Kabanata 8

1066 Words
Khalila Kalyl had fever for three days. Dahil wala naman siyang ibang kasama at ayaw ring magpadala sa ospital ay hindi rin ako basta lamang nakaalis sa farmhouse. I had to nurse him until he felt better, and when the motherfucker finally managed to get on his feet again, the first thing he did is open his cans of paint. Naiinis kong itiniklop ang aking mga braso sa tapat ng aking dibdib. My brow instantly shot up when Kalyl glanced at me before he continued what he is doing inside his studio. "Baka pwedeng magpagaling ka muna nang husto nang makaalis na rin ako rito?" naiirita kong sabi. "Nah, you aren't allowed to leave until I finish my painting." He pointed me using his paintbrush. "You owe me, remember?" He smirked. "Unless wala kang isang salita, hmm?" My eyes squinted at him. This man just all the cheat sheets about how to annoy me. Bumuntonghininga ako nang ngumisi siya, tila alam na nakapuntos na naman siya dahil nabwisit ako. "Fine. Let's get this over with. What do you want me to do?" Tumayo siya at dinampot ang kulay kahel na silk cloth. Mayamaya ay ibinato niya iyon sa akin. Nang masalo ko ay itinuro niya ang kulay pulang Victorian couch na nasa harap ng malaking salaming bintana. "Take off your clothes and sit over there," tahasan niyang sabi. My cheeks burned and my eyes blinked. "What did you just say?" Dinampot niya ang tasa ng kape at sandaling humigop. "I'm pretty sure you aren't deaf, Khalila Ducani." My teeth gritted. Bakit ba nakaiirita kapag siya ang tumatawag sa akin ng buo kong pangalan? Naaalibadbaran ako! I tried to compose myself. "And why would I even let you see my body, hmm?" "Because I wanna paint you with only that silk cloth covering you. Why? Afraid I'd see you lusting over me while I turn you into a masterpiece?" May kayabangan sa malumanay niyang tinig. Maya-maya ay ngumisi siya, tila nang-aasar. "But if you're not that confident then just tell me. Not everyone is capable of being professional, you know." I gritted my teeth. Halos panggigilan ko rin ang telang hawak. Now what? Ako pa ang hindi kayang maging propesyunal?! My ego got so pressed that I ended up stripping my clothes right in front of him. I hate how he watched me with his darkened eyes as if his eyes were being blessed yet he doesn't want to admit it. He followed my every move like a lion waiting for its prey to show a single sign of vulnerability, and I hate that the more he watches my movements, the more it's getting harder for me to control my heart. Tumaas ang aking kilay. "Enjoying what you're seeing, huh?" Kalyl flashed a meaningful smirk. "You got a nice body. Sadly I don't f**k my subjects." "As if I'd ever sleep with you?" Mas naging mapang-asar ang kanyang ngisi bago niya itinuro ang couch. "Just sit, Ducani." Umikot ang aking mga mata. Nang makaupo ako ay tinakpan ko ang maseselang bahagi ng aking katawan gamit ang silk cloth. Sumimsim naman siya ng kape bago naglakad palapit sa akin. I didn't understand why my throat suddenly dried the moment Kalyl stood right in front of me. Ang kanyang mga mata ay nasa aking mukha ang tutok, at nang ikalso niya ang kanyang mga balad sa backrest ng couch saka siya bahagyang yumuko, halos mahigit ko ang aking paghinga habang nagiging mabilis ang t***k ng aking puso. "I'm gonna touch you only to fix your pose," he said. Lumunok ako at umiwas na lamang ng tingin ngunit hinuli niya ang aking baba at muli akong pinatitig sa kanyang mapungay na mga mata. Those eyes. . . How could it hint danger but offer warmth at the same time? "Keep your eyes on me while I paint you, understood?" malumanay, ngunit naroroon ang awtoridad. For the first time in my life, I found myself becoming a good girl as if Kalyl put me under a spell without me realizing. Huli na bago ko napagtanto kung papaano ako tumugon sa kanyang utos, at huli na rin upang maitago ko ang epekto sa akin ng paghawak niya sa ilang bahagi ng aking katawan. Kalyl made me cross my legs. Isinangkal niya rin ang aking kanang siko sa armrest ng couch saka niya inanggulo ang aking ulo upang sumandal sa aking kamay. My other hand laid on the space next to where I am seated, while the silk cloth cover my right shoulder, my breasts, and the left side of my hips. Maging ang buhok ko ay bahagya niyang ginulo, at sa bawat hagod ng kanyang mga daliri sa aking ulo ay nahihigit ko ang aking hininga. How could his simple touch make the sensitive flesh between my thighs react even when he isn't directly touching it? Why am I feeling tingles under my skin as if my body is begging for him to explore every inch of it? Muling nagtama ang aming mga tingin. "Your n*****s are poking the cloth." Makahulugan siyang ngumisi bago bahagyang yumuko upang bumulong sa aking tainga. Halos mapakuyom naman ako sa tela nang maramdaman ang mainit at mabango niyang hiningang humaplos sa aking balat. "Look who's turned on now, hmm?" Gusto ko siyang sapakin dahil sa kanyang sinabi ngunit tila nakulong ako sa sarili kong katawan at nawalan ng kakayahang kumilos. Pumungay ang aking mga mata nang itulak niya ang ilang hibla ng aking buhok patungo sa likod ng aking tainga bago siya humugot ng matalim na hininga. He then stood up straight and slowly lifted his shirt while staring intently into my eyes; his orbs flickered with desire as if he's feeling the heat that's burning me right now. "W-What are you doing?" I asked after he threw his shirt on the carpeted floor, his toned upper body blessed my eyes in a sinful way. "Setting the proper mood." Naupo siya sa kanyang stool at inianggulo ang canvas upang maayos niya akong makita. Mayamaya ay nag-play siya ng senswal na awitin bago niya kinagat ang kanyang paintbrush habang nakatitig sa akin. He put more paint on his palette, and when his eyes met mine once more, Kalyl's lip curled a dangerous smirk that sent shivers down my spine. "Good girl, Khalila." He inhaled a sharp breath. "Now squeeze your left boob for me . . ."
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD