และแล้วก็ได้เวลาเข้าหอกันเสียที
หวงเยี่ยนจื่อรีบเดินราวกับลมพายุตรงไปยังห้องนอนที่หงกงกงจัดเตรียมไว้ให้ แน่นอนว่าภายในห้องนั้นย่อมมีนางในดวงใจของเขารออยู่
สองสาวใช้ด้านนอกเห็นว่าท่านอ๋องสามกลับมาแล้วก็ทำความเคารพและเปิดประตูให้ทันที แน่นอนว่าเขาเองก็รีบพุ่งเข้าไปราวกับเกรงว่าหากช้ากว่านี้ประตูจะปิดแล้วเข้าไม่ได้อีกเลย
ไม่มีร่างงามที่เขาคิดถึงรออยู่ มองอย่างไรก็ไม่เห็นนาง หวงเยี่ยนจื่อร้อนใจมาก เขาเดินดูที่ห้องด้านหน้าไม่เจอเซี่ยอันหนิง เลยเดินเข้าไปถึงห้องนอนด้านในก็ยังหานางไม่เจอ ในใจพลันตระหนกว่านางหายไปไหน หรือเกิดอะไรขึ้น แต่ก่อนที่เขาจะเดินออกมาถามสาวใช้ด้านนอกก็ได้ยินเสียงบางอย่าง
“เสี่ยวชิง เสี่ยวชุยหรือ หยิบผ้าคลุมให้ข้าที”
แน่นอนว่าเป็นเสียงของเซี่ยอันหนิง นางกำลังอาบน้ำอยู่ เพียงเพราะไม่ชอบให้ใครคอยปรนนิบัตินางจึงให้สาวใช้ไปรอข้างนอก แต่พอจะขึ้นจากการแช่น้ำในอ่าง กลับพบว่า
