The One-Year Contract

Ang Pirma sa Puting Papel

Malamig ang aircon sa opisina ni Adrian. Inilapag niya ang makapal na dokumento sa harap ni Sofia.Isang taon. Tatlong daan at animnapu't limang araw na pagpapanggap bilang kanyang asawa.Kailangan ito ni Adrian upang makuha ang mana sa kanyang lolo na may malubhang sakit. Kung hindi siya magpapakasal bago matapos ang buwan, mapupunta ang ari-arian sa kanyang gahamang amain.Si Sofia naman ay lubog sa utang dahil sa operasyon ng kanyang ina sa ospital. Ito na lamang ang tanging paraan upang maisalba ang buhay ng magulang niya.Hawak ang panulat, nanginginig ang kamay ni Sofia habang nakatitig sa linyang dapat pirmahan. Pagkatapos nito, magbabago na ang kanyang buhay.

Tumingala si Sofia upang tingnan ang lalaking magiging asawa niya sa loob ng isang taon. Hindi maikakaila ang labis na kagwapuhan ni Adrian. Mayroon itong matangos na ilong, matang matalas kung tumingin, at panga na tila hinubog ng isang tanyag na iskultor. Bagay na bagay sa malapad nitong balikat ang mamahaling asul na suit. Ang bawat galaw niya ay kakikitaan ng yaman at kapangyarihan."Bago mo pirmahan 'yan, may tatlong mahigpit na patakaran," malamig na saad ni Adrian habang nakatitig sa dalaga.Napalunok si Sofia. Kahit simple lang ang kasuotan niya ngayon, kapansin-pansin pa rin ang kanyang angking kagandahan. Mayroon siyang mala-porselanang balat, mahahabang pilikmata, at mapupulang labi na hindi nangangailangan ng labis na kolorete. Ang suot niyang simpleng blusa ay hindi makatago sa kanyang hubog-gitarang katawan at balingkinitang baywang na sadyang nakatatawag-pansin.Inayos ni Adrian ang kanyang salamin at binasa ang mga patakaran:"Una, bawal ang totoong emosyon. Walang mai-inlove. Pangalawa, walang pakialamanan sa personal na buhay sa labas ng bahay. At pangatlo, magpapanggap tayo bilang perpekto at mapagmahal na mag-asawa sa harap ng media at ng lolo ko."Huminga nang malalim si Sofia. Tumingin siya sa pluma, saka mariing pinirmahan ang papel. Nagsimula na ang kanilang laro.

Matapos makuha ang pinirmahang papel, kumuha si Adrian ng isang mamahaling pluma mula sa kanyang mamahaling lamesa. Mabilis niyang isinulat ang isang halaga sa piraso ng tseke at iniabot ito kay Sofia."Iyan ang paunang bayad para sa operasyon ng ina mo," seryosong sabi ni Adrian habang nakatitig sa magandang mukha ng dalaga. "Sapat na 'yan para mabayaran ang lahat ng bill sa ospital."Nanginig ang mga kamay ni Sofia habang tinatanggap ang tseke. Parang nabunutan siya ng tinik sa dibdib. Sa wakas, maililigtas na niya ang buhay ng kanyang ina. Nabihag naman saglit si Adrian sa ganda ng mga mata ni Sofia na bahagyang nangingilid ang luha, ngunit agad niyang ibinalik ang kanyang malamig na ekspresyon.Tumayo si Adrian at inayos ang kanyang suit. "Maaari ka nang umalis para maayos ang bill ng ina mo. Huwag kang mag-alala, tatawagan na lang kita kung kailan natin sisimulan ang pagpapanggap natin sa harap ng pamilya ko."Tumango si Sofia at nagpasalamat bago mabilis na lumabas ng marangyang opisina. Sumakay siya ng taxi patungo sa ospital. Habang hawak ang tseke, alam niyang simula sa araw na ito, hindi na siya ang dating Sofia. Nakatali na ang kanyang buhay sa guwapong negosyante sa loob ng isang taon.

