29
"Hastaneye gitmek istemeyeceğini biliyorum. Ama fikrin değişirse bir telefon yeterli. “ Gülümseyip teşekkür ettim ve arabadan indim. Gülümsemem bile o kadar sahteydi ki... Arbadan inip sessizce eve doğru yürüdüm. Anahtarı cebimden çıkartıp eve girmem bir kaç dakikamı almıştı. Arkamı dönüp ona baktğımda hala orada olduğunu gördüm. Eve girmemi bekliyordu. Anahtarla kapıyı açıp içeri girdim. Kapıyı kapatır kapatmaz ona yaslanıp yavaşça kayarak yere oturdum. Araba çalışma sesini duymuştum, ben girdikten sonra o da gitti. Midem yeniden bulandığında elim yine karnıma gitti. Bir ilaç alıp hemen uzanmalıydım. Ertesi gün daha dinç uyandım, mide bulantım şimdilik yoktu. İlaç işe yaramış olmalıydı. Bugün müdür olarak başladığım ilk günümdü. Bunun heyecanıyla uyandım, hemen kalkıp güzelc
- Writer
