CHAPTER: 04
1514 Words
Kylie POV
" MOM Panik po muna ako sa kwarto", paalam ko kay mom
" samahan na kita", alok ni Chloe sakin
" sige mom panik napo muna kami" paalam ko ulit.
" Okay hija tawagin ko nalang kayo kapag magdidiner na", saad ni mom
Pumunta na kami sa taas ni Chloe.
It suddenly occurred to me what happened earlier why my head suddenly hurt when the man called me alie
" ahm Chloe may tanong lang ako about sa nangyari kanina", sabi ko kay chloe na busy sa pagbubutingting ng mga gamit ko sa kwarto
" what is it?", Tanong nya
Lumapit sya sakin at tumabi sa kama
" ahm sino yung lalaking tumawag saking Ayie? kilala moba sya?", tanong ko sa kanya.
Matagal s'ya bago sumagot.
" Ah is it Ivan? He is the son of the one who has the largest share in your company and the university. He is the heir to the fernandez family's assets. He is a friend of your brothers, but he and brother alex are just closer.They have been friends with your brother for a long time", mahabang paliwanag ni chloe
" kaibigan? pero bakit parang ngayon ko lang sya nakita?", gulong tanong ko sa kanya
Hindi ko maintindihan kung bakit hindi ko sya kilala kung matagal na silang magkaibigan ni kuya, Ni hindi ko nga alam yung pangalan nya.
" Nakalimutan mo naba? Diba dun ka tumira sa U.S ng dalawang taon Simula nung aksidenteng nangyari 2years ago ", paliwanag nyang muli para maliwanagan ako.
Dun nga pala ako tumira at nagaral sa U.S kaya pala hindi ko sya kilala, pero bakit parang ang tagal ko na syang kilala?.
" pero alam moba Hindi ko maintindihan kung bakit ka nag kaganon kanina, kung bakit sumakit ang ulo mo at nawalan ka ng malay, binanggit lang yung Ayie sumakit na ulo mo", Gulong sabi ni Chloe na nakakunot ang noo habang nakatingin sakin.
" Sa totoo lang hindi ko din alam.Hindi ko alam kung bakit may sumagi sa isip ko na isang alaala nung banggitin nya ang salitang Ayie. parang ang tagal ko na syang kilala pero hindi ko alam ang pangalan nya, sobrang familiar ng muka nya sakin", paliwanag ko sa kanya.
" Pero eto pa, alam moba nung nawalan ka ng malay, akmang lalapitan ka na sana ni ivan pero bigla syang pinigilan ni kuya alex, biglang nagiba ang mood ni kuya alex, biglang uminit ang ulo nya, binalaan ni kuya alex si ivan na huwag ka daw lalapitan", Mahabang linya paliwanag nya sakin.
Mas lalo akong naguluhan sa sinabi sakin ni Chloe,
may itatanong ulit sana ako pero biglang bumukas ang pinto, at niluwa nun si mommy
" let's go dinner is ready", nakangiting aya samin ni mommy.
" Sige tita, sunod napo kami", sabi ni Chloe
" sige hintayin namin kayo sa baba", tanging sabi nalang ni mommy bago lumabas ng kwarto ko
" let's go kylie, nagugutom nako", Reklamo ni Chloe habang nakahawak sa tyan.
" Lagi ka namang gutom, kelan kaba nabusog?", pagaasar ko kay Chloe at lumabas nako.
" Hoy kylie bumalik ka dito", sigaw ni Chloe sa loob ng kwarto
Tawa tawa akong bumaba sa hagdan.
" oh asan yung kaibigan mong maingay?", inis na tanong ni kuya Derek, ng makaupo ako sa lamesa
Hindi paba to nakaka move on sa away nila kanina kaya Galit? haha
" I'm here derek, miss mo bako?", lambing na sabi ni Chloe sabay upo sa tabi ni kuya.
"Sinong nagsabing dyan ka umupo?", singhal ni kuya kay Chloe
" Bulag kaba? nakita mo bang may bakante? hoy kung may bakante lang na upuan hindi kita tatabihan", inis na singal ni Chloe kay kuya derek.
Hindi na nagsalita si kuya at pinagpatuloy nalang ang pagkain dahil alam nyang hindi sya mananalo kay Chloe at baka magalit nanamn sa kanya si daddy tulad kanina.
Ilang minuto ang tumagal bago kami natapos maghapunan.
" Ah tita tito alis napo ako, Naghinhintay napo sila mom sakin sa bahay", Paalam ni chloe ng tumungo kami sa sala pagtapos kumain.
" Ah ganun? Derek ihatid mo si chloe pauwi sa kanila", utos ni dad kay kuya derek.
" What? Ayoko nga, magbabangayan lang kami nyan sa loob ng kotse, baka mabangga pa kami, ayoko pang mamatay", Pasinghal na sagot ni kuya derek.
