Çenem Rêzan'ın göğsüne yaslıyken ikimizde oldukça sessizdik. Uyuyup uyumadığını merak ettiğim için başımı kaldırıp yüzüne baktım.
Sessiz ve düşünceli bir şekilde tavana bakarken, gözleri bana değdi. Parmaklarım gömleğinin üzerinden teninde gezinirken oturur pozisyona geldim.
''Düşünme artık Rêzan.'' diye mırıldandım avuçlarımı onun yüzüne yaslayarak, ''Biliyorum kolay bir şey değil lakin ölenle ölünmez.''
Bakışlarım usulca boş duran karnıma kaydı, ölenle ölünseydi bende zaten çoktan ölmüş olurdum. Bebeğimi kaybedeli saatler olmuştu ve hala onun yokluğuna alışamamıştım.
Ara sıra sürekli karnıma bakıyor bazense elimi yaslayıp tekme bekliyordum. Bütün beklentilerim olumsuz oluyordu.
İç çekerek sessizce yatan kocama baktım, bana baktığını görünce başımı iki yana salladım. Babasının öle
