SUNSET
Mabilis na lumipas ang mga araw. Malapit na rin umuwi ang magulang ko dahil sa fast recovery ni nanay. Ayon kay tatay ay hindi raw ito pinapabayaan ng mga doctor at talagang todo alaga sila sa nanay ko.
Nakausap ko na rin si nanay sa pamamagitan ng video call. Makikita ang sigla sa mukha nito habang kausap ko. Sobrang saya ko dahil nagagawa ng ngumiti nito ng walang iniinda. Kung masaya ako, paano pa kaya si tatay.
Malalim akong bumuntong-hininga habang nakatingin sa labas mula dito sa wall glass sa silid ni Reece. Araw ngayon ng Linggo at pinasya kong dito muna mag-stay dahil masyado akong kinakain ng kalungkutan sa unit ko. Gusto ko ng kausap para kahit paano ay maokupa kahit sandali ang isipan ko.
“What are you thinking, Sun-Sun?” Reece asked.
Pinasadahan ko ng daliri ko
