
“แม่ครับ ผมไปเรียนก่อนนะครับ” ฮาโลเอ่ย“ไม่กินข้าวก่อนเหรอลูก แม่ทำปลานึ่งของโปรดลูกไว้นะ” กอรักผู้เป็นแม่เอ่ย“ช่วงนี้ผมกินมังสวิรัตครับแม่” ฮาโลเอ่ย“มังสวิรัติ???? อารมณ์ไหน!!”“ผมชอบกิน ผักกาด!! ครับช่วงนี้”“ตามใจลูก แล้ววันนี้จะเข้าบ้านหรือเปล่า” กอรักเอ่ย“ไม่ครับ วันนี้ผมนอนคอนโดครับ มีนัด” ฮาโลเอ่ยชายหนุ่มทายาทธุรกิจสายการบินชื่อดัง ขับรถสปอตคันหรูออกจากบ้านหลังใหญ่ ตรงไปที่หน้าโรงเรียนมัธยมเล็กๆแห่งหนึ่ง“กาดลืมของอ่ะหน่อย เดี๋ยวกาดรีบไปเอาก่อนนะ โรงเรียนจะเข้าแล้ว”หญิงสาวมัธยมหน้าตาน่ารักเอ่ยบอกเพื่อนสนิท เมื่อเธอลืมรายงานที่ต้องส่งไปวันนี้ซะสนิท“จะไปไหน!”“พี่ฮาโล!! กาดจะไปบ้าน..กาดลืมของ”“ขึ้นรถซิ เดี๋ยวพาไป” ฮาโลเอ่ย“เอ่ออ มะ..ไม่ดีกว่าค่ะ กาดไปเองได้”หญิงสาวหมุนตัวเตรียมจะเดินไปขึ้นรถวินที่จอดอยู่ไม่ไปล แต่ต้องหยุดชะงักเมื่อเสียงดุดันเอ่ยขึ้น“ผักกาด!!!!”

XX AIRLINE สำนักงานใหญ่ “มึงปาร์ตี้ให้มันเบาๆบ้างนะฮาโล เห็นแม่บ่นเรื่อยๆเลย” ฮาเปอร์ผู้เป็นพ่อที่ขึ้นแท่นบรอดบริหารสุงสุดแทนฮาวายผู้เป็นตา สายการบินระดับโลกของครอบครัวดูแลกิจการมาตั้งแต่ฮาวายรุ่นที่สอง ส่งต่อมาให้ฮาน่า ก่อนจะมาถึงรุ่นล่าสุดคือฮาเปอร์ และอีกไม่นาน มันจะเป็นของฮาโล ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูล “คร้าบบบบ งั้นผมไปก่อนนะครับ คืนนี้ผมมีนัด” ฮาโลเอ่ย “เบาได้ก็เบา โทรไปหาแม่ด้วย ถ้าจะไม่เข้าบ้าน” ฮาเปอร์เอ่ย “ครับ” ชายหนุ่มขับรถกลับเข้ามาที่คอนโด ก่อนจะถึงเขาขับรถผ่านโรงเรียนมัทํยมเล็กๆแห่งนึงซึ่งมันเป็นทางผ่านกลับคอนโดเป็นประจำ โรงเรียนไม่ได้มีขนาดใหญ่อะไร และตอนนี้เขาก็ขับมาถึงตอนโรงเรียนเลิกพอดิบพอดี มันทำให้การจราจรหน้าโรงเรียนติดขัดนิดหน่อยเพราะนักเรียนกำลังทยอยกันข้ามถนน นักเรียนหญิงที่นี่ถูกบังคับให้ติดโบว์สีม่วงอ่อน ซึ่งเป็นเอกลักษณ์ที่เห็นแล้วต้องจำได้ว่าเรียนที่นี่
