BAD ROMANCE

4 - Emmanuel Loves her

AMANDA

LAST night was damn unforgettable. Hindi lang dahil sinabihan niya ako na huwag na akong mag-ilusyon kundi pati na rin ang katotohanan na alam na niya ang lahat.

I am insane, totally a mess and a b***h. I should be embarrassed at huwag na lang makipag-usap sa kanya but I can't escape, maraming pagkakataon pero wala akong magawa but to stay home.

Wednesday pa ang balik ni mommy and I thank her for that because hindi kami magkikita. Her presence means my day is in hell. Pero kahit na nasa malayo siya ngayon ay araw araw pa rin akong naiinis dahil araw araw rin naman siyang tumatawag sa akin.

"What again?" I asked nang mag-ring ang phone ko at siya ang tumatawag.

I am inside the car of her new husband, kahahatid lang niya kay Travis sa school kung saan siya nag-aaral at kaming dalawa naman ay papunta na sa university.

I don't have any choice kundi ang sumabay sa kanya.

"Where's your dad?" she asked.

"He's dead," I replied.

"Amanda huwag mo akong umpisahan."

"Sinasagot ko lang ang tanong mo. My dad is dead," sinadya kong lakasan ang boses ko upang marinig ni Emmanuel na ngayon ay kasalukuyang nagmamaneho.

Alam kong nakikinig siya dahil panay ang tingin niya sa rear mirror sa harapan, I stayed at the back of the car.

"Where's Emmanuel?" My mom further asked.

"Why don't you call him? Bakit ako pa?"

"Because he's not answering my calls."

Umirap ako sa kawalan bago tumingin sa salamin at doon ko nakita ang mga matatalim na mata ni Emmanuel na sumusulyap sa akin. Inirapan ko siyang muli bago ako tumingin sa labas ng kotse, sa may daan.

"He's driving the car. We're going to school," walang gana kong sagot.

"Really? So, you're going to school? That's nice to hear," mababanaag sa boses ni mommy ang tuwa niya sa mga narinig niya sa akin.

She's happy but I am not.

"Sige na." Hindi na ako naghintay pa ng segundo at pinatay ko na ang tawag mula sa kanya.

Naiinis akong tumingin sa labas at isinuksok ang cellphone sa loob ng bag ko. I am wearing school uniform for the first time, but not wearing leather shoes with heels. Naka-rubber shoes ako.

"What did she tell you?" Emmanuel asked in a baritone voice.

"Bakit hindi mo siya tanungin?" sagot ko.

He didn't reply. Instead ay nag-focus siya sa daan. He is wearing a fitted Steven Joe sando na panloob na nagpapakita ng magandang hubog ng kanyang katawan, topper na blue checkered long sleeves na nilislis hanggang siko, at maong na blue. He looks so hot and young sa suot niyang iyon. Simple but looking that hot.

Anyway, hindi ko naman sinasadya na pansinin ang suot niya but then nakakakuha kasi siya ng atensyon. I can't deny that he's damn hot and handsome, such a hunk. Kaya't iyon ang dahilan kaya ko siya napapansin ngayon. Parang ang bango bango rin niya sa kanyang hitsura ngayong araw ng Lunes.

Pagdating naming dalawa sa school ay wala akong ganang lumabas ng kotse at sumunod naman siya.

"Your first class is Physical Education. I'll be your teacher, make sure you'll not be late. See you," babala niya.

Mula sa kinatatayuan ko ay nakita ko siyang naglakad papunta sa kanyang opisina at ako naman ay nag-isip isip muna bago tuluyang umalis at maghanap ng tambayan.

NAG-IISA ako sa isang bench sa tapat ng campus gymnasium kung saan kami magkakaroon ng physical education class mamaya with Emmanuel, my stepdad.

Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko. Nasa isip ko na tumakas na lang at magcutting class pero alam ko na ang magiging ending ng gagawin kong ito. Sesermonan lang akong muli ni mommy at ang susunod ay mag-aaway na naman kami.

