Chapter 24
Eli’s POV
Nakatayo ako sa loob ng aking silid, ang aking likod ay nakasandal sa pinto na isinara ko nang padabog. Ang galit ko ay hindi lang tungkol sa pagiging overprotective ni mommy, ito ay dahil sa tumatagos niyang pag-aalala na nagpapaalala sa akin ng lihim na tinatago ko. Si Samantha.
Ilang saglit lang, narinig ko ang mahinang katok sa pinto.
“Eli? Anak, pwede ba tayong mag-usap ng maayos? Hindi na ako galit, promise.” Ang boses ni Mommy Kristine ay malambot, na may bahid ng pagmamakaawa.
Doon, bumaba ang aking depensa. Kahit kailan, hindi ko matiis ang boses ng aking ina. Siya lang ang aking sandigan. Binuksan ko ang pinto.
Nakita ko si Mommy. Ang mukha niya ay nalulumbay, at ang mga mata niya ay nagpapahayag ng takot at pagmamahal. Hindi na siya ang sermon-giver ka
