MY STRANGER LOVERS

Chapter 3:

CHAPTER THREE

"He's just a stranger."

Ilang ulit nang sinabi ni Nisha iyon sa sarili niya habang nakahiga sa kama.

Pero sa halip na makatulog, paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang nangyari sa bar.

Ang malamig na kamay ni Zyden sa kanyang baywang.

Ang malalim nitong boses.

At higit sa lahat—

ang mga mata nitong kulay abo.

"Ugh."

Inilibing niya ang mukha sa unan.

"What's wrong with me?"

Hindi naman siya ganoon dati.

Hindi siya madaling maakit sa isang lalaki, lalo na sa isang estranghero.

At pagkatapos ng nangyari sa relasyon niya, wala na talaga siyang balak na makipag-date.

Pero bakit parang may kung anong naiwan sa kanya ngayong gabi?

Isang alaala na ayaw mawala.

Kinabukasan, maagang pumasok si Nisha sa opisina.

"Good morning!"

Napalingon siya sa katrabaho niyang si Cathy.

"Good morning."

Napakunot-noo si Cathy.

"Okay ka lang?"

"Yeah. Why?"

"Parang wala ka sa sarili mo."

Napangiti nang pilit si Nisha.

"Pagod lang."

"Sure?"

"Sure."

Umupo na siya sa kanyang desk at binuksan ang laptop.

Ilang minuto pa lamang siyang nagtatrabaho nang biglang magsalita si Cathy.

"By the way, may bagong client tayo."

"Okay."

"At ikaw ang assigned."

Napatingin si Nisha.

"Me?"

Tumango si Cathy.

"Apparently, malaking project."

"Who?"

Ngumisi si Cathy.

"You'll find out."

Maya-maya, pumasok ang kanilang manager.

"Nisha."

Tumayo siya.

"Yes, sir?"

"I want you to handle our new client's account personally."

"Of course."

Iniabot nito sa kanya ang folder.

"His representative will be here at ten."

Tumango si Nisha.

"Noted."

Pagkaalis ng manager, binuksan niya ang folder.

At sa unang pahina, nakita niya ang pangalan ng kumpanya.

ZYDEN HOLDINGS.

Natigilan siya.

Dahan-dahan niyang ibinaba ang folder.

"No way."

Hindi maaaring siya iyon.

Maraming Zyden sa mundo.

Hindi naman siguro—

"Nisha?"

Napalingon siya kay Cathy.

"You look pale."

"I'm fine."

Tumayo siya at nagkunwaring abala.

"Magkakape lang ako."

Pero bago pa siya makalayo, bumukas ang elevator sa dulo ng hallway.

May ilang taong lumabas.

Nang marinig niya ang malalim na boses mula sa likuran—

"Good morning."

Nanigas ang buong katawan niya.

Hindi niya kailangang lumingon.

Kilala na niya ang boses na iyon.

Dahan-dahan siyang humarap.

At doon niya nakita si Zyden.

Suot ang isang itim na suit.

Walang salamin ngayon.

Mas seryoso ang mukha nito kaysa kagabi.

Diretso itong naglakad patungo sa kanya.

Nagtagpo ang kanilang mga mata.

Bahagyang ngumiti si Zyden.

"Good morning, Nisha."

Hindi siya nakasagot agad.

"You..."

"Me."

Napangiti ito.

"I guess we're not strangers anymore."

Napalunok si Nisha.

At sa unang pagkakataon, hindi niya alam kung matutuwa ba siya o matatakot.

Dahil hindi pala natapos sa bar ang pagkikita nila.

Doon pa lamang pala nagsisimula ang lahat.