Kabanata 6
1242 Words
Khalila
Hindi ko na naman napigilan ang pag-ikot ng mga mata ko nang madama ko ang paglapit ni Kalyl sa amin ni Halley habang nasa kwadra kami. Halley is busy preparing the horse we're going to ride. Habang si Kalyl ay halatang kagiging lamang at may bitbit pang tasa ng kape.
"Moo is a little aggressive. You wouldn't wanna use her," Kalyl warned us.
Sandaling tumingin sa akin si Halley. "I think she can handle it. Gusto naman siya ng kabayo at ito ang pinakakursunada niya."
Kalyl smirked before he sipped on his coffee. Nang matapos humigop ay pinasadahan niya ng dulo ng kanyang dila ang kanyang maninipis na mga labi. Ngayon ko lamang napansing mas makapal nang kaunti ang ibaba kaysa sa itaas niyang labi. The unevenness made his smiles look dangerously sexy.
I hate my brain.
"So besides being a realtor, you think you can be an equestrian, too huh?" he asked with a hint of a tease.
Umarko ang aking kilay. "What about you? Aside from being an asshole, you think you can be a b***h, too?"
He scoffed and placed his mug on top of a wooden crate. Mayamaya ay sinuklay niya ng kanyang mga daliri ang kanyang buhok habang mapanganib na nakangisi sa akin.
"Internationally renowned painter, lawyer, psychologist, billionaire, potter. . . " Khalil licked his lips sexily. "I am a whole lot more than just a b***h who always has something to say."
Naningkit ang aking mga mata sa inis. Why is this guy so good at pressing my button? Ipinanganak ba 'to para bwisitin ako? I thought kuya Konnar's unending problem with smaller bills was the worst thing I'd face in this life. May mas nakakainis pa pala. Ang lintik na lalakeng kung makahigop ngayon ng kape ay para bang hindi ako nagngingitngit sa galit.
"Kalyl, huwag mong pikunin parang awa," pakiusap ni Halley.
Umismid si Kalyl. "Napikon ka? Bilis naman."
My teeth gritted. Ang lintik na ito?!
Kalyl faked a sigh. "Why, Khalila? Do you always have something to say, hmm?"
Kumuyom na nang tuluyan ang aking mga kamao ngunit pinilit kong ikalma ang aking sarili. "I have a mouth for a reason. You see these?" I pointed my lips. "Hindi lang 'to pang-blow job, gago."
Halley groaned. Namula ang mukha na tila biglang nahiya sa aking sinabi habang natawa naman si Kalyl. Sa takot yata ni Halley na madagdagan ko pa ang huli kong sinabi ay hinatak niya na ang kabayo palabas saka niya ako pinasunod.
"Huwag mo nang patulan. Mas natutuwa lang kung nakikitang napipikon ka," he reminded.
Umirap ako at sumampa na lamang sa kabayo. Sa inis ko ay pinatakbo ko kaagad kahit hindi ko pa gaanong gamay.
It was a huge mistake. The horse went wild and started running around in circles aggressively. Nataranta naman si Halley at pilit sinubukang habulin ang tali ng kabayo ngunit lalo lamang naging agresibo ang kabayo. Nang magawa niyang hawakan ulit ang tali para mahatak ang kabayo ay muntik na siyang masipa.
"Let go!" Kalyl shouted.
Halley looked at me worriedly. Nang muntik siyang makaladkad ng kabayo ay wala na siyang choice kun'di ang bitiwan ang tali.
My heart pounced wildly inside my chest as the white stallion horse started running away. Sinubukan kong patigilin ngunit masyado nang agresibo kaya kahit anong gawin ko ay ayaw huminto sa pagtakbo.
I got scared. So scared, lalo na nang makita kong hinabol ako ni Kalyl habang sakay siya ng itim na kabayo. Mabilis ang patakbo niya habang nasa akin ang tutok ng madilim na mga mata. He looked feral, as if once I get off of this horse, he's going to beat the hell out of me for causing him trouble.
