9 - The Bulge

1641 Words
AMANDA PAGDATING namin sa university ay wala akong imik na bumaba ng kanyang kotse at diretso ako sa aming classroom. Nasa gitna na ngayon ng pagtuturo ang aming teacher na si Prof. Esmeralda at alam kong istrikta siya pagdating sa pagtuturo at sa attendance. Pero wala akong pakialam. Pumasok lang ako na parang walang nangyari at naupo sa likuran. "Miss Pantaleon!" She got my attention and of course, the rest of the class. Nakatingin sa akin ang lahat except Jameson na nakatingin lang sa kawalan mula sa kanyang kinauupuan sa tabi ng bintana. "What?" I asked. "Anong what? You still have the audacity to ask that, you're 45 minutes late and you are entering the class as if you own this university," galit niyang wika. "So what do you want me to do?" I asked na nakasukbit pa rin sa balikat ko ang aking bag. "Get out of this class," she replied. Bago ako tumayo ay tumayo na sa kanyang kinauupuan si Jameson at saka niya isinukbit ang kanyang bag. Kapagdaka'y naglakad palapit sa akin at hinawakan ako sa aking kamay. Magkasabay kaming lumabas ng classroom at mula sa aking likuran ay narinig ko ang mga bulung-bulungan ng aking mga kaklase. "Don't mind them, just walk," he said na seryoso ang mukha. Nakinig naman ako sa kanya at sumama ako sa kung saan siya pupunta. He brought me to the boy's locker room at laking gulat ng mga lalaking naroon sa presensya ko. "Bro, don't do that here, baka mapilitan kaming sumali," ani isang lalaking nagpapalit ng uniform to basketball jersey. Malagkit ang tingin sa akin ng isang ito at naaalibadbaran ako sa kanya. Walang imik na lumapit si Jameson sa kanya at walang kibong kinuwelyuhan ang lalaki. "Don't mess with her, or else, alam mo na kung saan ka pupulutin," mahinang wika niya. Binitawan niya ang lalaki at walang effort na pinasandal sa locker bago pinagpag ang balikat nito. Bumalik si Jameson sa aking pwesto na parang walang nangyari. "Have a seat, lady." Saka niya ako pinaupo sa isang silya. Naghubad siya ng t-shirt na parang wala ako sa kanyang tabi, nakita ko ang tribal tattoo sa kanyang likuran na umaakyat sa kanyang balikat. Binuksan niya ang locker at kinuha ang pulang jersey saka iyon isinuot. Wala rin siyang pakialam na magtanggal ng pantalon na naroon ako kaya't nakita ko rin ang mabuhok niyang mga hita at binti. Isinuot na niya ang kanyang jersey shorts at saka inayos ang kanyang damit sa loob. Kinuha niya rin sa loob ang isang bag na sa tingin ko ay naglalaman ng sapatos. Naupo siya sa isang long bench sa tabi at iyon na nga, isinuot niya ang kanyang basketball shoes. Pinagmamasdan ko lang siya at aware naman siya doon. "Don't you have a girlfriend?" I asked without any hesitations. "I have a lot," he replied. I just smiled. "But none of them came here with me." "Why?" I asked. "I just don't like them looking at me preparing for the game." "But why am I here?" "Because you're not my girlfriend," he said. Natahimik ako. I got him, and iyon din naman ang gusto ko, walang attachments sa kahit na kanino pa. "Let's go," he said. Magkasabay na kaming tumayo at lumabas sa locker room. Paglabas namin ay umakbay siya sa akin. He is right inches taller than I kaya't titingalain talaga siya kapag kinausap. We're heading to the gym now and alam kong gusto niya akong manood ng training niya ng basketball. Pagdating namin doon ay naroon na ang ilan sa kanyang mga team members. Kanya kanyang stretching na sila at bago siya pumunta ay pinaupo niya ako sa tabi. Hawak niya ang bag, ibinaba niya iyon sa silya sa tabi ko at saka inilabas doon ang face towel na kulay puti at ang kanyang tubig. "Is it okay if you stay here?" he asked. At dahil wala naman talaga ako sa mood na mag attend sa klase ko ay okay lang ako dito. "Yeah. I am okay," I replied. Alam kong mukha akong jowa niya sa sitwasyon ko ngayon pero wala akong pakialam. "This will be for an hour and a half. If you want to go out, just let me know, okay?" aniya. "Yeah." Teka, bakit biglang ganito siya sa akin? I can't understand. Bago lang kaming magkakilala ni Jameson pero parang ang tagal tagal na. I just don't know why but he has this character na malapit sa akin. Kaya't I immediately trusted him for everything. Nang sumali na siya sa team stretching ay nagmasid lang ako sa paligid. I am still wearing my sunglasses and I know na hindi nila nakikita ang mga mata ko. So I am free to look kung sinong nais kong tingnan. Until someone caught my attention. Emmanuel is coming, holding a ball, wearing his fitted white shirt and a pair of red jogging pants and a