17.Cihangir Ağa'nın Öfkesi

1009 Words

Kendime konduracağım en son şey namusumdur onada laf ettirmem.Yaşadığım şeyler hiç yilip yutulacak şeyler değildi.Civan kolumdan tutup gitmemi engelemeye çalışıyordu ama ben bir daha o konağa adımımı atmam.Sinirle kolumu tutan Civan'a attığım tokatla konuştum. "Sen adam olup arkamda dursaydın bugün bunları yaşamazdım Civan!" Diyerek hemen orayı terk edip eve döndüm. *** Mihriban'ın bana attığı tokat ile elimi yanağıma atarak sinirle konağa doğru hızlıca adımladım.Konak kapısında duran anam ile Berfin'e doğru gidip elimi Berfin'in koluna hızlıca atıp arabaya doğru sürükleyerek götürdüm. "Civan bırak beni!!" Arkamdan bağıran anam. "Oğlum kızı nereye götürüyorsun!?" "Ait olduğu yere ana karışma sen işime!!" "Civan ne olursun bırak kolumu canımı acıtıyorsun!" "Oğlum nereye götürüyors

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD