Mysteries of Tomorrow

Chapter 18

Kath's POV

"hoy tsansing ka ah!" sabi ko sabay hampas sa braso niya. kunwari naiinis pero nagustuhan naman aguyyyyy

"stop pretending that you didn't like it" he said with teasing voice, I rolled my eyes at hindi nalang siya pinansin. landian habang wala si kuya pa ang nais.

"landi mo" sabi ko sa kanya kaya naman tumawa siya. mag sasalita pa sana siya nang marinig namin ang pag bukas ng pinto. nandito na pala si kuya.

"finally found it, tara na" sabi niya atsaka umupo sa passenger seat.

"burara ka kase" parinig ko sa kanya kaya tinignan niya ko ng masama. I pretend to zip my mouth and smiled at him. lumingon na siya sa harap at umalis na kami.

hinatid namin si Dylan sa condo niya. we're now in front of his condo, ha brings back memories. nandito na pala si Tyler at mukhang naiinis, masyado yata kaming natagalan.

"tagal niyo naman! wala namang traffic" inis na sabi niya.

"blame him, burara kasi siya" turo ko kay kuya. tinignan niya ulit ako ng masama. siya pa galit eh totoo naman!

tinulungan ni Tyler na makaakyat si Dylan sa floor niya kaya hinintay pa namin siya. nang maka baba siya ay umalis na kami. pauwi na kami tahimik lang kami at walang nag sasalit. at si Tyler naman dito ay mukhang tanga, parang batang galit. hindi naman siya nag hintay ng matagal eh!

nang maka uwi kami ay nag punta kaagad kami sa sari-sarili naming kwarto para mag bihis bago mag dinner. maya maya lang ay tinawag na kami para mag dinner dahil naka uwi na sila mommy.

"oh come, lets eat" sabi ni lola pag dating namin sa dining room. si lolo ang nasa gitna at mukhang walang pakealam sa paligid niya, si mommy naman ay nasa kanan niya at sa kaliwa naman si lola. tumabi ako sa tabi ni lola habang si Kuya at Tyler naman ay tumabi kay mommy.

"how are you guys? ang dinig ko ay dalawa ang laro niyo ngayon. hindi ba kayo napagod?" tanong ni lola nang makaupo kami.

"pagod po muscle ko lola" sabi ni Tyler at nag flex pa ng 'muscle' niya.

"isang laro lang kaya ang nilaro mo" pang iinis ko sa kanya. tumingin siya sakin at nilabasan ko lang siya ng dila.

tahimik kaming kumakain nang mag salita si mommy. "we have something to tell you." anunsyo ni mommy. nag tinginan lang kaming tatlo nila Tyler nag tataka kung ano ang sasabihin nila.

"what is it" si kuya ang nag tanong.

"we've decided that you will study abroad for college" sabi naman ni lolo na tumigil sa pag kain at tumingin sa amin.

nag tinginan kaming tatlo. study abroad? why? the last time I checked ay okay na ang sakit ko at pwede na kong mamuhay ng normal kaya wala nang iba pang rason para umalis kami ng pinas. and I don't want to leave. and by the look of the both of them they also don't want it. ayokong malayo sa mga kaibigan ko at lalong lalo na kay Dylan.

"what? why?" pilit na kalmadong tanong ni kuya. si Tyler naman ay hindi maipinta ang mukha, pero halatang ayaw niya din ng ideyang umalis kami ng bansa para mag aral.

"as an heir, kailangan niyo ng mas magandang edukasyon. at ang may pinaka magandang edukasyon ay ang mga matataas na paaralan sa ibang bansa. and I know that you guys can study at high prestigious universities in states." maka hulugang sabi lolo.

tumingin ako sa pinsan at kapatid ko. hindi na sila kumibo at naka yuko lang sila. it's obvious that they don't want that, ako din naman ay ayaw kong umalis ng bansa. and I don't wanna be an heir in the first place, piling ko ay hindi ko kayang gawin ang mga ginagawa nila mommy ngayon. I feel like I will fail as an heir.

"magaganda din naman ang edukasyon ng mga universities dito sa pilipinas. we don't need to go abroad just to study" mahinang sabi ni Tyler ngunit hindi pa din niya tinataas ang ulo niya.

