“Cassandra! Anak.”
Tawag mula sa labas ng pintuan ang nagpatayo sa akin. Nakahiga na kami ni Adam.
“Daddy?.”
Tanong ko sa aking ama pagbukas ng pintuan.
“Okay lang ba kayo d’yan sa loob?. May narinig daw kasi na boses na parang nasasaktan ang isang gwardya. Kako ‘e baka guni-guni lang nila.”
“Okay lang naman po kami daddy.”
“Oh sige. Basta kapag may kakaiba magsabi lang kayo ha?. Sorry pala anak kung inimbitahan ko si Mayor Geoffrey. Ngayon ko lang kasi siya nakausap gusto ko lang kilatisin at iwasan mo s'ya anak, hindi maganda ang pakiramdam ko sa pogi na yun.”
Hindi ko man naiintindihan ang ibig-sabihin ni daddy ay tumango na lang ako. Dahil nga tulad ng dati, ako ang pinaka-masunurin niyang anak.
“Sige na. Magpahinga ka na! Congratulations ulit anak. Proud na proud si da