Mabilis na tinahak ng taxi ang daan patungo sa ospital. Pagkababa pa lang, patakbong pumasok si Sofia sa loob habang mahigpit na nakahawak sa kanyang bag kung saan nakatago ang tseke. Dumiretso agad siya sa billing section upang bayaran ang lahat ng utang at iayos ang iskedyul ng operasyon ng kanyang ina. Nabunutan siya ng tinik nang sabihin ng kahera na maari nang ituloy ang gamutan dahil bayad na ang lahat.Pagkatapos magbayad, dinala ng kanyang binti si Sofia sa Intensive Care Unit (ICU). Sa likod ng malaking salamin, nakita niya ang kanyang ina. Maputlang-maputla ito, maraming tubo na nakakabit sa katawan, at tanging ang tunog ng heart monitor ang nagpapatunay na buhay pa ito.Pumasok si Sofia sa silid at dahan-dahang hinawakan ang malamig na kamay ng ina. Bahagyang nanginginig ang kanyang boses habang bumubulong."Ma, okay na po ang lahat. May pambayad na tayo sa operasyon mo. Gagaling ka na," sabi ni Sofia habang pumapatak ang luha sa kanyang pisngi.Kahit na may takot sa kanyang puso para sa papasukan niyang kontrata kay Adrian, alam niyang sulit ang lahat ng sakripisyo. Gagawin niya ang lahat, magpanggap man siyang asawa ng isang bilyonaryo, basta't mabuhay lamang ang pinakamahalagang tao sa kanyang buhay.

Hapon na nang lisanin ni Sofia ang ospital. Pagod man ang katawan, gumaan naman ang kanyang pakiramdam. Sumakay siya ng dyip pabalik sa maliit at lumang apartment na kanyang tinutuluyan. Kailangan na niyang ihanda at iayos ang kanyang mga dinalang gamit. Alam niyang sa oras na tumawag si Adrian, kailangan niyang lumipat sa mansyon nito anumang oras.Papasok pa lang siya sa tarangkahan ng compound nang magulat siya sa lalaking nakatayo malapit sa kanyang pinto. Si Marco. Si Marco ay isang kababata at mabait na kapitbahay na matagal nang may lihim na paghanga sa kanya, ngunit hindi ito nagagawang ipagtapat ng lalaki dahil sa hiya."Sofia! Kakauwi mo lang ba?" tanong ni Marco na bakas ang pag-aalala sa mukha habang hawak ang isang supot ng tinapay."Oo, Marco. Galing lang ako sa ospital," sagot ni Sofia habang kinukuha ang susi sa kanyang bag.Lumapit si Marco at tinitigan ang magandang mukha ni Sofia. "Kumusta ang Tita Elena? Balita ko malaki pa ang kulang niyo sa bill at kailangan na siyang maoperahan. Nag-aalala ako sa inyo. Kung kailangan mo ng tulong sa paghahanap ng mahihiraman ng pera, sabihin mo lang sa akin. Gagawin ko ang lahat para makatulong."Naantig ang puso ni Sofia sa kabutihan ni Marco. Ngunit naalala niya ang kontrata at ang tsekeng ibinigay ng guwapong bilyonaryong si Adrian. Hindi niya maaaring sabihin kay Marco ang totoong nangyari."Salamat, Marco. Pero huwag kang mag-alala, maayos na ang lahat. Nakahanap na ako ng paraan at bayad na ang bill sa ospital. Maari na siyang operahan anumang araw," nakangiting sagot ni Sofia upang patatagin ang loob nito.Nanlaki ang mga mata ni Marco sa gulat, ngunit napalitan ito ng ginhawa at saya para sa dalaga. "Talaga? Naku, salamat sa Diyos kung ganoon! Napakalaking balita niyan, Sofia."Ngumiti lang si Sofia, ngunit sa loob-loob niya ay humihingi siya ng tawad kay Marco dahil sa pagtatago ng sikreto tungkol sa kanyang huwad na kasunduan.