"ano ka ba naman Ferdie wag niyo silang madaliin, matagal pa naman yon. let's stop talking about this and eat dinner peacefully. " sabi ni lola. mag sasalita pa sana si lolo pero tinignan siya ni lolo at mukhang natakot yata si lolo kaya tinuloy nalang niya ang pagkain niya. under din tong si lolo eh!

tumuloy kami sa pagkain. kung kanina ay tahimik kami in a good way, ngayon naman kabaliktaran non ang katahimikan ngayon. mukhang masamang ang loob ng dalawa, ako naman ay pilit kong iniintindi ang rason nila kng bakit nila kami pag-aaralin sa ibang bansa.

naunang natapos kumain ang dalawa. dahil sa mabagal akong kumain kaya ako ang naiwan dito kasama sila lola. as much as possible gusto kong iwasan na pag usapan namin ang tungkol sa pinag usapan namin kanina dahil hindi ko alam ang isasagot ko kung sakaling tanungin nila ako tungkol doon.

"Kath, what do you think about studying abroad?" tanong ni lolo. ayan na nga ba ang sinasabi ko eh, hindi ko alam ang isasagot ko. I don't wanna talk but it's rude if I ignore him. bahala na!

"you can be honest with us, dahil kung ayaw niyo ay hindi namin kayo pipilitin. you know we just want the best for you guys. you can tell us your plan after your graduation" sabi ni mommy. i actually want to be a model. bata palang ako ay yun na ang gusto ko, at first akala ko ay hindi ko siya pwedeng magawa, but you never know unless you try diba?

"the idea is great and also your reason..... but I don't wanna be away from my friends, at ayoko ding mag manage ng company natin. alam ko na si kuya ang mag mamanage non, so I want to have the profession that I like." maka totohanan kong sabi.

"which is?"

"modelling. pero pwede din naman akong mag aral ng business marketing para maging kanang kamay ni kuya kapag siya na ang nag manage ng business natin. plus, I don't think I will have a hard time studyinng marketing naman." pag papaliwanag ko. nang tignan ko sila ay nag tinginan silang tatlo.

"we'll all talk about it kapag buo na tayo, okay? now go to your room and rest" sabi ni lola kaya tumango ako at nag punta ng kwarto ko.

I don't think they will oppose the idea though. one think that I love about them is that they are supportive. sa una mag-aalinlangan muna sila syempre, they will think about whether I will be happy happy or not, if I'll be okay or not. but once they agree, they will support me 100% tulad nong umamin ako sa kanila na may relasyon kami ni Dylan.

kinabukasan ay isang demonyo nanaman ang gumising sa akin. masyado siyang excited dahil championship na ngayon. and yes ang demonyo pong tinutukoy ko ay ang pinsan kong si Tyler. siya ang demonyong gwapo kong pinsan. my number 1 basher and hater.

inis akong tumayo at padabog na nag punta sa banyo para gumayak. I just wore a high-waist ripped jeans and a purple crop top with a pair of shoes.

lumabas na akong ng kwarto ko at naka salubong si Tyler, nag irapan kami na para bang magka-away at bumaba na. nang makarating kami sa dining room ay hindi ko nakita si mommy. maaga siguro siyang umalis.

pagkatapos naming kumain ay umalis kaagad kami dahil medyo late na. mamayang hapon pa naman kasi ang game nila kaya okay lang na malate kami. ngayon din pala ang last performance namin, para sa congratulatory party. party for all the participants whether they won or not.

pag dating sa school ay dumiretso kaagad ako sa music room dahil mag papractice pa kami. isang kanta lang naman ang kakantahin namin dahil baka gabihin kami. ngayon din kasi ang uwi ng mga taga ibang academy kaya hindi dapat kami gabihin.

11 am na nang matapos kami kaya napag desisyonan namin na manood nalang. kasama ko ngayon si Sofia dahil siya lang naman ang kasama ko simula pa kanina. nasaan kaya sila Gela? text ko nga sila.

Kathqt: psst, nasan kayo?

nang isend ko yon ay naka tanggap kaagad ako ng reply mula sa kanya

Gelaaaa: we're here sa gym ng volleyball. inaya kasi kami ni Shawn na manood ng championship ng girl niya.