white running shoes. And one thing is for sure, he looks absolutely hot. Parang ang bango bango niyang tingnan at alam kong siya ang coach nila, dahil dumeretso siya sa team. Hindi niya pa ako nakikita kaya't malaya pa akong nakatingin sa kanila. And my eyes caught a view that made me gulp big. His bulge, his tool, his mighty sword, bakat na bakat iyon sa jogging pants niya and I can't help but to feel extra heat while seating from a far. Pinagpapawisan ako ng malagkit at hindi ko iyon mapigilan. Jameson gave me a glance and smirked. I smiled and nodded. Hindi pa rin ako napapansin ni Emmanuel while he is giving instructions sa kanila. And then for a second, he joined them for a five round jogging around the court. I fear na kung makikita niya ako ay paaalisin niya ako sa court, but I have this confidence to face him. Nagsimula na silang mag-jogging samantalang ako ay nakaupo lang sa aking pwesto at pinagmamasdan sila sa kanilang ginagawa. I am thinking of something kung paano ang magiging reaction ko sa oras na makita ako ni Emmanuel sa lugar na ito. He is expecting na nasa klase ako and I also think that mom would expect the same. But I am not. Hanggang sa makita ko ang pagpapawis nilang lahat, lalo na si Emmanuel na ngayon ay tagaktak ang pawis at halata iyon dahil sa cotton shirt niya. Mapa ang pawis sa kanyang katawan and it makes me feel aroused sa nakikita ko mula sa kanya. My attention is no longer focused to Jameson but to Emmanuel who is hotter than any other basketball player na narito sa court. Yeah, he is in his 40s but look, he is damn hotter than them. At kakaiba ang epekto sa akin ng mature guy, kakaib si Emmanuel sa akin. And when his gaze met my eyes, para akong nasilihan sa pwet. I didn't expect his look and I know that he's surprised for my presence. But he didn't stop running, nagpatuloy lang siya na parang walang nangyari. Huli siya sa pila ng mga tumatakbo and so, I can see his built, clearly. Nang matapos na ang kanilang jogging ay kanya kanya silang punta sa kinaroroonan ng kanilang gamit at si Jameson ay nagpunta sa pwesto ko upang uminom ng tubig. Nakangiti siyang nagpunas ng pawis niya at saka agad na ring bumalik upang simulan nila ang ensayo. Sa tuwing makaka-shoot si Jameson sa ring lalo na kapag three point shot ay panay ang tingin niya sa akin at alam ko na kung ano ang ibig sabihin niyon. It is as if I am his girl and he is showing me his skillin this game. At na-appreciate ko iyon. But then, hindi lang siya ang nakakakuha ng atensyon ko kundi ang kanilang coach na nakatayo sa kabilang bahagi ng court, si Emmanuel na alam kong kanina pa nakatingin sa akin. I don't know but mukha siyang galit and because I don't want to meet his gaze ay ayaw kong tumingin sa direksyon niya. Para kasi niyang nakikita ang mata ko kahit na maay harang na sunglasses. Kabisado niya kung saan ako nakatingin. Halos mag-iisang oras na at naka-ilang balik na si Jameson para magpunas ng kanyang pawis ay nagpaalam ako na magtutungo lang muna ako sa CR. Isinukbit ko ang aking bag at saka ako nagtungo sa CR ng gym. Malinis iyon at walang tao. Pumasok ako sa isang cubicle at saka ako umihi. Narinig ko naman na mayroon ding pumasok sa loob na kasunod ko pero hinayaan ko lang. I took time sa loob saka ako muling lumabas ng cubicle. And then, to my surpsrise, nakita ko si Emmanuel na nakatayo, nakaharap sa akin at nakasandal sa lababo ng girl's CR. He is looking at me with his eyes angry and bigla akong kinabahan sa kanyang presensya. "Anong ginagawa mo dito?" I asked. "Ikaw ang dapat kong tanungin niyan. Ano ang ginagawa mo dito?" he asked. "This is female's CR, malamang." "Not here, but why are you with that guy? Hindi ba't dapat ay nasa klase ka?" aniya. Hindi ko siya pinansin. Imbes naglakad ako papunta sa harap ng salamin para ayusin ang sarili ko. And to my surprise, he stood at my back and then unti-unti na lang siyang lumapit hanggang sa makita kong ang labi niya ay nasa tenga ko na. Umakyat ang bolta-boltaheng kuryente sa batok ko dahilan para makiliti ako ng hindi ko inaasahan. "Don't mess with me, Amanda. Huwag mo akong galitin," bulong niya. Hindi ko pinansin ang sinabi niya, imbes ay dinama ko ang init ng hininga niya sa tenga ko. And then, before he left, ipinadama niya sa akin ang isang bagay na nagpatindig sa balahibo ko. I felt his very hard tool na dumikit sa aking tagiliran na alam kong sinadya niyang iparamdam sa akin before he smirked and left me alone. Gosh. I was so shocked. _________
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD