya korkarken, artık dokunamayacak olmak… ellerimin arasından kaydı, gitti.
“Hanımefendi, bırakın hastayı, araca alalım!” Sağlık görevlisinin beni çekiştirmesiyle Alaz’ı bırakmak zorunda kaldım. O sıcak ellerini…
“N’olur yardım edin ona, lütfen! Ben ona yeni kavuştum, kaybedemem!” Haykırışlarım duvarları yıkacak kadar ağırdı.
Ambulansa aldılar, yanına binemedim. Arabama koştum, hemen arkalarından gittim. Acil ameliyata aldılar. Kapısında çaresizce ağlamaya başladım. Ellerimde ve üzerimde Alaz’ın kanı vardı.
Telefonum çaldı.
Yen
