İlk müdahaleyi yapan ben oldum, hastanın nabzı atmamaya başladığında onu yaşatmak için elimden geleni yaptım. Önce kalp masajını devreye sokmuştum fakat nabzı hiç bir şekilde atmayınca müdahalemi derinleştirdim.
Herkesin içindeyken bir riski göze aldım, bu riski göze alırken hastayı yaşatmak için elimden geleni yapacağımdan oldukça emindim.
Kalp masajı işe yaramadığı için herkesin gözü önünde hastanın göğüs kafesini açmak zorunda kaldım. Ambulans siren sesleri her ne kadar yakından geliyor olsa bile onların gecikmesi durumunda hastayı kaybedebilirdik.
Bu sırada hamile olan eşle bile ilgilenmek zorundaydım, herhangi bir kanaması yoktu yüzünde ufak tefek çizikler ve vücudunda morluklar vardı. Eşi için fazlasıyla korktuğu için bir yandan onu sakinleştirmeye çalıştım.
Hastanın göğüs kafe
