DENİZ

18

Derin bir nefes alıp okuduğum defterin kapağını kapattım. Bu böyle olmayacaktı, her seferinde dönüp dolaşıp buraya yazdıklarıma ya da onun bana yazdıklarına dönemezdim. O, benden gitmryi seçmişti. Tüm anılarımızı ve tüm sözlerimizi geride bırakmayı, unutmayı. Şimdi onu bırakmazsam ne ben ne de o mutlu olmayacaktık. Ama... Ben onu özlüyorum,ya o da beni özlüyorsa?

Özleseydi arardı ya hani, ya o da benim gibi diyip duruyorsa?

Derin bir iç çekip kapıdan çıktım. Hayır, bana bunu yapmasına izin vermeyecektim kendime bunu yapmayacaktım.

Benden giden oydu, gideni döndüremezdim. Madem Bir daha aramamı istemiyordu bende aramazdım sormazdım aynı onun yaptığını yapardım.

Yapardım değil mi gerçekten bunu başarabilir miydim ona dokunmadan kokusunu duymadan gözlerine bakmadan kalan ömrümü geçirebilir miydim?

3 yılı devirmiştik beraber. Eğer birkaç hafta daha bekleseydi 3. Yılımızı dolduracaktık hatta.

3 koca birlikte geçirdiğimiz yıl öncesi 2 yılda dostluğumuzu sayarsak çocukluğundan beri hayatındayım çocukluğundan beri benim neydi biz birlikte büyümüştük hani bir çırpıda bir hiçmiş gibi siler miydi büyüdüğü aşkını insan?

Bu kadar mıydım ben bitti dedikten sonra açıklama yapmayacak kadar küçük müydüm onun için?

Düşüncelerin sesini kısmam gerektiğini gösteri merkezinin önüne geldiğimde fark ettim.

Hangi ara yürümüştüm bu kadar?

Kapıdan içeriye girip hiç kimseye bakmadan direkt sahnenin olduğu kadar çıktım cemre'ye söz vermiştim bugün birlikte prova yapacaktık koridor döner dönmez aras'la burun buruna geldik onu görünce irkildim

"Senin ne işin var burada?"

Kaşlarını hafifçe çatarak bana baktı "Asıl burada işi olmayan sensin. "

"Saat 8 farkında mısın?"

Telefonumu unutmuşum dedi iğneleyici bir ses tonuyla senin için mahsuru yoksa eğer gelip onu almak istedim."

Haa.

Telefon.

Anladım deyip geçmeye çalıştım da kolumdan tutup durdurdu.

"Sen neden geldin dedim bir sorun mu var?"

Önce diktik gözlerine ardından kolumu tutan eline baktığımda elini hemen üzerimden çekti .

"İşlerim var, Cemre ye provasında yardım edeceğim. Sorgun bittiyse gidebilir miyim?"

Başına aşağı-yukarı olumlu anlamda salladığında gözlerimi devirip yürümeye devam ettim Bir de ona açıklama yapmak istemiyordum zaten bana öyle bir bakıyordu ki bazen hiç sesim çıkmadı zamanlarda bile gözlerimden tüm düşüncelerimi okuyormuş gibi hissediyordum.

Arasın üzerinde bıraktığı etki farklıydı. Gözlerimin tam içine bakıyordu konuşurken bakışlarını hiç çekmiyordu ve en önemlisi çok dikkatkiydi.

Her hareketimi duruşumu olaylara tepkimi incelediğini hissediyordum.