CHAPTER 01;
Ashiana’s Point Of View...
"Transfery? Lol." Narinig kong sabi ng isang babaeng nakataas ang kilay sa akin habang pinagmamasdan ako. I just rolled my eyes at hindi siya pinansin.
"She's pretty, huh? Not that bad." I smirked. I know I'm pretty, love.
"Tsktsk, transfery?" Nilapitan ako ng isang lalaki na ikinataas ng kilay ko. Ang lakas naman ng loob niyang lapitaan ako knowing that I'm just a transfery? Laughing my freaking ass off, Ashiana.
"Yes, didn't I look like?" Sarkastikong sabi ko at umirap.
I heard him chuckle, "Naughty, love." Love? Eww. Disgusting s**t. "By the way, saan ka pupunta?"
"Looking for my section, 'di pa ba halata na naghahanap ako? Tanga mo rin, 'no?" Mataray na sambit ko at nag-flip ng hair. "Excuse me na nga, I'm late na."
"Okay. Okay. Bye, see you around, love." Love his s**t.
"Whatever Mister playboy." Narinig ko pa itong tumawa bago ako tuluyang makalayo. It's already 7:34 AM in the morning and I haven't seen my classroom.
"Class A, section C. Laughing my ass off. Tss."
"Looking for that section?" Napatingin ako sa isang babaeng nerd na lumapit sa akin. "Pansin ko kasi kanina mo pa hinahanap section mo." Tumango ako.
"Ah, yes. Alam mo ba kung saan ito?" Tiningnan niya ang card na ibinigay sa akin ng Dean.
"Yeah. Sa pangatlong building." Itinuro niya sa akin ang building malapit sa cafeteria. "Third floor, sa pinakadulo. Hope it helps."
"Yes. Thank you. It really helps me." She just bowed her head bago ito pumasok ng classroom niya. Napatingin ako sa building na itinuro niya sa akin bago umirap.
Too far.
"Cassius Nate Marfori."
"Present."
"Travis Kix Villarreal."
"Present, tss."
"Yoseff Kin Dela Vega."
"Sir!"
"Shawn Ezekiel Davidson."
"Present, as always."
Napakunot na lang ang noo ko. Girls? Wala ba? Bakit parang puro lalaki lang ang nasa loob? Halos dalawang minuto na akong nasa labas ng classroom pero ni isang pangalan ng babae o 'di kaya boses ay wala pa akong naririnig.
I pouted.
Napakamot na lang ako sa ulo at saka nagpalinga-linga sa paligid. Nagaalangan pa ako kung papasok pa ba ako o hindi na lang.
"Oh? Miss Shakespeare." Dinig kong ani nang isang babae. "The transfery." Tinaasan ako nito ng kilay at tiningnan ako mula ulo hanggang paa. "Isn't?"
She looks terror.
"What are you doing here? Wala ka bang pasok or you're just, you know?" Me? Naliligaw? This is exactly the section that the girl told me just this earlier.
Class A, Section C.
Tumikhim ako. "This is my section." Maikling sagot ko at ngumiti. "This is it, isn't?"
"Well, I see." She just nodded. "Go. Come inside." Aya niya sa akin at saka ako pinapasok sa loob.
Makalat. Madumi. Hindi ba nila alam kung paano linisin ang napaka-eww nilang classroom. The f**k.
"Students!" She clapped her both hands dahilan para maagaw niya ang atensyon ng mga studyante niya. Halos manlaki naman ang mga mata ko sa nakikita ko ngayon sa harapan ko.
Boys. Only boys.
This is seriously my what the f**k era. Laughing my freaking ass off?! Seriously? Me? The only girl? Oh, no! Baka naman na-late lang iyong mga kaklase nilang babae! Am I right? I must not be wrong, omg.
"A girl?" Nakataas kilay na sabi ng isang lalaki na ikinatingin ko sa kanya. Naka-de quatro ang upo niya habang may hawak na bola.
Ang gugulo nila.
"Yes, Mister Monreal." Napangisi naman ito bago tumayo. Sumandal siya sa upuan nang isa sa mga kaklase niya. "May problema ka ba doon?"
"You know we probably don't accept girls, right?" What?! "Get her out of here if she doesn't want me to drag her out of this classroom." He's handsome but not the hell his attitude is.
"But this is my section and you have nothing to do about it, Sir, but only to shut your mouth up." He glared at me but I didn't even give a f**k.
"Tsktsk. Problema ba nito sa akin." Bulong ko. But the hell, the word, "We probably don't accept girls." Lol. Funny mo, lods. Ako ang masusunod, dahil ako ang batas. I don't even care who the hell he is.
"Mister Monreal. Stop it. Miss Shakespeare." Tiningnan niya ako. "Introduce yourself."
I flipped my hair. "Ashiana Allison Shakespeare, 16 years old." Naupo ako sa tabi ng isang lalaking nerd kagaya ng sabi ni Miss Donna.
"Hi." Nakangiting bati ko at saka yumuko pero ni isang sulyap manlang galing sa kanya ay wala akong natanggap. Umayos lamang ito ng upo at naglagay ng earphone sa dalawang tenga niya.
Hindi pa ba halatang ayaw niya sa distraction? Napairap na lang ako at hindi na nagsalita. I don't want to disturb him either.
Paano ba ako magkakaroon ng kaibigan dito? Napahugot na lang ako ng malalim na buntong hininga bago makinig sa sinasabi ni Miss Donna.
