เช้าวันต่อมาและวันนี้ก็เป็นวันหยุดวันอาทิตย์ ที่เจ้านายอยู่กันครบ ด้านปิ่นที่จัดอาหารอยู่ในห้องครัวนั้น
"ป้าเพ็ญ วันนี้ฉันว่าที่บ้านต้องมีอะไรพิเศษแน่เลยป้า" เนื่องจากร้อยวันพันปีตั้งแต่เธอมาเป็นแม่บ้านอยู่ที่นี่ถึงสามปี ไม่เคยเห็นคุณอคิณและคุณอรัณนั้นอยู่ติดบ้าน ปกติไม่คนพี่ก็คนน้องจะออกไปค้างที่คอนโด น้อยนักที่สองพี่น้องจะค้างที่นี่ด้วยกัน ยิ่งตั้งแต่คุณอคิณพาคุณมิวาเข้ามาอยู่ในบ้านคุณชายเล็กของบ้านก็แทบจะไม่กลับมาเลย
"อะไรของแกเหรอนางปิ่น"
"ก็เมื่อวานนะสิป้าคุณอรัณพอเสร็จจากกราบคุณผู้หญิงใหญ่ ทั้งที่เมื่อวานเป็นวันหยุดแท้ๆ แต่ก็ไม่ยอมออกไปไหน คลุกตัวอยู่ในห้องตั้งแต่หกโมงเย็น จนตอนนี้ก็ยังไม่ลงมาทานมื้อเช้า"
"อ้าวเหรอ ฉันก็นึกว่าคุณอรัณออกไปตั้งแต่เมื่อวานแล้วเสียอีก" ป้าเพ็ญเมื่อได้ยินเช่นนั้น แม่บ้านสูงวัย ต่างก็ขมวดคิ้วขึ้นมาอย่างที่ปิ่นสงสัย
"ออกไปอะไรละป้า รถยังจอดอย
