Chapter 30
Samantha’s Pov
Grabe, Sam! Ilang taon na ba?Ngayon lang ulit nagkrus ang ating landas!" masigla niyang sabi.
"Halika ka, umupo ka muna, Samantha," yaya niya, habang itinuturo ang bakanteng upuan sa tapat niya. "Anong gusto mong pagkain? Para sabayan mo ako kumain. My treat!"
Ang simplicity ng alok niya ay nagpaalala sa akin ng normal na buhay noon. "Sige, sige. Kung ano ang kinakain mo, 'yun na lang din sa akin. Parang diet ko rin 'yan," biro ko.
Tinawag niya ang waiter at umorder ulit ng meal. Nang dumating ang pagkain, nagsimula kaming mag-usap, ang energy ni Kristine ay nakakawala ng bigat ko.
"Kamusta ka na talaga, Samantha? Ang tagal nating hindi nagkikita. Sa pagkakaalam ko, umalis ka ng Pilipinas noon, 'di ba?" tanong niya, ang kanyang mukha ay puno ng genuine na pa