Matapos magpaalam kay Marco, pumasok na si Sofia sa loob ng kanyang maliit na apartment. Nilock niya ang pinto at napasandal dito. Huminga siya nang malalim. Inilabas niya ang isang lumang maleta mula sa ilalim ng kama. Dahan-dahan niyang itinalatag at inayos ang kanyang mga simpleng damit, ilang paboritong libro, at mga personal na gamit. Mabigat ang kanyang loob, ngunit alam niyang ito ang tamang gawin para sa kanyang ina.Nang maihanda na niya ang lahat, naupo siya sa gilid ng kama upang magpahinga. Eksaktong pag-upo niya ay biglang yumanig at tumunog ang kanyang cellphone. Isang hindi kilalang numero ang tumatawag."Hello?" sagot ni Sofia."Sofia, si Adrian ito," saad ng pamilyar na baritono at malamig na boses sa kabilang linya. "Inihahanda mo na ba ang mga gamit mo?""O-oo, tapos ko nang ayusin ang lahat," medyo nanginginig na sagot ng dalaga."Mabuti. Magpadala ako ng driver diyan sa apartment mo bukas ng umaga, bago magtanghalian. Susunduin ka niya para dito ka na sa mansyon mananghalian. Bukas mo rin makikilala ang pamilya ko, kaya galingan mo ang pagpapanggap," seryosong utos ng bilyonaryo.Napalunok si Sofia. "Pero... wala akong maayos na damit para sa isang marangyang tanghalian.""Huwag mong isipin 'yan. May ipinadala na akong mamahaling damit para sa iyo. Parating na ang tauhan ko riyan maya-maya lang para iabot sa iyo. Mag-ayos ka bukas. Huwag mo akong papakahiyain sa pamilya ko."Bago pa man makasagot si Sofia, pinatayan na siya ng telepono ni Adrian. Napatingin si Sofia sa screen ng kanyang cellphone. Kabado man para sa bukas, alam niyang wala na siyang balikan. Nagsimula na ang kanyang isang taong kontrata

Maya-maya pa ay may kumatok sa pinto. Isang lalaking naka-suit ang nag-abot kay Sofia ng isang malaking kahon na may gintong laso. Pagkaalis ng lalaki, dahan-dahan itong binuksan ni Sofia. Napasinghap siya. Isang napakagandang sutla na damit ang nasa loob. Ang tela nito ay napakahalaga at napakalambot sa balat.Ang hawak niyang mamahaling damit ay biglang nagdala sa kanya sa mga alaala ng nakaraan. Hindi naman talaga mahirap si Sofia noong una. Sa katunayan, siya ay anak ng isang kilalang bilyonaryo. Naalala niya noong bata pa siya, ganito karangya ang kanyang buhay. Puno ng mamahaling gamit ang kanyang kwarto. Palaging may handaan at mararangyang damit ang isinusuot nila ng kanyang ina habang kasama ang kanyang ama.Ngunit gumuho ang lahat nang ipagpalit sila ng kanyang ama sa bagong pamilya nito. Mas pinili ng ama ang ibang babae kaysa sa kanila. Dahil sa sakit at para sa ikakatahimik ng lahat, nagpasya si Sofia at ang kanyang ina na lumayo. Iniwan nila ang karangyaan. Pinili nilang mamuhay nang simple at magbago ng pagkakakilanlan sa malayo.Huminga nang malalim si Sofia habang nangingilid ang luha sa galit. Hinding-hindi niya mapapatawad ang kanyang ama. Kahit nag-aagaw-buhay ang kanyang ina sa ospital, hinding-hindi niya ito ipinaalam sa lalaki. Hindi na kailangang malaman ng kanyang ama ang kalagayan ng tunay nitong asawa. Mas pipiliin pa ni Sofia na magbenta ng sarili sa isang kontrata kay Adrian kaysa humingi ng tulong sa walang pusong ama.Niyakap niya ang magandang damit. Pinunasan niya ang kanyang mga luha. Handa na siyang harapin si Adrian bukas.