Binilisan niya lalo ang patakbo sa kabayong itim. Nang maabutan ang kabayong sinasakyan ko ay iniabot niya ang isa niyang kamay sa akin.
"Grab my hand!" he shouted.
My eyes widened. "What?! No!"
"Just f*****g grab it, Khalila!" nanggigigil na niyang sigaw. Siguro ay kung pwede lang akong matusta sa talim ng tingin niya ngayon sa akin, kanina pa ako nagliyab.
I pursed my lips and held my breath. Pilit kong iniabot ang kamay ko, ngunit sa paghila niya sa akin ay nagsalpukan ang dalawang kabayo.
Kalyl lost his balance and fell from his horse, at sa kanyang pagbagsak ay nagawa niya akong hilahin kaya sumama ang katawan ko sa pagbagsak niya.
It all happened so fast. His strong arms wrapped around my waist while one of his hands held the back of my head as if protecting me, and with the way his arm locked around me as if he'd rather skin his elbows than let me get hurt, I felt. . . safe as we fall. Hindi ko maintindihan kung bakit ganoon ang naging pakiramdam ko, at hindi ko rin handang alamin pa.
Nagpagulong-gulong kami sa lupa habang papalayo ang dalawang kabayo, at nang tumigil ang mga katawan namin sa paggulong, halos mabingi ako sa lakas ng kabog ng dibdib ko dahil nakapaibabaw ang katawan ko sa kanya at halos isang pulgada na lamang ang layo ng aming mga labi sa isa't isa.
Kalyl groaned in pain. Nang magmulat ay tumalim ang titig niya sa akin habang nakaigting ang panga na tila abot-langit ang galit niya sa akin. Hindi ko naman siya masisisi. I almost got the both of us killed because of my reckless actions earlier.
"I f*****g warned you," asik niya bago itinayo ang sarili kasama ako.
Tinamaan ako ng hiya at kaagad na iniwas ang aking tingin. Hindi ako kumibo kahit na natapakan ang pride ko. Tinalikuran ko lamang siya't akma na sanang hahakbang patungo kay Halley na naiwan sa malayo, ngunit nang madama ko ang kirot sa aking paa ay muntik na akong bumagsak.
"You sprained your ankle," he said in an annoyed way as he caught me to prevent me from falling.
Matalim ko siyang tiningnan. "Ginusto ko bang magwala ang kabayo mo at ma-sprain ako?"
Napailing siya na tila naaasar. "You already ruined my morning. Might as well lower your goddamn pride, Ducani bago ako tuluyang mawalan ng pasensya sa'yo." Nagtungo siya sa aking harap saka bahagyang yumuko. Mayamaya ay tinapik niya ang kanyang balikat. "Sakay."
Uminit ang aking pisngi at nagwala ang dibdib ko. "No way."
"Tanginang pride 'yan," inis niyang bulong sa sarili bago humarap sa akin saka ako biglang pinasan na parang sako ng bigas.
Napatili ako sa gulat at sinuntok ang kanyang likod dahil naka-shorts lang ako at alam kong halos sumilip na ang gilid ng pang-upo ko dahil sa itsura ko ngayon. I can't let him have a glimpse of my but cheeks! I've already put myself in a terrible situation today, hindi ko na kayang hayaang madagdagan pa ang kahihiyan ko!
"Put me down!" I shouted.
"Shut the f**k up. I'm trying to help you. Huwag mo nang basagin ear drums ko, utang na loob," pikon na pikon niyang sabi bago naglakad.
I gritted my teeth. "I said put me down!"
Huminto siya sa paghakbang. "Tatahimik ka ba o hahalikan pa kita para lang tumigil ka sa kakasigaw?"
My cheeks burned as I ran out of courage to respond. Tila nag-malfunction bigla ang isip ko at nawalan ng kakayahang umisip ng tamang sagot sa kanyang tanong.
Umismid siya. "Next time, moan. I might consider your demands if that's what you'll do instead."
Tuluyang namulang parang kamatis ang aking mukha habang ang puso ko ay nagwala nang husto.
This f*****g pervert!
- Writer
