Uçaktan indiğimde o kadar farklı hissediyordum ki bunun bir tarifi olamazdı... Artık hayatımda nelerin değişeceğini ve nelerin olacağını hiç bilmiyordum... Aslında bütün bu olanların kaderin bir noktaya getirmesi şeklinde olabileceğini çok düşünmüştüm. Tabii bunlar işin başka bir boyutu... Ancak ben kaderimi yaşarken bir yandan da hayat akıp gitmişti neleri kaybettiğini ve özellikle gençliğimin hangi durumlarda heba olduğunu Tuğrul ile daha rahat bir şekilde anladım. Çünkü o beni tanımıyordu bana yardımcı oluyordu ve sadece konu benimle alakalı değildi... Okan için, benim en değerli varlığım, canımdan bir parça olan oğlum için o ne kadar uğraşıyorsa benim gönlüm o kadar hoş oluyordu. O kadar mutlu oluyordum ve bütün bunları düşünmek de aslında bir yolculuğun bir parçasıydı... Artık gidiyor