Gelaaaa: punta daw kayo here kung tapos na kayong mag practice.

pansin ko lang, habang patagal ng patagal ay parang nagiging conyo na tong babaeng toh. sa LaSalle ba siya mag-cocollege?

Kathqt: okii, otw

"dun daw sa volleyball. nag aya daw si Shawn na panoorin yung hampionship ng bebe niya" sabi ko kay Sofia at binalik ang cellphone ko sa maliit kong bag. tinanguan nalang ako ni Sofia at naglakad na kami papunta sa gym ng volleyball.

nang makarating kami ay inikot ko ang mga mata ko para hanapin sila. nahirapan kaming hanapin sila dahil sa dami ng tao pero buti nalang ay nakita ko sila dun sa dati naming pwesto.

"oh, buti naka habol kayo. malapit nang matapos ang laro" bungad sa amin ni Ethan. tuminginako sa score board at nakitang 2-2 ang set. kapag napanalo ng isangteam ang set na ito ay sila na ang panalo.

spike don spike dito, receive diyan recieve dito. yan ang nangyari sa laro. sobrang dikit ng laban at halos hindi mo na mahulaan kung sino ang mananalo, pero sa huli ay ang Dark Slive ang nanalo.

nag hiyawan ang lahat ng taga Dark Slive at ang ibang boto sa kanila.

habang kami naman nanghinayang kami dahil natalo ang team na chini-cheer namin, pero syempre ay pumalakpak pa in kami because it was a great game at para na din sa nanalong team.

nang tignan ko ang mga mukha ng players ng Amber Ora ay halata ang lungkot nila, lalo na si Daisy. rinig ko ay graduating na din siya, kaya siguro ay mas matindi ang lungkot niya dahil sa last year niya ng high school ay hindi sila nanalo. pero nang makipag shake hands siya sa mga kalaban niya ay ngumiti siya ng malaki.

pagkatapos nilang makipag kamay ay biglang nawala sa tabi namin si Shawn. nang inikot namin ang paligid ay nakita namin siya kasama si Daisy. hindi na namin siya tinawag dahil ayaw naming masira ang moment nila,kaya nag punta nalang kami sa cafeteria para mag lunch.

"sayang hindi sila nanalo" nang hihinayang na sabi ni Liam.

"oo nga eh, but atleast it was a great game" sabi naman ni Shai.

"nga pala Dylan, pwede ka daw ba mag laro?"tanong ni Ethan kay Dylan. tumingin ako sa kaniya na katabi ko lang.

"oo, dumaan ako sa clinic kanina at sabi naman ng nurse doon ay pwede akong mag laro. sa last quarter nga lang" sagot niya. buti nalang ay hindi sa buong game, baka kasi mas lumala ang lagay ng paa niya kapag nag laro siya ng buong game.

"mapapagod nanaman ang mga muscle ko nito" sabi ni Tyler at flinex nanaman ang ang muscle kuno niya. hay nako

"anong muscle? asan? hindi ko makita" mapanlokong sabi ni Liam at kunwaring tumitingis sa kung saang bahagi ng katawan ni Tyler. sinapok tuloy siya.

"kuya sinabi niyo na ba sa kanila?" pabulong kong sabi kay kuya para hindi marinig ng iba.

tumingin siya sa akin at umiling. tinignan ko si Tyler at mukhang narinig niya ang sinabi ko kay kuya, magkatabi lang kasi sila.

"ano yang tinginan niyo ha?" tanong ni Liam habang naniningkit ang mata, tumingin tuloy sa amin ang iba. ang ingay talaga nito kahit kailan.

"ah wala, pinaalala lang nila yung gamot ko" pag sisinungaling ko. buti naman ay bumenta yon sa kanila kaya naman hindi na sila nag tanong pa. gaya ng sabi ko ay ininom ko na ang gamot ko.

nang matapos kaming kumain ay nag punta muna kami sa rooftop para mag palipas ng oras dahil mamaya pa ang laro ng boys. naka higa ngayon si Dylan sa hita ko, mag papahinga daw muna siya para madami siyang energy mamaya.

inaayos at hinihimas ko ang buhok niya, habang siya naman ay nakapikit ang mga mata. mukhang natutulog yata, dahil bwisit ako ay hindi ko siya hahayaang makatulog ng mahimbing mweheheh. kinurot ko ang pisngi at ilong niya, nakita ko namang napakunot ang noo niya nang gawin ko yon kaya tumawa ako ng mahina.

iminulat niya ang mga mata niya "stop that or else.." huminto siya sa or else.

