İstemeden onun hareketini taklit ettiğini fark edince Aras başını eğdi, o sırada Cemre koşar adım gelip dibinde bitmişti bile. "Aras, iyi misin?" Başını nefes nefese kalmış ve endişeli gözlerle kendisini izleyen kıza çevirdi. Bu kız da nereden çıkmıştı böyle? Kendisine olan ilgisini açıkça belli eden bu kız onun dikkatini bir kez bile çekmemişti. Bunu ona belli etmeden yüzüne sahte bir gülümseme kondurdu. "Daraldım biraz, hava almaya ihtiyacım vardı." Cemre etrafına bakınıp boş bir bankı işaret etti. "Oturmak ister misin?" Aras başını iki yana sallayıp elleriyle yüzünü ovuşturdu. Cemre sabahta birden bire karşısına çıkmış ve resmen onunla gösteri merkezine gitmek için arabasına binmek istemişti ve Aras onu tabii ki kırmadan içeriye davet etmişti. Şimdi bu ikiydi, ikinci kez ona