I'm not comfortable in those presences. Pakiramdaman ko ang daming matang nakatingin sa akin, 'di ko lang napapansin. Umakto akong hindi sila nararamdaman at pinabayaan na lang sila. Whatever they say. I'm just minding my own business.
Kung ayaw nila sa akin, then don't. I don't care about them either, I don't like them, too. They can't even clean their own little classroom. Funny, isn't?
Makalipas ang ilang minuto ay napahikab na lamang ako dala ng antok. First day ko pa lang pero wala na akong ganang magaral. God damn it.
Ilang lesson pa ang na-discuss bago mag-dismiss sa klase si Miss Donna.
"Okay. Class dismissed."
Thank's God. I have been waiting for this three little words for a long time. Ghad! Mabilis kong hinablot ang bag ko at saka nauna nang lumabas ng classroom.
Hindi ko na hinintay na lumabas iyong mga kaklase ko. Inayos ko ang pagkakabitbit ko sa bag ko at dumeretyo sa cafeteria. Napapagilid na lang ako kung minsan habang naglalakad sa dami ng studyanteng nagtatakbuhan sa hallway.
Is this a school?
I have never really experienced being able to go to a school but only in our house! Tsk.
"Ouch!" Daing ko ng matisod ako at bumagsak ako sa sahig. "What the hell?!" I murmured. With full of my strength tumayo ako at masamang pinukulan nang tingin iyong babaeng tumisod sa akin.
"Anong problema mo?! Bakit mo ako tinisod?!" Nakikita ko iyong mga studyanteng nagpipigil ng tawa at panay ang paghagikgik sa may gilid.
"Oh, well..." Napataas ang kaliwang kilay ko at tiningnan iyong babaeng tumisod sa akin. "You must be a transfery."
"Hindi siguro." Pangungutya ko. "Halata naman siguro sa'yong bago ako dito, 'di ba?" Tanga rin nito, ano?
"How dare you?!" Kumunot ang mga kilay nito at pinaningkitan ako ng mga mata. "Kilala mo ba ako?!"
"No. I'm not even interested to know you. Tss."
"Alam mo ba ang sinasabi mo, ha?!" Yes. Singhal niya sa akin at saka ako itinulak. "H'wag mo 'kong masagot-sagot ng ganyan at baka kung ano ang magawa ko sa'yo." Pagbabanta niya sa akin.
Ano ba ang problema niya? Wala naman akong ginagawa sa kanya. Tsktsk.
"Of course I know what I am saying. And you?! As if naman matatakot ako sa isang katulad mo." She chuckled. "I told you! Hindi ako interesadong makilala ka at lalong-lalo nang hindi rin ako interesado sa'yo."
Isang malutong na sampal ang natanggap ko mula sa kanya. May problema ba talaga 'to sa akin?! Napatagilid na lang ang ulo ko. Pakiramdaman ko ay pulang-pula ang mga pisngi ko dahil sa dulot niya. Sobrang init ng pisngi ko at pakiramdaman ko ay namamaga.
"Oh? Ano? Does it hurt? Tss." Tumawa siya. Nababaliw na yata ang papansin na 'to.
Napapikit na lang ako at napahawak sa pisngi ko. Dumudugo ang mga labi ko. "Tss. Not that bad." I whispered. Pinunasan ko ang labi ko at tiningnan siya. Taas ang dalawang kilay ko at napangisi. Mabuti na lang at may suot-suot siyang ID.
Diana Rose Morgan.
Morgan, huh? Tsktsk. H'wag ako.
Iniangat ko ang ulo ko sa kanya. "Do whatever you want. Say whatever you say. I don't care about you as well. Tsk." Tumalikod ako sa kanya na parang walang nangyari. Hindi ako patas kung gumanti.
Bahala siya sa buhay niya. Tss.
Dumeretyo ako sa may cafeteria at um-order ng pagkain. Isang sandwich at lemon juice lang ang binili ko bago ako dumeretyo sa may garden. I want a fresh air. Bahala na kung maligaw man ako sa napakalaking skwelahan na 'to.
Inilapag ko ang tray na hawak-hawak ko sa lamesang nasa harapan ko bago ako umupo. Preskong-presko ang hangin rito. Sobrang halatang magugustuhan ko talaga ang lugar na ito.
Napabuntog hininga na lang ako sa 'di ko malaman na dahilan bago nagsimulang lantakan ang binili ko. Hindi ako nagbreakfast kaninang umaga. Gutom ako pero wala talaga akong ganang gumain.
Inangat ko ang ulo ko mula sa pagkakayuko nang may naalala ako.
Diana Rose Morgan...
Yes. She is. Tsk. Unang pasok, sinagad.
"Hello?" Aly picked up the phone. "Who's this, Ma'am, Sir? Do you need anything?" She added.
"Yeah. I need anything." Malamig na tugon ko at tumawa. "Search something about this girl, Aly. Something I didn't know, of course, I just meet her... Well, some information about this little girl. Haha, bullshit."
"Okay. Okay. Send her name, and everything will be alright." She chuckled.
"Good." After sending Diana's name pinagpatuloy ko ang pagkain ko. Makikita na lang natin ang kalalabasan ng lahat, Diana Rose Morgan.
Sa oras talaga na ulitin niya pa ang ginawa niya sa akin. Tsktsk. Magkikita na kami sa impyerno. Tumayo ako sa kinauupuan ko at isinakbit ang bag ko. Bahagya pa akong nagunat-unat bago dumeretyo sa classroom.
*-*
Elle.