CHAPTER TWO
Hindi na lumingon si Nisha.
Dire-diretso siyang naglakad palabas ng bar, pilit na binabalewala ang kakaibang kaba sa dibdib.
Ano ba 'yon?
Isang simpleng pagkakabangga lang.
Isang estranghero.
At isang pares ng kulay-abong mga mata na hindi niya maalis sa isip.
Paglabas niya ng Lit Lounge Bar, sinalubong siya ng malamig na hangin. Huminga siya nang malalim bago tinawagan ang isang taxi.
Habang naghihintay, hindi niya napigilang mapalingon sa glass door ng bar.
Wala na roon ang lalaki.
"Good," bulong niya sa sarili. "Forget him."
Pero bago pa siya makasakay sa taxi, may narinig siyang boses mula sa likuran.
"Miss."
Nanigas siya.
Dahan-dahan siyang lumingon.
At doon niya muling nakita ang lalaki.
Hawak nito ang isang maliit na bagay na pamilyar sa kanya.
"You're forgetting something."
Napatingin si Nisha sa kamay nito.
Ang ID holder niya.
"Oh my God."
Agad niyang hinawakan ang leeg niya.
"How did—"
"Natanggal sa bag mo."
Iniabot nito ang ID.
Hindi agad iyon kinuha ni Nisha.
Sa halip, napatingin siya sa lalaki.
"Binasa mo?"
Bahagyang umangat ang isang kilay nito.
"Your name?"
"Yes."
"Unfortunately."
Napakunot-noo siya.
"Unfortunately?"
Bahagyang ngumiti ang lalaki.
"Nisha."
Nang marinig ang sariling pangalan mula rito, parang may kakaibang kiliti na dumaan sa kanyang dibdib.
"How about you?"
"Why?"
"Para fair."
Napatawa siya nang mahina.
"Fair?"
"You know my name. I don't know yours."
Sandaling tahimik ang lalaki.
"Zyden."
"Nisha."
"I know."
Napairap siya.
"Obviously."
Muling ngumiti si Zyden.
At sa unang pagkakataon matapos ang ilang buwan, napangiti rin si Nisha nang hindi niya pinipilit ang sarili.
Hanggang sa may marinig siyang busina.
Dumating na ang taxi.
"That's mine."
Tumango si Zyden at iniabot sa kanya ang ID.
"Take care, Nisha."
Saglit siyang natigilan.
Hindi niya alam kung bakit, pero iba ang dating ng simpleng mga salitang iyon mula sa lalaki.
"You too, Zyden."
Sumakay siya sa taxi.
Habang umaandar ang sasakyan, hindi niya namalayang nakatingin pa rin siya sa rearview mirror.
Nakatayo pa rin si Zyden sa harap ng bar.
Tahimik.
Nakatingin sa kanya.
Hanggang sa tuluyang mawala ito sa kanyang paningin.
Napabuntong-hininga si Nisha.
"He's just a stranger."
Pero kahit ilang beses niya iyong ulitin sa isip niya, may isang bahagi ng puso niyang ayaw maniwala.
Dahil sa gabing iyon, sa gitna ng isang bar na puno ng ingay at mga taong hindi niya kilala.
may isang estrangherong tila kayang patahimikin ang lahat.
At ang pangalan nito ay Zyden.