I am already at the right age but I can feel that I don't have the freedom. Nagkaroon ako ng panandaliang kalayaan nang makalayo ako ngunit dahil narito na ako sa poder ng aking mommy kasama pa ang bago niyang asawa ay para akong nakulong at nasasakal.

Nasa gitna ako ng pagmumuni-muni nang mayroong tumabi sa akin na lalaki. Naka-uniform siya ng PE at alam kong magiging kaklase ko siya.

"Hey. Are you new here?" he asked.

Tumingin ako sa kanya. Mukha siyang bad boy na maangas sa kanyang gestures pero ang totoo ay gwapo siya. Balbas sarado at mukhang nasa edad 25 na.

"Mukha bang luma?" I asked sarcastically.

"Hindi pa kita napagtitripan kaya't bago ka sa akin."

"What's your trip?" I asked saka ako tumingin sa kanyang tattoo sa braso.

Dragon iyon paakyat sa kanyang biceps na medyo bumabakat sa kanyang pang-itaas.

"My trip? I want to be happy, at kasiyahan ko ang mambadtrip ng iba. Are you in?" Tumingin siya sa akin at saka ngumiti ng nakakaloko.

Well, I can't deny na maangas siyang tingnan pero nangingibabaw ang kanyang pagiging pogi.

"Lagi akong badtrip. Kaya't sana masaya ka na," I replied.

"What's your name?" he asked.

"Why are you asking?" I replied.

"Ang unique naman ng pangalan mo, 'Why are you asking," aniya.

Natawa ako sa sabi niya. Hindi ko rin naman mapigilang hindi ngumiti nang sabihin niya iyon.

"Amanda. My name is Amanda."

"Cute name. I am Jameson."

Wala naman akong ibang sasabihin kaya naman nanahimik na lang ako.

"Tatlong taon na akong pabalik-balik sa Physical Education na ito and until now hindi ko maipasa-pasa," may halong inis sa kanyang boses.

Napatingin ako sa kanya at nakita ko ang pagtaas baba ng kanyang Adam's apple.

Matangos din ang ilong niya at ang kanyang pilik-mata ay mahahaba. Mapupula ang mga labi niya at parang kay sarap halikan. Teka, heto na naman ako sa aking pagpapantasya.

"Do you hate the teacher?" I asked.

"Hinamon ko pa siya ng suntukan dati. Hindi ako pinatulan. He hated me and I hated him. Pero ngayon okay na kami. I realized na hindi pwedeng magkaaway ang dalawang maangas. Walang mananalo," dagdag pa niya.

Maangas? Maangas si Emmanuel?

Nang makita kong grupo grupo na ang mga pumapasok sa gymnasium na kaparehas namin ng damit ay saka ako tumayo at sinukbit ang bag ko.

"Hey. Don't be too in a hurry. Magsabay na tayo." Pinigilan niya akong maglakad at saka ako inakbayan.

Nakita kong naglakad papasok sa gymnasium si Emmanuel dala ang isang folder at saka kami naglakad rin papunta doon.

Hindi pa rin tinanggal ng lalaking nagngangalang Jameson ang pagkakaakbay niya sa akin hanggang sa kami ay makarating sa loob.

Kitang kita ko ang mga mata ni Emmanuel sa amin at matalim ang kanyang tingin na parang leon na gustong manugod ng kanyang target.

"Corpuz, stay away from that transferee," halos pasigaw na wika ni Emmanuel.

Nagtinginan ang mga estudyante sa direksyon namin at nagtataka si Jameson sa winika ni Emmanuel.

"Why do you care?" Jameson asked.

"She's my daughter," Emmanuel boldy said.

Narinig ko ang bulungan ng mga estudyante ngunit hindi iyon ang pinansin ko kundi ang mga mata ni Emmanuel na diretso lang kung tumingin kay Jameson.

Unti-unti namang tinanggal ni Jameson ang kamay niya sa akin at saka naglakad palayo. Hindi ko alam kung saan ako tutungo o kung ano ang gagawin ko, pakiramdam ko ay natutunaw ako sa mga tingin ng mga kaklase ko kaya't pinili ko na lang na sa likuran ako tumayo.