" Derek ano ba, ihahatid mo lang si chloe ang dami mo pang sinasabi, Mas okay nang safe syang makauwi", pagalit na sermon ni dad
" Tito wag napo, tama si derek baka mag bangayan lang kami habang pauwi", pangsang ayon ni chloe kay kuya
Aba't nagkasundo ang dalawa, tsk mukang napagod na silang magaway na parang aso't pusa.
" are you sure hija? pwede ka naman naming ipahatid sa driver kung ayaw ni derek.", sabi ni mom kay chloe
" Nako tita wag napo talaga, and besides nagpasundo nadin ako kay kuya carlo", Pagtutukoy ni chloe kay kuya carlo na nagiisa nyang kuya.
" osige kung yan ang desisyon mo, sweetie ihatid mo sa labas si chloe", baling sakin ni mommy.
" sure mom, chloe let's go", aya ko kay chloe
Palabas na sana kami kaso biglang nagsalita si kuya derek.
" take care", habilin ni kuya habang nakatingin sa phone nya nung nilingon namin sya ni chloe.
" yes i will derek, don't worry makikita mopa ako bukas", Pangaasar ni chloe kay kuya.
Akmang magsasalita na si kuya ay hinila kona si chloe dahil alam kong magsisimula nanamn silang magbangayan.
" tch ikaw talaga ", natatawa kong sabi kay chloe.
Paglabas namin nakita namin si kuya carlo na naghihintay sa labas ng gate habang nakasandal sa kotse
"Hi kuya carlo good evening", nakangiting bati ko kay kuya carlo.
" good evening din kylie, how are you? Nabalitaan ko na nawalan ka ng malay kanina", tanong sakin ni kuya carlo.
" okay napo ako kuya", ngiting sagot ko.
" oh pano kylie uwi na kami, kanina pa nagaantay samin sila mom", paalam ni kuya carlo.
" sige po ingat po, bye chloe kita nalang tayo sa school bukas, salamat sa pagbantay sakin sa hospital", nakangiting paalam ko kay chloe.
" Nako wala yon, sige bye kylie, see you tommorow", paalam sakin ni chloe, tanging pagngiti at pagtango ang tinungon ko kay chloe
Tinanaw ko lang sila hanggang mawala na sila sa paningin ko. Bago ako pumasok sa loob ng mansyon.
pagpasok ko tanging mga maids nalang ang nakita ko, natulog na siguro silang lahat, hating gabi narin naman.
Dumeretso na ako sa taas, habang papunta ako sa kwarto ko napatigil ako ng makita kong naka awang ng konti ang pinto ng kwarto ni kuya alex, kaya napagpasyahan kong silipin kung nandon sya.
Kakatok na sana ako pero narinig ko ang seryosong boses ni kuya drake habang kausap si kuya alex.
" Nagkita na sila kuya, anong gagawin natin? Hindi natin sya mapipigilang lapitan si kylie", seryosong saad ni kuya drake.
Nagulat ako ng marinig ko ang pangalan ko, sino ang tinutukoy nila na hindi mapipigilang lapitan ako?
"I don't know drake, I don't know what I'll do when kylie finds out the truth, Tomorrow I'll go to ivan, and I'll talk to him about kylie ", mahabang sambit ni kuya alex
Kita ko ang takot at pag alala sa mga mata ni kuya alex habang sinasabi nya yon, pero anong totoo ang dapat kong malaman? may tinatago ba sila sakin?
" Sige kuya, matutulog na ako, bukas nalang tayo mag usap", narinig kong paalam ni kuya drake.
Mabilis akong nagtago sa isang sulok ng makita kong papalapit na si kuya drake sa pinto para lumabas.
Lumabas na ako sa pinagtataguan ko ng makita kong papalayo na si kuya drake
'Ano ang hindi ko alam? anong totoo kuya? may tinatago ba kayo sakin?' Tanong ko sa isip ko
Tulala ako habang tinutungo ko ang kwarto ko, Nag halfbath lang ako dahil nawalan ako ng gana dahil sa mga narinig ko.
Suddenly my heart ached when it occurred to me that my family might be hiding something from me. My tears flowed because of what I was thinking
Bigla kong naalala yung promise namin sa isa't isa.
FLASHBACK...
today is my 7th birthday
" kylie sweetie Make a wish", nakangiting sabi sakin ni mommy habang hawak ang cake ko.
Sinunod ko naman si mommy, pumikit muna ako saka ko sinabi ko ang wish ko.
" Anong wish mo hannah", tanong sakin ni kuya drake, pagdilat ko
Ngumiti muna ako bago sumagot.
" I wish we had nothing to hide from each other, because we are a family we should not hide anything from each other", Ngiting sabi ko sa kanila
"Yes kylie we promise you that we will not keep anything secret from each other", nakangiting pangako ni kuya alex sakin
" Promise? " tanong ko sa kanila.
" promise kylie/ hannah", sabay sabay nilang sabi.
Ngumiti ako sa kanila bago ko sila niyakap.
END OF FLASHBACK...
my tears fell when I remembered my past when they promised me that we would not keep secrets from each other.
I hope they keep their promise to me.
- Writer
