CHAPTER 45
WHEN MAFIA'S SON FALL IN LOVE
Halos hindi ako makaimik dahil sa lamig ng pakikitungo ng mga tao sa conference room. Parang may kung anong bara sa lalamunan ko na kahit pagngiti ay hindi ko man lang maipakita.
Nasasaktan ako lalo sa hindi pagpansin ni Dark sa akin. Ang akala ko pa naman na yayakapin niya ako pagkakita niya sa akin pero hindi man lang nangyari.
Tumikhim ako bago nagsalita.
"Uhmm… Do you need anything, sir?" I asked Dark.
He coldly look at me, "Nothing Miss Costamina. You may go now." Napalunok ako sa sariling laway. Pinipigilan na hindi umiyak sa harapan niya knowing na ganito ang pakikitungo niya sa akin na parang wala kaming pinagdaanan o dahil ganito talaga siya pagdating sa trabaho lalo na sa mga taong narito.
Why kaya? Saan kaya sa mga naiisip ko
