“Aslan…” dedim kısık bir sesle.
“Geçmiş olsun…” dedi.
Annem, halam ve babam göz göze gelip hiçbir şey demeden usulca odadan çıktılar. Annem çıkarken bana son kez dönüp baktı. Gözleri doluydu. Halam ise hâlâ sertti ama en azından susmuştu. Babam ise ağır adımlarla kapıyı kapattı.
Odaya kısa bir sessizlik çöktü.
“Teşekkür ederim,” dedim. Gözlerimi kaçırmadan edemedim. Bir yanım onun burada olmasına sevinmişti ama diğer yanım hâlâ çok yorgundu.
Gözleri üzerimdeydi. “Nasıl hissediyorsun? Daha iyi misin?”
“İyiyim.”
“Ben olayı soruyorum, Zeynep.”
Bir an sustum. Gözlerimi pencereye çevirdim. Dışarıda gece hâlâ tüm ağırlığıyla duruyordu.
“Sana anlatmadılar mı?”
“Bir şeyler söylediler ama ben senden duymak istiyorum.”
İçimden derin bir nefes verdim. Yastığa başımı yasladım. Gözlerimi kap
