MY STRANGER LOVERS

Simula

Chapter One

Marahang inilapag ni Nisha ang huling baso ng alak sa mesa. Ilang segundo niya iyong tinitigan bago siya dahan-dahang tumayo at isinukbit ang kanyang shoulder bag.

Tahimik siyang naglakad palabas ng Lit Lounge Bar—ang lugar na halos naging pangalawa na niyang tahanan sa nakalipas na ilang buwan.

Mula nang maghiwalay sila ng nobyo, naging bahagi na ng kanyang routine ang pagpunta rito. Pagkatapos ng mahabang oras sa opisina, hindi na siya dumidiretso sa kanyang apartment. Sa halip, dito siya nagtatapos ng araw—kasama ang malamlam na ilaw, malalakas na tugtugin, at ilang baso ng alak na pansamantalang nagpapatahimik sa sakit na pilit niyang kinakalimutan. Palabas na sana si Nisha nang bigla siyang mabangga ng isang matangkad na lalaki na kapapasok lamang sa bar.

Dahil sa lakas ng pagkakabangga at sa tigas ng dibdib nito, nawalan siya ng balanse. Halos mapasadsad siya sa sahig kung hindi lang naging maagap ang lalaki.

Mabilis nitong hinawakan ang kanyang baywang at braso upang alalayan siya. Sa isang iglap, napalapit sila sa isa't isa. Halos magkayakap na sila habang magkadikit ang kanilang mga katawan.

"Are you okay?" mahinang tanong ng lalaki, bakas ang pag-aalala sa malalim nitong tinig.

Napatingala si Nisha. Saglit siyang natigilan nang magtama ang kanilang mga mata.

Ang unang bumungad sa paningin ni Nisha ay ang kakaiba nitong mga mata—kulay abo na tila may sariling liwanag. Sinundan iyon ng matangos nitong ilong, mapupulang labi, at perpektong hugis ng panga na para bang inukit nang maingat.

Napakaguwapo nito, ngunit hindi sa tipikal na paraan.

Ang malaking salamin na nakapatong sa ilong nito ay nagbigay rito ng seryoso at misteryosong anyo. Isang gwapong nerd—iyon ang unang pumasok sa isip ni Nisha habang hindi niya namamalayang ilang segundo na pala siyang nakatitig sa estranghero.

Miss?"

Napakurap si Nisha nang marinig ang malalim na boses ng estranghero. Doon lang niya napansing nanatili pa rin ang mga kamay nito sa kanyang baywang upang alalayan siya.

Mabilis siyang napaatras at bahagyang napayuko dahil sa hiya.

"I-I'm sorry," nahihiyang sambit niya habang inaayos ang buhok na tumabing sa kanyang mukha.

Ngumiti nang bahagya ang lalaki at marahang umiling.

"No. It was my fault. Hindi kita napansin."

Sandaling nagtagpo ang kanilang mga mata. Sa loob lamang ng ilang segundo, tila huminto ang ingay sa paligid.

Ngunit si Nisha ang unang umiwas ng tingin.

"Thank you," maikli niyang sabi bago muling naglakad patungo sa labasan, hindi alintana ang kakaibang kaba na naiwan sa kanyang dibdib matapos ang maikling pagtatagpo nila ng estranghero.