Chapter 44
DUSTIN “HI FAYANG MAKULIT.” I greeted Faye the moment Smiley and I got inside of their house. Isang nakakahawang ngiti naman ang ibinalik nito sa akin at sumisigaw pa. Ang cute talaga ng bata na ito! Bukod doon, kahit kagagaling lang niya sa sakit ay masigla na ulit siya at hindi na matamlay. Kumakain na din siya ulit ng maayos at magana. “Dada! Dada!” she keeps on calling me while stretching her arms to like she wants me to pick her up. And since I want to hug her too, I immediately pick her up from her crib and hug her so tight. “I miss you, baby…” malambing kong usal dito. “You saw each other earlier, Scoldy,” Napatingin ako kay Cai nang marinig ko ang sinabi niya iyon pati na kay Cheska na tumawa bigla. “Kahit pa, ikaw nga namimiss ko kahit kakakita lang natin sa kotse e, si Fa
- Writer