Nagsimula na nga ang klase namin at nang magkagayo'y mayroon kaming at least two meter distances, dahil malawak ang gymnasium.

Ngayon ay lahat kami'y naka-sit up position sa kanya kanya naming pwesto.

Sabay sabay kaming nagsisit-ups at sa bilang ni Emmanuel ay dapat sabay-sabay rin kami. Hindi kami pwedeng hindi magsabay-sabay dahil ipapaulit niya mula sa umpisa ang bilang kapag may nakita siyang mali.

He is walking and observing nang mapadako siya sa pwesto ko. Well, just the same, I can't look into his eyes, hindi ko kaya.

"Twelve, thirteen, fourteen..." he stopped counting nang tumingin siya sa akin.

Huminto ang lahat at tumingin sa kanya.

"All of you, let's start again. There's someone here na mali ang ginagawa." Wika niya habang nakatingin lang sa akin.

Naiinis silang tumingin sa direksyon ko dahil doon.

Lumuhod si Emmanuel upang tulungan akong gawin ang tamang posisyon ng katawan sa ginagawa naming sit-ups.

Halos magdikit ang mukha naming dalawa nang itapat niya ang kanyang gwapo ngunit masungit na mukha sa aking tuhod.

Ang bango rin niya, hindi ko mawari kung ano ang gamit niyang body wash and spray dahil sa tapang niyon ay nag-iiwan sa aking pang-amoy ng lalaking lalaki na amoy. It's so masculine and at the same time sexy sa pakiramdam.

"You do it properly or else, all of you will suffer." Seryoso niyang wika saka siya tumayo at lumipat na ng pwesto.

My heart beats so fast that time at ayaw kong ipahalata sa kanya. Why am I feeling this? Hindi pwede. Galit ako sa kanya, at wala dapat akong ibang nararamdaman kundi galit lang.

AFTER two hours of physical education activity ay ramdam ko ang pagod na nagtungo sa comfort room sa gymnasium.

Kanya kanyang palit na ang mga babaeng kaklase ko. Ako naman ay pumasok sa cubicle at doon ako nagpalit ng damit.

Hanggang sa pumasok ang ilang grupo ng babae sa loob at malakas ang boses nilang nag-uusap.

"Professor Emmanuel is so hot. Kahit araw araw siyang maging teacher natin okay lang. Ang swerte ni madam ano? Napangasawa niya ang hot professor na iyon," wika ng isang babae.

"Even if he's in his early forty ay kayang kaya pa rin niyang basain ang panty ko. His gaze makes me feel wet, sis," malanding wika ng isa.

"Akitin kaya natin siya," the other one said.

Nasa gitna sila ng pagkukwentuhan nang bigla akong lumabas na dahilan kaya sila magulat.

They stopped and then looked at me na nahihiya.

"Are you done talking nonsense and dirty with my stepdad?" I asked saka ako tumingin sa salamin na parang walang pakialam sa kanila.

Isa isa naman silang umalis at iniwan na lang ako sa loob ng comfort room. Sinundan ko sila ng tingin at natawa na lang sa kawalan.

UWIAN na at hinihintay ko si Emmanuel sa tapat ng kanyang opisina. Paglabas niya ay agad niya akong nakita.

"Kanina ka pa naghihintay?" He asked.

"Not really."

"Let's go."

"Wait, pwede bang huwag muna tayong umuwi?"

"What about Travis? Walang susundo sa kanya."

"I need to talk to you privately."

"What do you want to tell me?"

"In a private place."

"Tell me now."

"Do you really love my mom?" I asked.

Nahinto siya at saka tumingin sa aking mga mata. Hindi siya kaagad nakasagot sa akin at natagalan pa nang muli niyang buksan ang kanyang labi.

"I..." hindi niya naituloy ang sasabihin niya dahil sumabat ako.

"Enough. I know the answer." Naglakad na ako papunta sa kotse niya.

"Amanda," tawag niya sa pangalan ko.

Nahinto ako sa paglalakad nang marinig ko ang pangalan ko.

"I love you."

Napapikit ako sa sinabi niyang iyon.

"Wha...what?" Napalingon ako sa kanya.

"I love you as my daughter."