Chapter 43
Still remains
Nakiusap ako kay Calix na doon muna ako sa bahay nila titira. I just find it really hard to stay at my own house. Para ba kasing bawat sulok ng bahay na iyon ay nakatatak na si Apxfel.
Hindi sa ayaw ko siyang isipin. Dahil sino ba ang niloloko ko? Araw araw ko siyang naiisip. Araw araw gusto ko siyang isipin... At araw araw din akong nasasaktan.
I just wanted to take a break.
Lagi akong pumapasok sa eskuwela. Papasok ako tapos uuwi na rin agad. Pag wala namang pasok, nakahiga lang ako sa kama magdamag. Nakahiga, nakatingin sa kawalan, nag uubos ng luha. Ganoon. Lagi laging ganoon.
Hindi rin ako nakikipag-usap sa kahit kahit na kanino sa school. Maliban sa guro naming nagtatanong pag recitation. Buti rin na hindi na ako ginugulo ni Michelle at ng mga kaibigan
