Bu öpücüğe bir hayal gibi kendimi kaptırdım ama bu bir hayal değil gerçekti. Rêzan şu anda karşımdaydı, biz odamızdaydık o ise beni öpüyordu.
Issız çöllerde susamışçasına…
Gözlerimi kapatıp kendimi bir kaç saniyede olsa anın içine bırakmaya karar verdim fakat bu yaptığımız ne kadar doğruydu?
Henüz öpüşmek için çok erken değil miydi? Hızlı gidiyorduk, hemde çok hızlı… Buna bir son karar vermeye çalıştım, onu ittirmeye çalıştım fakat tüm gücümü kaybetmiş gibi hissizleşti kollarım.
Fark etmeden onun alt dudağını dudaklarımın arasına almaya çalıştım. Yaptığım hareket onun dudaklarının kıvrılmasına sebep olurken benim ise kaşlarımın çatılmasına sebep oldu.
Kollarının arasından kaçarak ondan uzaklaştım. Nefes nefese ona bakarken, onunda benden bir farkı olmadığını gördüm.
Nefes nefese