"or else what? you can't do anything to me" pag hahamon ko sa kanya.

"or else.... I'll kiss you" mahina niyang sabi. naramdaman ko naman ang pag init ng mukha ko nang sabihin niya iyon. tumawa naman siya nang makita niya ang mukha ko.

"now you look like a tomato" sabi niya habang tumatawa pa.

naramdaman ko naman na may mga matang naka tingin sa amin ngayon kaya tumingin ako sa gawi ng mga kaibigan namin. at tama nga ako, naka tingin nga sila sa amin.

"aruhh ang sweet, masyado ko nang nararamdaman na single ako" sarkastikong sabi ni Shai.

"gaga, kala ko ba may nilalandi ka?" tanong ni Ella kay Shai na may kasamang hampas.

"shonga landi lang yon" maarteng sabi ni Shai.

nag palipas pa kami ng onting oras at bumaba na kami nang malapit nang magsimula ang laro nila. ang makakalaban nila ay ang Silver Blam, sana naman ay hindi na mangyari ang nangyari kahapon na may napatid. dumating na din si Shawn at pinaupo niya sa tabi namin si Daisy, nakipag kilala kami sa kanya and as expected mabait siya.

nag simula na ang laro, una palang ay mainit na kaagad ang laban. halos walang maka score dahil sa sobrang ganda ng depensa ng dalawang team. lahat kami ay kinakabahan dahil championship na ito.

"I hope they win" mahinang sabi ni Daisy pero narinig ko iyon.

"oo nga" sabi ko naman kaya lumingon siya sa akin. ngumiti siya sa akin at ngmuti ako pabalik. sabay kaming lumingon sa court at tinuloy ang panonood.

todo cheer ang lahat. pati ang ibang taga school ay nag chicheer na din. sa tingin ko ay basketball ang pinaka inaabangan na laro dito sa sports fest kaya madaming nanonood tuwing may laro.

nang mag last quarter ay pinasok na si Dylan. mas lalong lumakas ang hiyawan dahil don, sikat niya noh? sana all char. nag simula na ang last qurter at mas lamang ng isa ang Silver Blam, kaya mas lalo kaming na-thrill sa laro. I never thought I would have fun watching a basketball game.

ipinasa ni Kuya ang bola kay Dylan at nasalo naman niya ito. kinakabahan ako dahil baka mapatid nanaman siya, at pag napatid siya ay hindi na siya makakapag laro sa game na ito at mas lalong lalala ang kondisyon ng paa niya. fortunately, hindi iyon nangyari at na-shoot niya ang bola kaya sila na ang lamang ngayon.

malapit nang matapos ang time at lumamang nanaman ang Silver Blam. the tension was insane. nag aassume na ang kabilang team na sila nayung mananalo, pero we believe that the boys of Golden Dawn can do it. hindi sila mag papatalo.

pinasa ni Shawn ang bola kay Frank na player din nila at pinasa naman ni Frank kay Dylan ang bola. iniwasan ni Dylan ang mga humaharang sa kanya, and he shoot the last ball right before the buzzer. parang nag slow-mo ang lahat, onti-onti pumasok sa ring ang bola at nang mag buzzer ay nag sigawan ang lahat. nang tignan namin ang score board ay nanalo ang Golden Dawn!

"omygosh! we won!" sabay naming sigaw ni Ella. we are so happy. we looked at the boys and they look so happy, they throw Dylan trough the air.

"woohh! GO GDA! GO GDA!" pag cheer namin.

bumaba kaming mga girls para batiin ang boys. tapos nang mag kamayan ang dalawang team kaya pwede na kaming bumaba. nang makababa kami ay nagulat ako nang salubungin ako ni Dylan ng yakap.

"we won. you were my inspiration" bulong niya sa akin. yumakap ako pabalik sa kanya. bumulong din ako sa kanya "you did great.... my love"

_____________________________________________________

^_^